Kategorie E-Sklepu

Dzban kryształowo-srebrny, skręcany, na wodę, wino Francja - klasycystyczny.

Dzban kryształowo-srebrny,  skręcany, na wodę, wino  Francja - klasycystyczny.

Dzban kryształowo-srebrny, skręcany, na wodę, wino Francja - klasycystyczny.

110-letni srebrny dzban, pr. 925 Minerwa na wodę, wino. Czara szkło kryształowe w formie skręcanej kuli. Szyjka stylizowana na "kaczy dziób". Całość zakuta srebrem. Wspaniały, luksusowy, ponadczasowy ale praktyczny prezent i ozdoba kazdego salonu i stołu.

3-00021

3 960 zł



Zapoznałem się z Regulaminem Sklepu i w pełni akceptuję wszystkie jego postanowienia.

Do koszyka

KARTA PRZEDMIOTU

Nazwa przedmiotuDzban kryształowo-srebrny, skręcany, na wodę, wino Francja - klasycystyczny.
Numer katalogowy3-00021
KategorieSrebra Antyczne; Środek stołu; Dzbany, kielichy, filiżanki; Wszystkie Przedmioty
Ocena użytkowaSztuka użytkowa – do natychmiastowego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem.
Krótka charakterystyka110-letni srebrny dzban, pr. 925 Minerwa na wodę, wino. Czara szkło kryształowe w formie skręcanej kuli. Szyjka stylizowana na "kaczy dziób". Całość zakuta srebrem. Wspaniały, luksusowy, ponadczasowy ale praktyczny prezent i ozdoba kazdego salonu i stołu.
Cena (waluta do wyboru)3.960,- PLN             /             943,- EUR
Kraj wytworzeniaFrancja
Okres w sztuceKlasycyzm
Klasycyzm z delikatnymi wpływami rokoka.
Data wytworzenia1900
Około roku 1900
Okres / WiekXIX wiek
Przełom XIX / XX wieku
MateriałSrebro, punca próba 925 - Minerwa, szkło kryształowe
Technika kreacjiSrebro ręcznie cyzelowane, giloszowane, odlewane, odkuwane. Szkło kryształowe ręcznie ciągnione i skręcane.
Stan zachowaniaBardzo dobry. Srebro zostało oczyszczone z patyny.
Wysokość28 cm
Szerokość16 cm
Głębokość15 cm
Waga986 g
LokalizacjaSalon Ekspozycyjny - Galeria Srebra i Światła R&R Łódź, ul. Nawrot 4/II
MiejsceSG: 01

OPIS PRZEDMIOTU

Unikalny około 110-letni, wspaniały francuski dzban srebrny (pr. 925 Minerwa) o czarze ze szkła kryształowego. Na wino i wodę. Czara w formie skręcanej kuli zakutej w srebro, zwężająca się ku górze stylizowana na długą szyjkę zakończoną srebrną wylewką w formie „kaczego dzioba”. Srebrna przykrywka ruchoma, na zawiasie, zwieńczona wygodnym klasycznym uchwytem. Widoczne muśnięte wpływy zdobień i pięknych ornamentów rokokowych. Ucho smukłe, ze skręcanego i ciągnionego srebra w kształcie litery S, zwężające się ku dołowi. Czara u dołu zakuta w srebro osadzona na okrągłym cokole. Cała powierzchnia dzbana pokryta esowato giętymi, szlifowanymi i rytowanymi liniami nadając oryginalność i wyjątkowość.

Nietuzinkowa ozdoba stołu. Luksusowa ozdoba zarówno wytwornego przyjęcia jak i popołudniowego spotkania przy kawie i cieście. Wspaniały prezent zarówno dla Pani jak i Pana Domu. Czarująca, francuska, praktyczna, codziennego użytku ozdoba każdej piwniczki winnej i salonu !!!

Historia:

Klasycyzm - styl w muzyce, sztuce, literaturze oraz architekturze odwołujący się do kultury starożytnych Rzymian i Greków. Styl ten nawiązywał głównie do antyku. W Europie tzw. „powrót do źródeł” (klasycznych) pojawił się już w renesansie – jako odrodzenie kultury wielkiego Rzymu. Jako styl dominujący epoki wpływał na kształt innych nurtów kulturowych okresu jak manieryzm, barok, rokoko. Trwał do końca wieku XVIII, w niektórych krajach do lat 30. następnego stulecia, a nawet dłużej. Zmodyfikowany klasycyzm przeradzał się czasem w eklektyzm końca XIX wieku. Zauroczenie klasyczną harmonią pojawiało się wielokrotnie, także w XX wieku, pod postacią neoklasycyzmu (w literaturze, w architekturze), a następnie wśród artystów awangardowych, np. u Picassa. Klasycyzm w Polsce bywa też zwany stylem stanisławowskim (od króla Stanisława Augusta Poniatowskiego).

Źródło : Wikipedia

Rokoko - nurt stylistyczny, obecny zwłaszcza w architekturze wnętrz, ornamentyce, rzemiośle artystycznym i malarstwie, występujący w sztuce europejskiej w latach ok. 1720-1790. Nurt rokokowy wyróżnia się także w dziejach literatury. Uważane czasem za końcową fazę baroku, w rzeczywistości zajęło wobec niego pozycję przeciwstawną. Sprzeciwiło się pompatycznemu ceremoniałowi, monumentalizmowi i oficjalnemu charakterowi stylu Ludwika XIV, skłaniając się ku większej kameralności, zmysłowości, wyrafinowaniu i pewnej sentymentalności. Odznaczało się lekkością i dekoracyjnością form, swobodną kompozycją, asymetrią i płynnością linii oraz motywami egzotycznymi (np. chińskimi). Styl rokokowy najsilniej rozwinął się we Francji i związany był głównie z życiem dworskim.

Wstępem do rokoka był okres regencji Filipa Orleańskiego we Francji (1715-1723), podczas której powstawały dzieła charakteryzujące się większą swobodą i dekoracyjnością. Jego rozkwit nastąpił za Ludwika XV; wówczas też rokoko rozpowszechniło się w Europie, zwłaszcza w Bawarii, Prusach, Austrii, Czechach, Saksonii, na Śląsku, w Polsce i w Rosji. Rokoko wyrosło ze sprzeciwu wobec tego, z czym wiązały się rządy Ludwika XIV. Wiek XVII, zwany przez historyków „grand siècle” kończył się pod znakiem zachwiania potęgi Francji, która do niedawna była właściwie arbitrem Europy, mocarstwem dyktującym swą wolę dzięki sile militarnej, ekonomicznej i kulturalnej. Zniesienie edyktu nantejskiego doprowadziło do emigracji z Francji ok. pół miliona hugenotów, a w efekcie do osłabienia gospodarczego kraju; byli to bowiem w dużej mierze rzemieślnicy, bankierzy i specjaliści pracujący w manufakturach. Wydarzenia te oraz kolejne wojny doprowadziły do krytyki Króla-Słońce.

Po okresie wyniszczającej państwo wojnie domowej nastał czas stabilizacji politycznej i gospodarczej, w związku z czym zaczęto większą rolę zwracać na nową sztukę. Za pierwszy przejaw rokoko w Rzeczypospolitej należy uznać zamówienie między rokiem 1732 a 1735 przez Zofię Sieniawską i jej męża Augusta Czartoryskiego u Juste-Aurèle Meissonniera wykonanie dekoracji, plafonu, boazerii, supraportów i mebli do Złotego Salonu w swoim Pałacu w Puławach (zachowane fragmenty są w muzeum w Jędrzejowie).

Źródło: Wikipedia