Kategorie E-Sklepu

getProductPriceString():

Cukiernica kryta, filigranowa 2-elem. gładka, włoska, srebrna – modernistyczna.

We have CMS-provided images

Cukiernica kryta, filigranowa 2-elem. gładka, włoska, srebrna  – modernistyczna.

Cukiernica kryta, filigranowa 2-elem. gładka, włoska, srebrna – modernistyczna.

Srebrna pr.800, filigranowa cukiernica ze zdejmowaną pokrywką, na okrągłej nóżce. Gładka z efektownymi dwoma uchami łabędziej szyi. Gustowna ozdoba stolika kawowego, deserowego i saloniku wypoczynkowego. Urocza pamiątka i luksusowy prezent okolicznościowy

3-00052

Przedmiot sprzedany

KARTA PRZEDMIOTU

Nazwa przedmiotuCukiernica kryta, filigranowa 2-elem. gładka, włoska, srebrna – modernistyczna.
Numer katalogowy3-00052
KategorieSrebra Antyczne; Cukiernice
Ocena użytkowaSztuka użytkowa – do natychmiastowego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem
Krótka charakterystykaSrebrna pr.800, filigranowa cukiernica ze zdejmowaną pokrywką, na okrągłej nóżce. Gładka z efektownymi dwoma uchami łabędziej szyi. Gustowna ozdoba stolika kawowego, deserowego i saloniku wypoczynkowego. Urocza pamiątka i luksusowy prezent okolicznościowy
Kraj wytworzeniaWłochy
Okres w sztuceModernizm
Pełna włoska moderna, mimo lat z przełomu okresu: modernizm / postmodernizm; z silnymi wpływami stylistyki neo empire.
Data wytworzenia1968
Przełom lat 1968 / 71.
Okres / WiekXX wiek
MateriałSrebro, punca próba 800
Technika kreacjiSrebro ręcznie wyoblane, cyzelowane, odlewane, polerowane
Stan zachowaniaBardzo dobry. Srebro zostało oczyszczone z patyny.
Wysokość10 cm
Szerokość12 cm
Głębokość9 cm
Waga68 g

OPIS PRZEDMIOTU

Srebrna próby 800, z okresu włoskiej moderny, filigranowa, zwiewna cukiernica kryta, z pokrywką zdejmowaną, na eleganckiej nóżce i kolistej podstawie. Czara na kształt okrągłego kielicha. Dwa efektowne, smukłe ucha stylizowane na neo empire o długiej, łabędziej szyi z pięknym dziobem, okiem i upierzeniem. Pokrywka zwieńczona filigranowym, wygodnym uchwytem. Całość wyoblana i ręcznie cyzelowana. Elegancka i gustowna ozdoba stolika kawowego, deserowego i saloniku wypoczynkowego. Na cukier i słodkości. Idealna na wytworny i praktyczny prezent okolicznościowy. Ponadczasowa pamiątka okolicznościowa z możliwością dedykowanej grawerki lub monogramu.

Historia:

Modernizm − to ogólne określenie prądów w architekturze światowej rozwijających się w latach ok. 1918-1975, zakładających całkowite odejście nie tylko od stylów historycznych, ale również od wszelkiej stylizacji. Architektura modernistyczna opierała się w założeniu na nowej metodzie twórczej, wywodzącej formę, funkcję i konstrukcję budynku niemal wyłącznie z istniejących uwarunkowań materialnych .To również początek sztuki nowoczesnej okresu powojennego. Jest to czas ożywienia wszelkiej aktywności twórczej. W Europie nastąpił proces odbudowy po wojnach światowych, a Ameryka była na drodze do osiągnięcia potęgi światowej. Produkcja złotnicza nadal pozostała tradycyjna, ale również powstały i rozwinęły się nowe firmy kształcące nowych i wybitnych projektantów. Jednak po II wojnie światowej nadal ogromne wpływy pozostały w rękach burżuazji co sprawiło, że wyroby złotnicze naśladowały wzór klasycystyczny nieraz niemal stanowiły kopię pierwowzoru. Główny okres rozwoju modernizmu to lata międzywojenne, dojrzały okres to lata 50-60 te XX wieku. W Angli początki datuje się na lata 30-te XX wieku , swoje apogeum stylistyczne osiągnął w latach 50-tych XX wieku.

Źródło: Wikipedia.

Postmodernizm – lata 60/80-te XX wieku: nazywany powszechnie w Europie postmoderna, narodził się we Włoszech, styl ten opierał się na kwestionowaniu założeń dotyczących logiki, prostoty i porządku. Powszechne było odwoływanie się do symbolizmu, co wynikało z przekonania, że ludzie lepiej odbiorą wzornictwo jeśli przedmioty będą niosły za sobą symboliczną treść. Często forma wyrobów użytkowych nie podążała za ich funkcją. W latach 80-tych postmodernizm włoski przyjął nazwę transavanguardia.

Źródło: Wikipedia

Neo Empire – styl , który wywodzi się z pierwotnie z kierunku Empire: (styl cesarstwa) – odmiana późnego klasycyzmu powstała we Francji w latach 1800-1815, występująca w modzie, architekturze, malarstwie i sztuce użytkowej podczas panowania Napoleona w Europie, zwłaszcza na terenach obecnej Polski (Księstwo Warszawskie) i w Rosji). W Niemczech i Austrii empire współistniał ze stylem Biedermeier. Styl wzorował się na sztuce starożytnej Grecji, Rzymu i Egiptu. Twórcami stylu empire byli francuscy architekci Charles Percier oraz Pierre François Louis Fontaine zaprojektowali meble i wystrój wnętrz cesarza. Wydali oni również „Palaise maisons et autres edifices de Rome moderne” (1802, Paryż) oraz „Residences des souverains” (1833, Paryż), w których to zawarli założenia stylu. Przykładem zastosowania stylu empire są wnętrza pałacowe Luwru, Wersalu, Rueil-Malmaison i Fontainebleau, kościół La Madeleine oraz łuk triumfalny na Placu du Carrousel. Wielki powrót do tradycji antyku dał również Italii niezwykle korzystną pozycję ponieważ w tym właśnie kraju było największe skupisko zabytków architektury klasycznej oraz wykopaliska archeologiczne w Pompejach. W połowie wieku XX we Włoszech zapanował powtórnie styl empirowy w sztuce użytkowej potocznie zwany Neo Empir. Źródło: Wikipedia, Dzieje wyrobów ze srebra od starożytności do lat 50-tych XX wieku, Arkady, str. 96