Kategorie E-Sklepu

getProductPriceString():

Patera typ gondola reprezentacyjna, Włochy srebrna – postmodernistyczna.

We have CMS-provided images

Patera typ gondola reprezentacyjna, Włochy srebrna – postmodernistyczna.

Patera typ gondola reprezentacyjna, Włochy srebrna – postmodernistyczna.

Srebrna pr.800, wspaniała patera typ głęboka gondola oparta na bogatym stylu orientalnym. Luksusowy i elegancki prezent środka stołu dla wymagającej Pani domu, okolicznościowy i jubileuszowy podarunek rodzinny. Rzucająca się w oczy wytworna ozdoba salonu.

3-00092

2 340 zł



Zapoznałem się z Regulaminem Sklepu i w pełni akceptuję wszystkie jego postanowienia.

Do koszyka

KARTA PRZEDMIOTU

Nazwa przedmiotuPatera typ gondola reprezentacyjna, Włochy srebrna – postmodernistyczna.
Numer katalogowy3-00092
KategorieSrebra Antyczne; Patery i żardiniery; Środek stołu; Dla Niej; Na Ślub; Upominki
Ocena użytkowaSztuka użytkowa – do natychmiastowego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem
Krótka charakterystykaSrebrna pr.800, wspaniała patera typ głęboka gondola oparta na bogatym stylu orientalnym. Luksusowy i elegancki prezent środka stołu dla wymagającej Pani domu, okolicznościowy i jubileuszowy podarunek rodzinny. Rzucająca się w oczy wytworna ozdoba salonu.
Cena (waluta do wyboru)2.340,- PLN          /          558,- EUR
Kraj wytworzeniaTurcja
Prawdopodobnie Turcja
Okres w sztuceSztuka świata
Silne wpływy bogatego orientalizmu, eklektyzm stylów klasycystycznego i mocnego rokoka.
Data wytworzenia1923
Najprawdopodobniej lata po 1923 roku - Republika Turecka: http://www.925-1000.com/foreign_marks3.html
Okres / WiekXX wiek
Pierwsza połowa XX wieku.
MateriałSrebro, punca próba 800, E41 08
Technika kreacjiSrebro ręcznie cyzelowane, repusowanie, perełkowane, odlewane , wyoblane
Stan zachowaniaBardzo dobry. Srebro zostało oczyszczone z patyny.
Wysokość15 cm
Szerokość27 cm
Głębokość11 cm
Waga275 g
LokalizacjaSalon Ekspozycyjny - Galeria Srebra i Światła R&R Łódź, ul. Nawrot 4/II
MiejsceSG: 11

OPIS PRZEDMIOTU

Srebrna próby 800, głęboka patera typ gondola, zdobiona bogatymi motywami orientalnymi, florystycznymi i ornamentem perełkowym. Całość w kształcie gondoli wsparta na czterech rokokowych nóżkach w kształcie liści winogron. Uchwyty miękko gięte w kształcie litery S z charakterystycznymi dla rokoka górnymi ergonomicznymi chwytami na palce dla łatwego przenoszenia. Ornamenty florystyczne, kwiaty, płatki kwiatowe, liście akantu, dekoracyjne zwieńczenie łańcuchem perełek połączonych motywami liści akantu. Górna linia patery miękka i gięta.

Doskonała jako zdobna salonowa misa na owoce, słodycze itp. Wspaniały, luksusowy i elegancki prezent środka stołu dla wymagającej Pani domu, okolicznościowy i jubileuszowy podarunek rodzinny. Rzucająca się w oczy wytworna ozdoba salonu. Marzenie posiadania każdej Pani domu.

Historia:

Eklektyzm - W sztuce to twórczość kompilacyjna, łącząca różne elementy i treści z różnych stylów, epok i kierunków artystycznych, nie prowadząca do nowej syntezy, nieoryginalna; w architekturze eklektyzm oznacza jeden z odłamów historyzmu (zob. eklektyzm w architekturze)

W filozofii to łączenie różnych teorii, pojęć, koncepcji i tez w jedną całość, zwłaszcza eklektyzm starożytny i eklektyzm niemiecki z XVIII wieku.

