Kategorie E-Sklepu

Koszyczek ażurowy, paterka, Niemcy/Hanau & Anglia/Londyn, srebrny – klasycystyczny.

Koszyczek ażurowy, paterka, Niemcy/Hanau & Anglia/Londyn, srebrny – klasycystyczny.

Koszyczek ażurowy, paterka, Niemcy/Hanau & Anglia/Londyn, srebrny – klasycystyczny.

Srebrna pr.800, 100-letnia filigranowa paterka / koszyczek. Punca Niemcy, repunca Anglia. Zdobiona ażurem, kartuszami i festonami. Ozdoba stolika kawowego, elegancki upominek dla Pani i Pana domu. Wytworna i luksusowa prezencja salonu, czarujący upominek.

3-00121

1 320 zł



Zapoznałem się z Regulaminem Sklepu i w pełni akceptuję wszystkie jego postanowienia.

Do koszyka

KARTA PRZEDMIOTU

Nazwa przedmiotuKoszyczek ażurowy, paterka, Niemcy/Hanau & Anglia/Londyn, srebrny – klasycystyczny.
Numer katalogowy3-00121
KategorieSrebra Antyczne; Środek stołu; Lustra, wazony, bibeloty i inne; Wszystkie Przedmioty
Ocena użytkowaEgzemplarz kolekcjonerski i wystawienniczy.
Sztuka użytkowa – do natychmiastowego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem.
Krótka charakterystykaSrebrna pr.800, 100-letnia filigranowa paterka / koszyczek. Punca Niemcy, repunca Anglia. Zdobiona ażurem, kartuszami i festonami. Ozdoba stolika kawowego, elegancki upominek dla Pani i Pana domu. Wytworna i luksusowa prezencja salonu, czarujący upominek.
Cena (waluta do wyboru)1.320,- PLN              /            315,- EUR
Pracownia / TwórcaGeorg Roth (1891 – 1919) – okres ważności puncy
Edwin Thomson Bryant (1890- 1907) – okres ważności puncy

Punce wskazują, że przedmiot został importowany przez E.T. Bryanta do Londynu, a wykonany przez Georga Rotha w Hanau.
Złotnicy w Hanau nie posiadali monopolu na reprodukcję srebrnych przedmiotów antycznych.
Kraj wytworzeniaNiemcy
Import Anglia
Hanau
Londyn
Okres w sztuceKlasycyzm
Klasycyzm z delikatnymi stylizacjami rokokowymi.
Data wytworzenia1903
Prawdopodobnie 1903. Punca lat – litera ‘h’ przypisana roku 1903.
Okres / WiekXX wiek
Początek XX wieku
MateriałSrebro, punca próba 800.
Litera ‘F’ w puncy oznacza, że przedmiot został importowany do Anglii.
Technika kreacjiSrebro cyzelowane, perełkowane, ażurowane, odlewane.
Stan zachowaniaBardzo dobry. Srebro zostało oczyszczone z patyny.
Wysokość6 cm
Szerokość16 cm
Głębokość10 cm
Waga137 g
LokalizacjaSalon Ekspozycyjny - Galeria Srebra i Światła R&R Łódź, ul. Nawrot 4/II
MiejsceSG: 05

OPIS PRZEDMIOTU

Srebrna próby 800, 110-letnia filigranowa ażurowa paterka / koszyczek. Wspaniały reprezentant klasycyzmu (neo). Wykonana w Niemczech przez słynna pracownię z Hanau Mistrza Georga Rotha i importowana do Anglii z puncą E.T. Bryanta.

Kształt owalny, gładka stabilna podstawa, bogato w pełni klasycystycznie zdobiony. Na ażurowych ściankach dwa medaliony połączone festonami (girlandami) przedstawiającymi twarze patrycjuszy miejskich. Ciekawa, nieregularna linia brzegowa zwieńczona perełkowym ornamentem. Na bokach dwa ozdobne, wygodne uchwyty stylizowane na liście akantu.

Urocza i słodka ozdoba stolika kawowego, upominek dla Pani i Pana domu. Elegancki, unikalny, ponadczasowy i luksusowy prezent na każdą okoliczność. Przedmiot mimo, że z początku XX wieku z duszą i stylizacją nie ustępującą niczym słynnym przedmiotom sztuki klasycznej i antycznej.

Historia:

Georg Roth & Comp

– Hanauer Silberwaren-Manufaktur; Hanau, założona w 1891 roku(Hanauer Silberwaren-Manufaktur): Hanau, founded in 1891.Żródło: http://www.925-1000.com/Fgerman_hanau_marks_01.html

Georg Roth - złotnik z Hanau. Tworzył w latach 1891 - 1919. Jego wyroby

charakteryzowała kwiatowa ornamentyka, ażurowa dekoracja i duże

kartusze; stylizowane na wzór stylu Ludwika XVI.

