Kategorie E-Sklepu

Komplet 6 kubków do wina, srebrne, złocone wewnątrz, Stare Niemcy – neorokokowe.

Komplet 6 kubków do wina,  srebrne, złocone wewnątrz,  Stare Niemcy – neorokokowe.

Komplet 6 kubków do wina, srebrne, złocone wewnątrz, Stare Niemcy – neorokokowe.

XIX wieczny, kpl. 6 kubków srebrnych pr.800, złoconych, bogato zdobionych. Luksusowy i wyszukany prezent dla Pani i Pana domu, rzadki upominek dla koneserów win, posiadaczy piwnic winnych i winiarni. Elegancki prezent środka stołu oraz salonu deserowego.

3-00288

6 480 zł



Zapoznałem się z Regulaminem Sklepu i w pełni akceptuję wszystkie jego postanowienia.

Do koszyka

KARTA PRZEDMIOTU

Nazwa przedmiotuKomplet 6 kubków do wina, srebrne, złocone wewnątrz, Stare Niemcy – neorokokowe.
Numer katalogowy3-00288
KategorieSrebra Antyczne; Środek stołu; Wszystkie Przedmioty
Ocena użytkowaEgzemplarz kolekcjonerki i wystawienniczy.
Zdobniczy.
Sztuka użytkowa – do natychmiastowego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem
Krótka charakterystykaXIX wieczny, kpl. 6 kubków srebrnych pr.800, złoconych, bogato zdobionych. Luksusowy i wyszukany prezent dla Pani i Pana domu, rzadki upominek dla koneserów win, posiadaczy piwnic winnych i winiarni. Elegancki prezent środka stołu oraz salonu deserowego.
Cena (waluta do wyboru)6.480,- PLN           /        1.543,- EUR
Kraj wytworzeniaNiemcy
Okres w sztuceNeorokoko
Neorokoko przełamane początkami niemieckiej secesji.
Data wytworzenia1886
Lata (1886 – 1900) – wg puncy
Okres / WiekXIX wiek
Druga połowa XIX wieku
MateriałSrebro, punca próba 800, korona z półksiężycem.
Złocenie.
Technika kreacjiRęcznie wykonane. Srebro odlewane, bogato repusowane, grawerowane, polerowane i cyzelowane. Wnętrze złocone.
Stan zachowaniaBardzo dobry. Srebro zostało oczyszczone z patyny. Złocenie w stanie idealnym. Przedmiot mało użytkowany.
Wysokość9 cm
Szerokość7 cm
Głębokość5 cm
150 ml (pojemność jednego kubka)
Waga116 g (waga jednego kubka)
702 g (waga 6 szt. kompletu)
LokalizacjaSalon Ekspozycyjny – Partner Biznesowy Galerii Srebra i Światła R&R – "Saint" Bartosz Mikołajczyk Poznań, ul. Ułańska 21/2u

OPIS PRZEDMIOTU

Komplet 6 oryginalnych srebrnych, próby 800, ponad 130-letnich kubków do wina o łącznej wadze ponad 0,7 kg !!! Wspaniały przedstawiciel neorokoko z pierwszymi wpływami Jugendstil (niemieckiej secesji), Każdy o pojemności 150 ml, złocony wewnątrz.

Kubki bogato zdobione wzornictwem rokokowym, od góry i od dołu ornamenty połączonych wolut, w środku pomiędzy nimi mistrzowskie wzornictwo różnego rodzaju koszów obfitości owoców i warzyw. Luksusowy i wyjątkowy prezent dla Pani i Pana domu, rzadki upominek dla koneserów win, posiadaczy piwnic winnych i winiarni. Elegancki prezent środka stołu oraz salonu deserowego. Nieszablonowy, ponadczasowy prezent ślubny oraz jubileuszowy. Pewna lokata kapitału dla następnych pokoleń.