Źródło: Wikipedia

Rokoko - nurt stylistyczny, obecny zwłaszcza w architekturze wnętrz, ornamentyce, rzemiośle artystycznym i malarstwie, występujący w sztuce europejskiej w latach ok. 1720-1790. Nurt rokokowy wyróżnia się także w dziejach literatury. Uważane czasem za końcową fazę baroku, w rzeczywistości zajęło wobec niego pozycję przeciwstawną. Sprzeciwiło się pompatycznemu ceremoniałowi, monumentalizmowi i oficjalnemu charakterowi stylu Ludwika XIV, skłaniając się ku większej kameralności, zmysłowości, wyrafinowaniu i pewnej sentymentalności. Odznaczało się lekkością i dekoracyjnością form, swobodną kompozycją, asymetrią i płynnością linii oraz motywami egzotycznymi (np. chińskimi). Styl rokokowy najsilniej rozwinął się we Francji i związany był głównie z życiem dworskim.

Wstępem do rokoka był okres regencji Filipa Orleańskiego we Francji (1715-1723), podczas której powstawały dzieła charakteryzujące się większą swobodą i dekoracyjnością. Jego rozkwit nastąpił za Ludwika XV; wówczas też rokoko rozpowszechniło się w Europie, zwłaszcza w Bawarii, Prusach, Austrii, Czechach, Saksonii, na Śląsku, w Polsce i w Rosji. Rokoko wyrosło ze sprzeciwu wobec tego, z czym wiązały się rządy Ludwika XIV. Wiek XVII, zwany przez historyków „grand siècle” kończył się pod znakiem zachwiania potęgi Francji, która do niedawna była właściwie arbitrem Europy, mocarstwem dyktującym swą wolę dzięki sile militarnej, ekonomicznej i kulturalnej. Zniesienie edyktu nantejskiego doprowadziło do emigracji z Francji ok. pół miliona hugenotów, a w efekcie do osłabienia gospodarczego kraju; byli to bowiem w dużej mierze rzemieślnicy, bankierzy i specjaliści pracujący w manufakturach. Wydarzenia te oraz kolejne wojny doprowadziły do krytyki Króla-Słońce.

Po okresie wyniszczającej państwo wojnie domowej nastał czas stabilizacji politycznej i gospodarczej, w związku z czym zaczęto większą rolę zwracać na nową sztukę. Za pierwszy przejaw rokoko w Rzeczypospolitej należy uznać zamówienie między rokiem 1732 a 1735 przez Zofię Sieniawską i jej męża Augusta Czartoryskiego u Juste-Aurèle Meissonniera wykonanie dekoracji, plafonu, boazerii, supraportów i mebli do Złotego Salonu w swoim Pałacu w Puławach (zachowane fragmenty są w muzeum w Jędrzejowie).

Źródło: Wikipedia

Klasycyzm - styl w muzyce, sztuce, literaturze oraz architekturze odwołujący się do kultury starożytnych Rzymian i Greków. Styl ten nawiązywał głównie do antyku. W Europie tzw. „powrót do źródeł” (klasycznych) pojawił się już w renesansie – jako odrodzenie kultury wielkiego Rzymu. Jako styl dominujący epoki wpływał na kształt innych nurtów kulturowych okresu jak manieryzm, barok, rokoko. Trwał do końca wieku XVIII, w niektórych krajach do lat 30. następnego stulecia, a nawet dłużej. Zmodyfikowany klasycyzm przeradzał się czasem w eklektyzm końca XIX wieku. Zauroczenie klasyczną harmonią pojawiało się wielokrotnie, także w XX wieku, pod postacią neoklasycyzmu (w literaturze, w architekturze), a następnie wśród artystów awangardowych, np. u Picassa. Klasycyzm w Polsce bywa też zwany stylem stanisławowskim (od króla Stanisława Augusta Poniatowskiego).

Źródło : Wikipedia