Kategorie E-Sklepu

Ażurowa paterka, wizytownik, Niemcy, srebro – eklektyzm.

Ażurowa paterka, wizytownik,  Niemcy, srebro – eklektyzm.

Ażurowa paterka, wizytownik, Niemcy, srebro – eklektyzm.

Srebrny pr.800 Ag ażurowy wizytownik / paterka ze scenką rodzajową.  Misterna praca Nieznanego Mistrza Złotnika. Miejsce na grawerkę. Luksusowy około 100-letni antyczny prezent jubileuszowy, luksusowy wizytownik – ozdoba każdego biurka i gabinetu Prezesa.

3-00151

Przedmiot sprzedany

KARTA PRZEDMIOTU

Nazwa przedmiotuAżurowa paterka, wizytownik, Niemcy, srebro – eklektyzm.
Numer katalogowy3-00151
KategorieSrebra Antyczne; Lustra, wazony, bibeloty i inne; Wszystkie Przedmioty
Ocena użytkowaSztuka użytkowa – do natychmiastowego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem.
Krótka charakterystykaSrebrny pr.800 Ag ażurowy wizytownik / paterka ze scenką rodzajową.  Misterna praca Nieznanego Mistrza Złotnika. Miejsce na grawerkę. Luksusowy około 100-letni antyczny prezent jubileuszowy, luksusowy wizytownik – ozdoba każdego biurka i gabinetu Prezesa.
Kraj wytworzeniaNiemcy
Okres w sztuceEklektyzm
Bogaty nurt mieszczański z elementami klasycyzmu i baroku.
Data wytworzenia1880
Około roku 1880 – charakterystyczna maniera eklektyczna oparta na baroku i klasycyzmie.
Okres / WiekXIX wiek
Druga połowa XIX wieku
MateriałSrebro, punca próba 800, półksiężyc z koroną.
Technika kreacjiSrebro ręcznie cyzelowane, ażurowe, repusowane.
Stan zachowaniaBardzo dobry. Srebro zostało oczyszczone z patyny.
Wysokość3 cm
Szerokość13 cm
Głębokość11 cm
Waga60 g

OPIS PRZEDMIOTU

Srebrna, próby 800, około 130-letna paterka / wizytownik. Niemiecka eklektyczna o bogatym nurcie mieszczańskim z elementami klasycyzmu i baroku. Kształt owalny z dekoracyjnym zwieńczeniem. Ścianki ażurowe i 4 kartusze przygotowane pod okolicznościowe spersonifikowane dedykacje / grawerki, połączone różanymi klasycystycznymi festonami. Na spodzie koszyczka unikalna scenka rodzajowa przedstawiająca bawiące się dzieci w ogrodzie. Dzieci – Puttis o charakterystycznych barokowych puszystych kształtach.

Stylistyka koszyczka klasycystyczna z powtarzającymi się motywami geometrycznymi i silnymi wpływami barokowymi.

Luksusowy, antyczny i ponadczasowy, ciągle użytkowy prezent na każdą okazję, prezent wizytowy dla Pani Domu i nie tylko. Budząca zachwyt misterna praca dekoracyjna i zdobnicza. Wspaniała do gabinetu na biurko pod wizytówki. Ponadprzeciętny upominek okolicznościowy.

Historia:

Dekoracja ażurowa - sposób powstawania: na srebrnej blasze rysowany jest ornament, który następnie wycinany jest przy pomocy specjalnych narzędzi. Ważne, aby przy wycinaniu powstały prześwity. Jednym ze sposobów dekoracji ażurowej jest umieszczenie wyciętego fragmentu na gładkim tle co przypomina metalową koronkę. Najtrudniejszym elementem tej techniki jest obróbka krawędzi. Ornament należy otoczyć metalową taśmą. Tak przygotowaną formę można również umieścić na powierzchni danego przedmiotu, aby ażur odcinał się od tła.

Źródło: Dzieje wyrobów ze srebra od starożytności do lat 50-tych XX wieku, Arkady, str. 83

Eklektyzm - W sztuce to twórczość kompilacyjna, łącząca różne elementy i treści z różnych stylów, epok i kierunków artystycznych, nie prowadząca do nowej syntezy, nieoryginalna; w architekturze eklektyzm oznacza jeden z odłamów historyzmu (zob. eklektyzm w architekturze)

W filozofii to łączenie różnych teorii, pojęć, koncepcji i tez w jedną całość, zwłaszcza eklektyzm starożytny i eklektyzm niemiecki z XVIII wieku.

Źródło: Wikipedia

Klasycyzm - styl w muzyce, sztuce, literaturze oraz architekturze odwołujący się do kultury starożytnych Rzymian i Greków. Styl ten nawiązywał głównie do antyku. W Europie tzw. „powrót do źródeł” (klasycznych) pojawił się już w renesansie – jako odrodzenie kultury wielkiego Rzymu. Jako styl dominujący epoki wpływał na kształt innych nurtów kulturowych okresu jak manieryzm, barok, rokoko. Trwał do końca wieku XVIII, w niektórych krajach do lat 30. następnego stulecia, a nawet dłużej. Zmodyfikowany klasycyzm przeradzał się czasem w eklektyzm końca XIX wieku. Zauroczenie klasyczną harmonią pojawiało się wielokrotnie, także w XX wieku, pod postacią neoklasycyzmu (w literaturze, w architekturze), a następnie wśród artystów awangardowych, np. u Picassa. Klasycyzm w Polsce bywa też zwany stylem stanisławowskim (od króla Stanisława Augusta Poniatowskiego).

Źródło : Wikipedia

Barok - termin „barok”, którego geneza jest wciąż niewyjaśniona, najprawdopodobniej pochodzi od portugalskiego barroco, które oznacza perłę o nieregularnym kształcie. To główny kierunek w kulturze europejskiej, którego trwanie datuje się od końca XVI wieku do XVIII wieku. Nieoficjalny styl Kościoła katolickiego czasów potrydenckich, stąd pojawiające się jeszcze w połowie XX wieku zamienne określenia: „sztuka jezuicka” czy „sztuka kontrreformacyjna. Barok obejmował wszystkie przejawy działalności literackiej i artystycznej. U jego podstaw leżało twórcze przekształcenie renesansowego klasycyzmu w dążeniu do uzyskania maksymalnego oddziaływania na odbiorcę. Barok jest pojęciem bogatszym od manieryzmu, przede wszystkim dlatego, że konotuje tylko sam styl, ale jak dowodzą niektórzy badacze również procesy historyczne, spory filozoficzne i teologiczne oraz nastroje społeczne. Bogaty w zdobnictwo, pomysłowe rozwiązania i symbolikę styl architektoniczny, malarski i literacki baroku z założenia opierał się na ignacjańskiej zasadzie applicatio sensuum, polegającej na wykorzystaniu ludzkiej zmysłowości do przekazania określonych treści (stąd figury świętych w ekstazie czy wyrazy uczuć skierowane do Chrystusa).

Neobarok – nurt w ramach historyzmu nawiązujący formalnie do baroku rozpowszechniony pod koniec XIX w.

Źródło: Wikipedia