Kategorie E-Sklepu

getProductPriceString():

Patera kolumnowa, plater z wkładem szklanym, Niemcy – eklektyczna.

We have CMS-provided images

Patera kolumnowa, plater z wkładem szklanym, Niemcy – eklektyczna.

Patera kolumnowa, plater z wkładem szklanym, Niemcy – eklektyczna.

100-letni, duży plater srebrzony, patera na kolumnach z bogato zdobionym, szlifowanym oryginalnym wkładem szklanym. Reprezentacyjny środek stołu na owoce, ciasto, słodkości i orzechy. Wspaniała i luksusowa na wystawny i bogaty prezent jubileuszowy.

3-00242

2 200 zł



Zapoznałem się z Regulaminem Sklepu i w pełni akceptuję wszystkie jego postanowienia.

Do koszyka

KARTA PRZEDMIOTU

Nazwa przedmiotuPatera kolumnowa, plater z wkładem szklanym, Niemcy – eklektyczna.
Numer katalogowy3-00242
KategorieSrebra Antyczne; Patery i żardiniery; Środek stołu; Platery; Dla Niej; Na Ślub
Ocena użytkowaSztuka użytkowa – do natychmiastowego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem
Krótka charakterystyka100-letni, duży plater srebrzony, patera na kolumnach z bogato zdobionym, szlifowanym oryginalnym wkładem szklanym. Reprezentacyjny środek stołu na owoce, ciasto, słodkości i orzechy. Wspaniała i luksusowa na wystawny i bogaty prezent jubileuszowy.
Cena (waluta do wyboru)2.200,- PLN          /          524,- EUR
Kraj wytworzeniaNiemcy
Okres w sztuceEklektyzm
Eklektyzm z silnymi wpływami klasycystycznymi, empirowymi i secesyjnymi.
Data wytworzenia1920
Przełom lat 1920/30
Okres / WiekXX wiek
Pierwsza połowa XX wieku
MateriałPlater srebrzony i szkło grubo-lane.
Technika kreacjiRęcznie cyzelowanie, repusowanie. Szkło ręcznie formowane, cięte i szlifowane.
Stan zachowaniaSrebrzenie zostało oczyszczone z patyny. Minimalne naturalne przetarcia na srebrzeniu wynikające z normalnego użytkowania. Szkło oryginalne w stanie idealnym.
Wysokość24 cm
Szerokość28 cm (średnica)
Głębokość9 cm (misa)
Waga1.830 g (patera)
LokalizacjaSalon Ekspozycyjny - Galeria Srebra i Światła R&R Łódź, ul. Nawrot 4/II
MiejsceSG: 15

OPIS PRZEDMIOTU

Duży 100-letni wystawny plater - Patera „Kolumnowa” dwuelementowa na czterech wysokich kolumnach zespojonych z okrągłą podstawą na kształt cylindra. Ścianki cylindra bogato zdobione szerokim pasem zdobnych rozkwitłych róż. Wewnątrz patery duża z wystającym kołnierzem kryształowa czara o ozdobnie szlifowanym brzegu, wieńcząca brzeg kosza patery. Elegancki kształt z przewagą klasyczną, silnymi wpływami klasycznymi i nuta empiru – dedykowana na środek stołu. Wspaniała na owoce, ciasto, słodycze, orzechy. Luksusowa ozdoba salonu, wytwornego pomieszczenia i stołu. Wyjątkowy i niespotykany prezent jubileuszowy oraz wizytowy dla wymagającej Pani Domu. Wytworny i reprezentacyjny przedmiot harmonizujacy się z kazdym eleganckim otoczeniem.

Historia:

Eklektyzm - W sztuce to twórczość kompilacyjna, łącząca różne elementy i treści z różnych stylów, epok i kierunków artystycznych, nie prowadząca do nowej syntezy, nieoryginalna; w architekturze eklektyzm oznacza jeden z odłamów historyzmu (zob. eklektyzm w architekturze) W filozofii to łączenie różnych teorii, pojęć, koncepcji i tez w jedną całość, zwłaszcza eklektyzm starożytny i eklektyzm niemiecki z XVIII wieku.

