Kategorie E-Sklepu

getProductPriceString():

Cukiernica reprezentacyjna, kryta, włoska, srebrna, złocona – Neo Empire.

We have CMS-provided images

Cukiernica reprezentacyjna,  kryta, włoska, srebrna,  złocona – Neo Empire.

Cukiernica reprezentacyjna, kryta, włoska, srebrna, złocona – Neo Empire.

Srebrna pr.800, luksusowa cukiernica ze zdejmowaną pokrywką. Złocona od wewnątrz. Na cukier i słodkości. Elegancka ozdoba stolika kawowego, deserowego i saloniku wypoczynkowego. Idealna na elegancki ale praktyczny prezent dla wymagającej Pani domu.

3-00184

2 580 zł



Zapoznałem się z Regulaminem Sklepu i w pełni akceptuję wszystkie jego postanowienia.

Do koszyka

KARTA PRZEDMIOTU

Nazwa przedmiotuCukiernica reprezentacyjna, kryta, włoska, srebrna, złocona – Neo Empire.
Numer katalogowy3-00184
KategorieSrebra Antyczne; Cukiernice; Na Ślub
Ocena użytkowaSztuka użytkowa – do natychmiastowego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem.
Krótka charakterystykaSrebrna pr.800, luksusowa cukiernica ze zdejmowaną pokrywką. Złocona od wewnątrz. Na cukier i słodkości. Elegancka ozdoba stolika kawowego, deserowego i saloniku wypoczynkowego. Idealna na elegancki ale praktyczny prezent dla wymagającej Pani domu.
Cena (waluta do wyboru)2.580,- PLN          /          615,- EUR
Kraj wytworzeniaWłochy
Okres w sztuceNeo Empire
Z wpływami modernistycznymi
Data wytworzenia1950
Około1950
Okres / WiekXX wiek
Połowa XX wieku
MateriałSrebro punca próba 800, punca pracowni nieczytelna, złocenie
Technika kreacjiSrebro ręcznie cyzelowane, wyoblane, żłobkowane, złocone.
Stan zachowaniaBardzo dobry. Srebro zostało oczyszczone z patyny.
Wysokość17 cm
Szerokość12 cm
Głębokość10 cm
Waga323 g
LokalizacjaSalon Ekspozycyjny - Galeria Srebra i Światła R&R Łódź, ul. Nawrot 4/II
MiejsceSG: 04

OPIS PRZEDMIOTU

Srebrna próby 800, włoska, neo empirowa, cukiernica kryta z pokrywką zdejmowaną, stojąca na eleganckiej okrągłej nóżce. Od wewnątrz złocona, moletowana na perłowo przed złoceniem. Kształt owalny, miękki. Pomimo nie dużych rozmiarów waży ponad 320 gram. Na nóżce, czarze i pokrywce zastosowano bogate zdobienia –empirowe stylizowane na otwartą czarę. Wzór ten powtarza się na eleganckiej pokrywce zbiegając się u jej góry, zwieńczonej filigranową rzeźbą małej cukiernicy w formie idealnego odwzorowania cukiernicy głównej.

Pomimo braku chwytów / ramion całość wizualnie charakterystyczna dla pucharu empirowego aczkolwiek z nutą włoskiego modernizmu. Delikatna i elegancka ozdoba stolika kawowego, deserowego i saloniku wypoczynkowego. Luksusowy ale i praktyczny prezent okolicznościowy dla każdej Pani i Pana domu. „Urocza i ponadczasowa pamiątka” dla dzieci i rodziców solenizantów, urodziny, imieniny oraz ceremonie kościelne: chrzciny, Komunie Święte.

Historia:

Neo Empire – styl , który wywodzi się z pierwotnie z kierunku Empire: (styl cesarstwa) – odmiana późnego klasycyzmu powstała we Francji w latach 1800-1815, występująca w modzie, architekturze, malarstwie i sztuce użytkowej podczas panowania Napoleona w Europie, zwłaszcza na terenach obecnej Polski (Księstwo Warszawskie) i w Rosji). W Niemczech i Austrii empire współistniał ze stylem Biedermeier. Styl wzorował się na sztuce starożytnej Grecji, Rzymu i Egiptu. Twórcami stylu empire byli francuscy architekci Charles Percier oraz Pierre François Louis Fontaine zaprojektowali meble i wystrój wnętrz cesarza. Wydali oni również „Palaise maisons et autres edifices de Rome moderne” (1802, Paryż) oraz „Residences des souverains” (1833, Paryż), w których to zawarli założenia stylu. Przykładem zastosowania stylu empire są wnętrza pałacowe Luwru, Wersalu, Rueil-Malmaison i Fontainebleau, kościół La Madeleine oraz łuk triumfalny na Placu du Carrousel. Wielki powrót do tradycji antyku dał również Italii niezwykle korzystną pozycję ponieważ w tym właśnie kraju było największe skupisko zabytków architektury klasycznej oraz wykopaliska archeologiczne w Pompejach. W połowie wieku XX we Włoszech zapanował powtórnie styl empirowy w sztuce użytkowej potocznie zwany Neo Empire. Źródło: Wikipedia, Dzieje wyrobów ze srebra od starożytności do lat 50-tych XX wieku, Arkady, str. 96

Modernizm − to ogólne określenie prądów w architekturze światowej rozwijających się w latach ok. 1918-1975, zakładających całkowite odejście nie tylko od stylów historycznych, ale również od wszelkiej stylizacji. Architektura modernistyczna opierała się w założeniu na nowej metodzie twórczej, wywodzącej formę, funkcję i konstrukcję budynku niemal wyłącznie z istniejących uwarunkowań materialnych .To również początek sztuki nowoczesnej okresu powojennego. Jest to czas ożywienia wszelkiej aktywności twórczej. W Europie nastąpił proces odbudowy po wojnach światowych, a Ameryka była na drodze do osiągnięcia potęgi światowej. Produkcja złotnicza nadal pozostała tradycyjna, ale również powstały i rozwinęły się nowe firmy kształcące nowych i wybitnych projektantów. Jednak po II wojnie światowej nadal ogromne wpływy pozostały w rękach burżuazji co sprawiło, że wyroby złotnicze naśladowały wzór klasycystyczny nieraz niemal stanowiły kopię pierwowzoru. Główny okres rozwoju modernizmu to lata międzywojenne, dojrzały okres to lata 50-60 te XX wieku.

Źródło: Wikipedia.