Kategorie E-Sklepu

Cukiernica F.A.Debain kryta, wsad ze szkła kobaltowego, srebro, Paryż – eklektyczna.

Cukiernica F.A.Debain kryta,  wsad ze szkła kobaltowego,  srebro, Paryż – eklektyczna.

Cukiernica F.A.Debain kryta, wsad ze szkła kobaltowego, srebro, Paryż – eklektyczna.

Srebrna próby 925 Minerwa, 150-letnia paryska cukiernica kryta, słynnego złotnika Francois-Alphonse Debain.  Oryginalny kobaltowy wsad. Królewsko zdobiona 2 finezyjne kartusze pod grawerkę. Wytworna ozdoba każdego eleganckiego salonu. Luksusowy prezent.

3-00136

7 440 zł



Zapoznałem się z Regulaminem Sklepu i w pełni akceptuję wszystkie jego postanowienia.

Do koszyka

KARTA PRZEDMIOTU

Nazwa przedmiotuCukiernica F.A.Debain kryta, wsad ze szkła kobaltowego, srebro, Paryż – eklektyczna.
Numer katalogowy3-00136
KategorieSrebra Antyczne; Cukiernice; Wszystkie Przedmioty
Ocena użytkowaBiały kruk, dzieło sztuki.
Egzemplarz kolekcjonerski i wystawienniczy
Zdobniczy.
Sztuka użytkowa – do natychmiastowego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem.
Krótka charakterystykaSrebrna próby 925 Minerwa, 150-letnia paryska cukiernica kryta, słynnego złotnika Francois-Alphonse Debain.  Oryginalny kobaltowy wsad. Królewsko zdobiona 2 finezyjne kartusze pod grawerkę. Wytworna ozdoba każdego eleganckiego salonu. Luksusowy prezent.
Cena (waluta do wyboru)7.440,- PLN      /     1.772,- EUR
Pracownia / TwórcaSłynny złotnik Francois-Alphonse Debain
Kraj wytworzeniaFrancja
Paryż
Okres w sztuceEklektyzm
Neorokoko z elementami klasycystycznymi
Data wytworzenia1847
Lata (1847 – 1864) – z historii pracowni
Okres / WiekXIX wiek
Połowa XIX wieku
MateriałSrebro, punca próba 925 - Minerwa, DEBAIN, szkło kobalt.
Technika kreacjiRęcznie wykonana, srebro cyzelowane, giloszowane, moletowane, żłobkowane, odlewanie, repusowanie
Stan zachowaniaBardzo dobry. Srebro zostało oczyszczone z patyny. Szkło bez uszkodzeń.
Wysokość13 cm
Szerokość22 cm
Głębokość11 cm
Waga297 g (srebro: kosz i pokrywka)
720 g (cukiernica)
LokalizacjaSalon Ekspozycyjny - Galeria Srebra i Światła R&R Łódź, ul. Nawrot 4/II
MiejsceSG: 08

OPIS PRZEDMIOTU

Srebrna próby 925 Minerwa, oryginalna , eklektyczna, ponad 150-letnia cukiernica słynnego francuskiego złotnika Francois-Alphonse Debain. Eklektyczna z wykorzystaniem najpiękniejszych wzorców nurtu rokokowego i klasycystycznego. Owalna z oryginalnym wsadem ze szkła kobaltowego i srebrną przykrywką. Srebrny korpus królewsko dekorowany bogatymi festonami i kwiatowymi girlandami – całość to piękne neorokoko z wtrąceniami klasycystycznymi. Wsparta na czterech zdobnych nogach. Pokrywa cyzelowana i repusowana, zwieńczona od góry eleganckim odlewanym uchwytem z owoców dojrzałych poziomek osadzonych w pęku dużych liści. Ucha / uchwyty odlewane , masywne, pięknie gięte, bogato zdobione dużymi perełkami. Po bokach dwa bardzo eleganckie kartusze przygotowane pod okolicznościową grawerkę lub monogram. Całość cukiernicy tworzy piękną kompozycję na każdą okazję i dla ozdoby każdego wytwornego salonu stołowego oraz eleganckich pomieszczeń reprezentacyjnych. Wspaniała i unikalna na okolicznościowy, luksusowy prezent. 150-letni BIAŁY KRUK !!! Niepowtarzalny i jedyny taki egzemplarz, pewna lokata kapitałowa na lata i dla pokoleń.

Historia:

Flamant & Fils / Debain– słynna i uznana paryska pracownia złotnicza XIX wieku. Początki firmy sięgają roku około 1847 kiedy Francois-Alphonse Debain rozpoczął złotniczą działalność „Silversmith” we Francji rejon Paryża. Charakterystyczna punca (znak probierczy): dwóch mężczyzn na łódce była zarejestrowana w roku 1847 i odnowiona w 1851 i zakończona w 1864. Znak ten używał również jego syn i następca Alphonse Eduard Debain we współpracy z partnerem biznesowym Louis F. Flamant. Utworzyli firmę Debian & Flamant działającą w latach 1864 – 1880. Firma została przejęta przez spadkobierców Flamanta i działała, jako Flamant & Fils w latach 1880 – 1891. Słynęła z oryginalnych wyrobów ze srebra a sklep był ulokowany w Paryżu na 140 Rue du Temple.