Źródło: Wikipedia

Klasycyzm - styl w muzyce, sztuce, literaturze oraz architekturze odwołujący się do kultury starożytnych Rzymian i Greków. Styl ten nawiązywał głównie do antyku. W Europie tzw. „powrót do źródeł” (klasycznych) pojawił się już w renesansie – jako odrodzenie kultury wielkiego Rzymu. Jako styl dominujący epoki wpływał na kształt innych nurtów kulturowych okresu jak manieryzm, barok, rokoko. Trwał do końca wieku XVIII, w niektórych krajach do lat 30. następnego stulecia, a nawet dłużej. Zmodyfikowany klasycyzm przeradzał się czasem w eklektyzm końca XIX wieku. Zauroczenie klasyczną harmonią pojawiało się wielokrotnie, także w XX wieku, pod postacią neoklasycyzmu (w literaturze, w architekturze), a następnie wśród artystów awangardowych, np. u Picassa. Klasycyzm w Polsce bywa też zwany stylem stanisławowskim (od króla Stanisława Augusta Poniatowskiego).

Źródło: Wikipedia

Secesja – kierunek w sztuce ukształtowany na przełomie XIX i XX wieku. Secesja jako styl zrywała z dotychczas panującym historyzmem, uważając, że stanowi on tylko imitację wcześniejszych trendów. Artyści chcieli nowego stylu, którego wpływy widoczne byłyby również w sztuce użytkowej i zdobnictwie.

Za podstawowe cechy secesji uważa się charakterystyczną linię - giętką, płynną i ruchliwą oraz bogatą ornamentykę, zwłaszcza roślinno-zwierzęcą. Artyści secesyjni sięgali też chętnie po elementy typowe dla sztuki orientalnej.

W dziełach zwracała uwagę fantazja, a twórcy prześcigali się z kreowaniu nowych i bardziej wyróżniających się form.

Secesja znalazła podatny grunt w całej Europie, a jej główne ośrodki znajdowały się w Anglii, Francji, Austrii, Niemczech, Hiszpanii i Włoszech.

Źródło: Wikipedia

Secesja w Niemczech (Jugendstil): Niemcy były jednym z ważniejszych ośrodków sztuki secesyjnej, mimo że ten styl dotarł do tego kraju dość późno, po Anglii, Francji czy Belgii. Styl niemieckiej secesji uchodzi za najbardziej eklektyczny.

Za moment początkowy Jugendstil uważa się rok 1896, kiedy to powstało pismo „Jugend”, które było głosem młodzieży oraz ich buntu przeciwko utartym i nudnym formom klasycystycznym. W magazynie ilustrowane były nowe formy i techniki zdobień. Pismo było wydawane w Monachium. W tym samym mieście znajduje się zrekonstruowany budynek zbombardowanego w czasie wojny zakładu fotograficznego „Elvira” – perły niemieckiej secesji, którego główna fasada nawiązuje do motywu fal morskich lub smoka. Jego projektantem był August Endell.

Po Monachium Jugendstil przeniósł się do Berlina - drugiego ośrodka kulturalnego Niemiec.

Nowe idee były uwielbiane przez społeczeństwo i wkrótce dzieła niemieckich twórców secesyjnych stały się widoczne w całym kraju.

Ślady niemieckiej secesji architektonicznej widoczne są także w Polsce: w Trzebiechowie znajduje się sanatorium "fizjoterapeutyczno-dietetyczne", zaprojektowane w malowniczym stylu historyzującym przez architekta z Zwickau Maxa Schindlera z wnętrzami zaplanowanymi przez Henry’ego van de Velde, przebywającego na dworze księcia von Sachsen-Weimar-Eisenach w Weimarze jako eksperta w sprawach sztuk pięknych.

Secesyjny styl w architekturze wkrótce został zaadaptowany również przez ówczesnych niemieckich artystów sztuki zarówno użytkowej jak i wystawienniczej.

Źródło: Wirtualne Muzeum Secesji : http://www.muzeumsecesji.pl/przewodnik55.html