Historia:

Rokoko w Niemczech - wyrazem nowego stylu życia była sztuka. Zamiast dostojności i pompatyczności pojawia się wyrafinowanie i lekkość, zarówno w dziedzinie architektury, malarstwa, jak i rzemiosła. Rokoko silnie oddziałało na rzemiosło artystyczne, a zwłaszcza na meble, elementy wyposażenia wnętrz i porcelanę. Rokoko to okres niezwykłej popularności porcelany, z której wyrabiano przedmioty codziennego użytku (np. guziki), zastawy stołowe oraz figurki. W XVII i na początku XVIII wieku porcelanę sprowadzano z Chin, co decydowało o jej wysokiej cenie. Próby wytworzenia porcelany na gruncie europejskim zostały uwieńczone sukcesem Johanna Friedricha Böttgera w 1709 roku i założeniem rok później manufaktury porcelany w Miśni. Jej produkty nazywane były porcelaną saską lub miśnieńską. Po Böttgerze fabryką kierował malarz Höroldt, a od 1731 roku Johann Joachim Kändler (1706-1775). Kändler wprowadził wiele zmian i doprowadził manufakturę do szczytu rozwoju. W krajach niemieckich architektura rokokowa rozwinęła się bujnie. W Saksonii zaraz na początku XVIII wieku, w latach 1711-1722, architekt Matthäus Daniel Pöppelmann (1662-1736) wzniósł pałac Zwinger (Drezno). Jest to założenie na planie zbliżonym do kwadratu, z dostawionymi do dwóch boków mniejszymi prostokątami zakończonymi półkoliście. Tak ukształtowany plac otaczają niskie galerie; jedynie od strony północnej w XIX wieku dostawiono nową budowlę. Galerie przeprute są dużymi oknami i bogato zdobione rzeźbiarsko. Styl ten przez długie lata nie był ceniony przez historyków, uważany za okres przejściowy między barokiem a klasycyzmem. Wyraźnie osłabła wtedy potrzeba stosowania wyszukanych technik i monumentalnych form. Kompozytorzy nie rezygnowali wprawdzie z innowacyjności – jest to okres bardzo wielu nowości, ale twórczość ich nie zajęła miejsca zbyt prestiżowego w tradycyjnej historii „muzyki poważnej”, gdyż miała popularniejszy, a czasem wręcz rozrywkowy charakter[20]. W ostatnich dekadach te właśnie cechy stały się jej walorem i muzyka „rokokowa” stała się wielką atrakcją repertuarową.

Źródło : Wikipedia

Secesja w Niemczech (Jugendstil): Niemcy były jednym z ważniejszych ośrodków sztuki secesyjnej, mimo że ten styl dotarł do tego kraju dość późno, po Anglii, Francji czy Belgii. Styl niemieckiej secesji uchodzi za najbardziej eklektyczny.

Za moment początkowy Jugendstil uważa się rok 1896, kiedy to powstało pismo „Jugend”, które było głosem młodzieży oraz ich buntu przeciwko utartym i nudnym formom klasycystycznym. W magazynie ilustrowane były nowe formy i techniki zdobień. Pismo było wydawane w Monachium. W tym samym mieście znajduje się zrekonstruowany budynek zbombardowanego w czasie wojny zakładu fotograficznego „Elvira” – perły niemieckiej secesji, którego główna fasada nawiązuje do motywu fal morskich lub smoka. Jego projektantem był August Endell.

Po Monachium Jugendstil przeniósł się do Berlina - drugiego ośrodka kulturalnego Niemiec.

Nowe idee były uwielbiane przez społeczeństwo i wkrótce dzieła niemieckich twórców secesyjnych stały się widoczne w całym kraju.

Ślady niemieckiej secesji architektonicznej widoczne są także w Polsce: w Trzebiechowie znajduje się sanatorium "fizjoterapeutyczno-dietetyczne", zaprojektowane w malowniczym stylu historyzującym przez architekta z Zwickau Maxa Schindlera z wnętrzami zaplanowanymi przez Henry’ego van de Velde, przebywającego na dworze księcia von Sachsen-Weimar-Eisenach w Weimarze jako eksperta w sprawach sztuk pięknych.

Secesyjny styl w architekturze wkrótce został zaadaptowany również przez ówczesnych niemieckich artystów sztuki zarówno użytkowej jak i wystawienniczej.

Źródło: Wirtualne Muzeum Secesji : http://www.muzeumsecesji.pl/przewodnik55.html