Źródło : forum www.925-1000.com

Eklektyzm - W sztuce to twórczość kompilacyjna, łącząca różne elementy i treści z różnych stylów, epok i kierunków artystycznych, nie prowadząca do nowej syntezy, nieoryginalna; w architekturze eklektyzm oznacza jeden z odłamów historyzmu (zob. eklektyzm w architekturze)

W filozofii to łączenie różnych teorii, pojęć, koncepcji i tez w jedną całość, zwłaszcza eklektyzm starożytny i eklektyzm niemiecki z XVIII wieku.

Źródło: Wikipedia

Rokoko - nurt stylistyczny, obecny zwłaszcza w architekturze wnętrz, ornamentyce, rzemiośle artystycznym i malarstwie, występujący w sztuce europejskiej w latach ok. 1720-1790. Nurt rokokowy wyróżnia się także w dziejach literatury. Uważane czasem za końcową fazę baroku, w rzeczywistości zajęło wobec niego pozycję przeciwstawną. Sprzeciwiło się pompatycznemu ceremoniałowi, monumentalizmowi i oficjalnemu charakterowi stylu Ludwika XIV, skłaniając się ku większej kameralności, zmysłowości, wyrafinowaniu i pewnej sentymentalności. Odznaczało się lekkością i dekoracyjnością form, swobodną kompozycją, asymetrią i płynnością linii oraz motywami egzotycznymi (np. chińskimi). Styl rokokowy najsilniej rozwinął się we Francji i związany był głównie z życiem dworskim.

Wstępem do rokoka był okres regencji Filipa Orleańskiego we Francji (1715-1723), podczas której powstawały dzieła charakteryzujące się większą swobodą i dekoracyjnością. Jego rozkwit nastąpił za Ludwika XV; wówczas też rokoko rozpowszechniło się w Europie, zwłaszcza w Bawarii, Prusach, Austrii, Czechach, Saksonii, na Śląsku, w Polsce i w Rosji. Rokoko wyrosło ze sprzeciwu wobec tego, z czym wiązały się rządy Ludwika XIV. Wiek XVII, zwany przez historyków „grand siècle” kończył się pod znakiem zachwiania potęgi Francji, która do niedawna była właściwie arbitrem Europy, mocarstwem dyktującym swą wolę dzięki sile militarnej, ekonomicznej i kulturalnej. Zniesienie edyktu nantejskiego doprowadziło do emigracji z Francji ok. pół miliona hugenotów, a w efekcie do osłabienia gospodarczego kraju; byli to bowiem w dużej mierze rzemieślnicy, bankierzy i specjaliści pracujący w manufakturach. Wydarzenia te oraz kolejne wojny doprowadziły do krytyki Króla-Słońce.

Po okresie wyniszczającej państwo wojnie domowej nastał czas stabilizacji politycznej i gospodarczej, w związku z czym zaczęto większą rolę zwracać na nową sztukę. Za pierwszy przejaw rokoko w Rzeczypospolitej należy uznać zamówienie między rokiem 1732 a 1735 przez Zofię Sieniawską i jej męża Augusta Czartoryskiego u Juste-Aurèle Meissonniera wykonanie dekoracji, plafonu, boazerii, supraportów i mebli do Złotego Salonu w swoim Pałacu w Puławach (zachowane fragmenty są w muzeum w Jędrzejowie).

Źródło: Wikipedia

Klasycyzm - styl w muzyce, sztuce, literaturze oraz architekturze odwołujący się do kultury starożytnych Rzymian i Greków. Styl ten nawiązywał głównie do antyku. W Europie tzw. „powrót do źródeł” (klasycznych) pojawił się już w renesansie – jako odrodzenie kultury wielkiego Rzymu. Jako styl dominujący epoki wpływał na kształt innych nurtów kulturowych okresu jak manieryzm, barok, rokoko. Trwał do końca wieku XVIII, w niektórych krajach do lat 30. następnego stulecia, a nawet dłużej. Zmodyfikowany klasycyzm przeradzał się czasem w eklektyzm końca XIX wieku. Zauroczenie klasyczną harmonią pojawiało się wielokrotnie, także w XX wieku, pod postacią neoklasycyzmu (w literaturze, w architekturze), a następnie wśród artystów awangardowych, np. u Picassa. Klasycyzm w Polsce bywa też zwany stylem stanisławowskim (od króla Stanisława Augusta Poniatowskiego).

Źródło : Wikipedia