Kategorie E-Sklepu

getProductPriceString():

Cukiernica Arioli Piero reprezentacyjna, kryta, srebrna, Włochy – postmodernistyczna

We have CMS-provided images

Cukiernica Arioli Piero reprezentacyjna, kryta, srebrna, Włochy – postmodernistyczna

Cukiernica Arioli Piero reprezentacyjna, kryta, srebrna, Włochy – postmodernistyczna

Srebrna pr.800 cukiernica, włoska postmoderna. Elegancka i luksusowa ozdoba stolika kawowego, deserowego i saloniku wypoczynkowego. Na cukier i słodkości. Idealna na elegancki i praktyczny prezent okolicznościowy dla każdej Pani domu. Reprezentacyjna.

3-00055

Przedmiot sprzedany

KARTA PRZEDMIOTU

Nazwa przedmiotuCukiernica Arioli Piero reprezentacyjna, kryta, srebrna, Włochy – postmodernistyczna
Numer katalogowy3-00055
KategorieSrebra Antyczne; Cukiernice
Ocena użytkowaSztuka użytkowa – do natychmiastowego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem
Krótka charakterystykaSrebrna pr.800 cukiernica, włoska postmoderna. Elegancka i luksusowa ozdoba stolika kawowego, deserowego i saloniku wypoczynkowego. Na cukier i słodkości. Idealna na elegancki i praktyczny prezent okolicznościowy dla każdej Pani domu. Reprezentacyjna.
Pracownia / TwórcaARIOLI PIERO
Kraj wytworzeniaWłochy
Mediolan
Okres w sztucePostmodernizm
Postmodernizm – bogata mieszanka wzornictwa barokowego, klasycystycznego z bogatym style postmoderny włoskiej
Data wytworzenia1949
(1949 – 1971) – okres działalności pracowni. Przedmiot wytworzony najprawdopodobniej około roku 1960.
Okres / WiekXX wiek
MateriałSrebro, punca próba 800
Technika kreacjiSrebro ręcznie cyzelowane, odlewane, żłobkowane, wyoblane.
Stan zachowaniaBardzo dobry. Srebro zostało oczyszczone z patyny.
Wysokość13 cm
Szerokość16 cm
Głębokość11 cm
Waga412 g

OPIS PRZEDMIOTU

Srebrna próby 800, dwuelementowa, wizualnie lekka ale ważąca ponad 412 g cukiernica z pokrywką. Bogata stylistyka barokowo-klasycystyczna charakterystyczna dla włoskiej postmoderny łamiącej różne style sztuki. Wsparta na czterech lekko giętych nóżkach zamocowanych do czary zdobną, florystyczną aplikacją z niewielkimi kartuszami. Czara i pokrywka wybrzuszone, lekko skręcane, tworzą efektowne owale. Po bokach dwa wygodne, strojne uchwyty zbudowane z wolut połączonych muszlą i zespolone z czarą za pomocą liści akantu. Pokrywkę wieńczy okazały barokowy uchwyt osadzony w rozecie o motywach florystycznych.

Elegancka i luksusowa ozdoba stolika kawowego, deserowego i saloniku wypoczynkowego. Na cukier i słodkości. Idealna na elegancki i praktyczny prezent okolicznościowy dla każdej Pani domu. Wizualnie bardzo zdobna, reprezentacyjna, natychmiast rzucająca się w oczy. Przedmiot użytkowy i zdobniczy.

Historia:

Arioli Piero - pracownia powstała w Mediolanie w I połowie XX wieku około 1949 roku. Usytuowana była w centrum miasta przy Via Priv. Dolfin 3.

Punca 374 MI została zarejestrowana w 1949, a wygasła z dniem 31 grudnia 1971. Punce używane we Włoszech w latach (1944 – 1970) miały kształt wieloboku i zawierały numer identyfikujący złotnika oraz nazwę prowincji, oznaczoną dwoma literami.

Źródło: www.silvercollection.it

Postmodernizm – lata 60/80-te XX wieku: nazywany powszechnie w Europie postmoderna, narodził się we Włoszech, styl ten opierał się na kwestionowaniu założeń dotyczących logiki, prostoty i porządku. Powszechne było odwoływanie się do symbolizmu, co wynikało z przekonania, że ludzie lepiej odbiorą wzornictwo jeśli przedmioty będą niosły za sobą symboliczną treść. Często forma wyrobów użytkowych nie podążała za ich funkcją. W latach 80-tych postmodernizm włoski przyjął nazwę transavanguardia.

Źródło: Wikipedia

Klasycyzm - styl w muzyce, sztuce, literaturze oraz architekturze odwołujący się do kultury starożytnych Rzymian i Greków. Styl ten nawiązywał głównie do antyku. W Europie tzw. „powrót do źródeł” (klasycznych) pojawił się już w renesansie – jako odrodzenie kultury wielkiego Rzymu. Jako styl dominujący epoki wpływał na kształt innych nurtów kulturowych okresu jak manieryzm, barok, rokoko. Trwał do końca wieku XVIII, w niektórych krajach do lat 30. następnego stulecia, a nawet dłużej. Zmodyfikowany klasycyzm przeradzał się czasem w eklektyzm końca XIX wieku. Zauroczenie klasyczną harmonią pojawiało się wielokrotnie, także w XX wieku, pod postacią neoklasycyzmu (w literaturze, w architekturze), a następnie wśród artystów awangardowych, np. u Picassa. Klasycyzm w Polsce bywa też zwany stylem stanisławowskim (od króla Stanisława Augusta Poniatowskiego).

Źródło : Wikipedia

Barok - termin „barok”, którego geneza jest wciąż niewyjaśniona, najprawdopodobniej pochodzi od portugalskiego barroco, które oznacza perłę o nieregularnym kształcie. To główny kierunek w kulturze europejskiej, którego trwanie datuje się od końca XVI wieku do XVIII wieku. Nieoficjalny styl Kościoła katolickiego czasów potrydenckich, stąd pojawiające się jeszcze w połowie XX wieku zamienne określenia: „sztuka jezuicka” czy „sztuka kontrreformacyjna. Barok obejmował wszystkie przejawy działalności literackiej i artystycznej. U jego podstaw leżało twórcze przekształcenie renesansowego klasycyzmu w dążeniu do uzyskania maksymalnego oddziaływania na odbiorcę. Barok jest pojęciem bogatszym od manieryzmu, przede wszystkim dlatego, że konotuje tylko sam styl, ale jak dowodzą niektórzy badacze również procesy historyczne, spory filozoficzne i teologiczne oraz nastroje społeczne. Bogaty w zdobnictwo, pomysłowe rozwiązania i symbolikę styl architektoniczny, malarski i literacki baroku z założenia opierał się na ignacjańskiej zasadzie applicatio sensuum, polegającej na wykorzystaniu ludzkiej zmysłowości do przekazania określonych treści (stąd figury świętych w ekstazie czy wyrazy uczuć skierowane do Chrystusa).

Neobarok – nurt w ramach historyzmu nawiązujący formalnie do baroku rozpowszechniony pod koniec XIX w.

Źródło: Wikipedia