Kategorie E-Sklepu

getProductPriceString():

Wiedeńska lampa stojąca David Hollenbach – neo empirowa & Biedermeier.

We have CMS-provided images

Wiedeńska lampa stojąca  David Hollenbach  – neo empirowa & Biedermeier.

Wiedeńska lampa stojąca David Hollenbach – neo empirowa & Biedermeier.

Ok.150-letnia wiedeńska lampa słynnej XIX w. pracowni David Hollenbach, sygnowana. Podstawa z brązu złoconego. Klosz szklany wtórny międzywojenny 1918-39. Pięknie prezentuje się na biurku w gabinecie. Po roku 1900 zaadoptowana pod oświetlenie elektryczne.

6-00055

Przedmiot sprzedany

KARTA PRZEDMIOTU

Nazwa przedmiotuWiedeńska lampa stojąca David Hollenbach – neo empirowa & Biedermeier.
Numer katalogowy6-00055
KategorieŚwiatła i lampy; Żyrandole
Ocena użytkowaEgzemplarz wystawienniczy i kolekcjonerski. Zdobniczy.
Sztuka użytkowa – do natychmiastowego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem.
Krótka charakterystykaOk.150-letnia wiedeńska lampa słynnej XIX w. pracowni David Hollenbach, sygnowana. Podstawa z brązu złoconego. Klosz szklany wtórny międzywojenny 1918-39. Pięknie prezentuje się na biurku w gabinecie. Po roku 1900 zaadoptowana pod oświetlenie elektryczne.
Pracownia / TwórcaMistrz David Hollenbach
Wiedeń
Okres w sztuceNeo Empire
Wspaniały Neo Empire z silnymi wpływami pełnego przepychu, bogatego nurtu wiedeńskiego Biedermeier.
Data wytworzenia1835
Lata (1835 – 1888) - lata działalności pracowni.
Wtórny grawer 1909 na lampie – nie świadczy o roku powstania
Okres / WiekXIX wiek
Połowa XIX wieku
MateriałBrąz złocony. Klosz witrażowy międzywojenny.
Żarówka i oprawka: trzonek gwint e27, 2 punkty świetlne, żarówka dowolna, moc 15-40 W.
Technika kreacjiKlosz szklany, witrażowy zakuty w metalowy ornament.
Braz odlewany i cyzelowany.
Stan zachowaniaDoskonały. Podstawa oryginalna. Klosz wtórny przedwojenny, prawdopodobnie wykonany pod indywidualne zlecenie i design lampy w okresie międzywojennym. Nowa elektryka, gotowy do podłączenia.
Wysokość120 cm
Szerokość46 cm

OPIS PRZEDMIOTU

Wiedeńska lampa salonowa, pałacowa z brązu lanego złoconego ze słynnej wiedeńskiej pracowni Davida Holzenbacha około 170-letnia, sygnowana. Posiada osobno wygrawerowaną okolicznościową grawerkę/datę 1909. Rok powstania około połowy XIX wieku. Podstawa lampy wykonana ze złoconego brązu. Całość ręcznie cyzelowana. Symbolizuje bogato zdobioną kolumnę starożytną. Część dolna ozdobiona ornamentem, całość pokryta cyzelowaną kanelurą. Górna część posiada cztery woluty. Powyżej fryz położony na czterech nogach imitujących zwierzęce łapy, zakończony żarówką. Lampa posiada elektrykę po renowacji oraz oryginalny przedwojenny włącznik / wyłącznik światła, który działa sprawnie. Na podstawę – kolumnę założony jest klosz. Prawdopodobnie dorobiony w okresie międzywojennym na wzór oryginału jednak komponuje się idealnie z podstawą lampy zarówno kolorystycznie jak i stylowo. Wokół klosza rozciąga się okuty metalem ornament.

Lampa pięknie prezentuje się na biurku w gabinecie, salonie lub ozdobnym gerydonie.

Historia:

Neo Empire – styl , który wywodzi się z pierwotnie z kierunku Empire: (styl cesarstwa) – odmiana późnego klasycyzmu powstała we Francji w latach 1800-1815, występująca w modzie, architekturze, malarstwie i sztuce użytkowej podczas panowania Napoleona w Europie, zwłaszcza na terenach obecnej Polski (Księstwo Warszawskie) i w Rosji). W Niemczech i Austrii empire współistniał ze stylem Biedermeier. Styl wzorował się na sztuce starożytnej Grecji, Rzymu i Egiptu. Twórcami stylu empire byli francuscy architekci Charles Percier oraz Pierre François Louis Fontaine zaprojektowali meble i wystrój wnętrz cesarza. Wydali oni również „Palaise maisons et autres edifices de Rome moderne” (1802, Paryż) oraz „Residences des souverains” (1833, Paryż), w których to zawarli założenia stylu. Przykładem zastosowania stylu empire są wnętrza pałacowe Luwru, Wersalu, Rueil-Malmaison i Fontainebleau, kościół La Madeleine oraz łuk triumfalny na Placu du Carrousel. Wielki powrót do tradycji antyku dał również Italii niezwykle korzystną pozycję ponieważ w tym właśnie kraju było największe skupisko zabytków architektury klasycznej oraz wykopaliska archeologiczne w Pompejach. W połowie wieku XX we Włoszech zapanował powtórnie styl empirowy w sztuce użytkowej potocznie zwany Neo Empir. Źródło: Wikipedia, Dzieje wyrobów ze srebra od starożytności do lat 50-tych XX wieku, Arkady, str. 96

Biedermeier - styl w sztuce, literaturze, muzyce i architekturze wnętrz rozwinięty w Europie Środkowej, głównie w Niemczech i Austrii oraz w krajach z tego kręgu kultury, w okresie pomiędzy 1815 (Kongres wiedeński) a 1848 (Wiosna Ludów). Styl ten jest odpowiednikiem stylu regencji w Anglii, stylu federalnego w Stanach Zjednoczonych oraz stylu Empire (styl cesarstwa) we Francji. Głównym założeniem stylu było stwierdzenie, że jest to sztuka mieszczan dla mieszczan. Styl ten nigdy nie był dokładnie zdefiniowany, nie było żadnych manifestów programowych itp., dlatego zaliczenia dzieł sztuki do biedermeier w niektórych przypadkach jest problematyczne. Najbardziej wyraziście i powszechnie przejawiał się we wzornictwie wyposażenia wnętrz, sprzętów domowych, w tym w meblach. W tym przypadku nacisk położony był na użyteczność i wygodę projektowanych przedmiotów. Preferowano jasne, pogodne barwy, zarówno w doborze gatunków drewna jak i ozdób. Zdobnictwo było umiarkowane, podporządkowane użytkowości sprzętu. Często wykonywano stoły o zaokrąglonych kształtach i opierające się na jednej nodze. Charakter wnętrz mieszkalnych w typie biedermeier cechowała intymność i zaciszność, częste użycie jasnych, zdobionych rysunkiem kwiatów lub pasami tapet. Na malowidłach typowa była duża dokładność i wierność realizmowi, motywy przyrodnicze i wnętrz domowych. W stylu biedermeier tworzyli tacy malarze jak: Georg Friedrich Kersting, Carl Spitzweg, Rudolf Wasmann i Ernst Resch. Nazwa stylu pochodzi od nazwiska literackiego bohatera tomu wierszy pt. Biedermaiers Liederlust, którego autorem był Ludwig Eichrodt. Biedermeier był tam przedstawiony jako skarykaturowana wersja filistra niemieckiego (człowieka bez wyższych aspiracji, ograniczonego, o ciasnych poglądach). Źródło : Wikipedia