źródło: www.925-1000.com

Srebro z Hanau:

Od połowy do końca XIX wieku w Europie i Stanach Zjednoczonych zaczęła panować moda na kopiowanie wzorów starych, antycznych przedmiotów. Takie przedmioty stały się najbardziej pożądane przez klientów, dlatego ponownie zaczęto łączyć ze sobą dawne, historyczne wzorce. Produkcja kopii była zgodna z prawem, ponieważ przedmioty były cechowane obowiązującymi puncami. Jednak środowisko złotnicze w Hanau zdecydowało się oznaczać swoje przedmioty ciekawymi, „fantazyjnymi puncami”. Mówi się, że było to zamierzone działanie. Np.: reprodukcja przedmiotu z oryginalnego francuskiego rokoko była cechowana dokładanie tak samo jak oryginał. To co praktykowano w Hanau byłoby całkowicie nielegalne we Francji lub Anglii czy nawet innym niemieckim mieście. Jednak Hanau słynęło z wolnego handlu. Ciekawostką jest, że nie zachowały się żadne księgi wyjaśniające panujący wówczas system cechowania przedmiotów, tak więc dzisiejsza identyfikacja jest bardzo trudna.

Hanau znalazło niszę na rynku złotniczym i idealnie ją wypełniło swoimi „antycznymi” wyrobami. Ojcem tego przemysłu był August Schleissner, a zaraz po nim Neresheimer (pracownia założona w 1890 roku jako spółka Augusta i Ludwika Neresheimera z Jeanem Schlingloffem).

Srebro z Hanau było popularne i eksportowano je na cały świat, głównie jednak do Afryki i Chin. Z czasem Mistrzowie z Hanau zaczęli przyjmować zlecenia od innych zagranicznych pracowni na znane kopie lub nawet własne przedmioty do ich zarobkowego powielania dokładając swoje własne autorskie punce do znakowań złotników z Hanau – stąd często podwójne znakowanie na przedmiotach z Hanau – własne punce oraz zagranicznych pracowni. Z biegiem lat Hanau zaczęło słynąć z wysokiej jakości i szerokiej listy przedmiotów i pracowni które tę ofertę systematycznie poszerzały, zyskując międzynarodowy rozgłos i rozpoznanie. I tak miasto przebyło drogę od kopiowania do sławy i własnego wizerunku „Zagłębia Srebrnego Hanau”.

Źródło: silvercollection.it oraz inne notatki ze stron o „Srebrnym Hanau”

Dekoracja ażurowa - sposób powstawania: na srebrnej blasze rysowany jest ornament, który następnie wycinany jest przy pomocy specjalnych narzędzi. Ważne, aby przy wycinaniu powstały prześwity. Jednym ze sposobów dekoracji ażurowej jest umieszczenie wyciętego fragmentu na gładkim tle co przypomina metalową koronkę. Najtrudniejszym elementem tej techniki jest obróbka krawędzi. Ornament należy otoczyć metalową taśmą. Tak przygotowaną formę można również umieścić na powierzchni danego przedmiotu, aby ażur odcinał się od tła.

Źródło: Dzieje wyrobów ze srebra od starożytności do lat 50-tych XX wieku, Arkady, str. 83

Klasycyzm - styl w muzyce, sztuce, literaturze oraz architekturze odwołujący się do kultury starożytnych Rzymian i Greków. Styl ten nawiązywał głównie do antyku. W Europie tzw. „powrót do źródeł” (klasycznych) pojawił się już w renesansie – jako odrodzenie kultury wielkiego Rzymu. Jako styl dominujący epoki wpływał na kształt innych nurtów kulturowych okresu jak manieryzm, barok, rokoko. Trwał do końca wieku XVIII, w niektórych krajach do lat 30. następnego stulecia, a nawet dłużej. Zmodyfikowany klasycyzm przeradzał się czasem w eklektyzm końca XIX wieku. Zauroczenie klasyczną harmonią pojawiało się wielokrotnie, także w XX wieku, pod postacią neoklasycyzmu (w literaturze, w architekturze), a następnie wśród artystów awangardowych, np. u Picassa. Klasycyzm w Polsce bywa też zwany stylem stanisławowskim (od króla Stanisława Augusta Poniatowskiego).

Źródło : Wikipedia

Rokoko - nurt stylistyczny, obecny zwłaszcza w architekturze wnętrz, ornamentyce, rzemiośle artystycznym i malarstwie, występujący w sztuce europejskiej w latach ok. 1720-1790. Nurt rokokowy wyróżnia się także w dziejach literatury. Uważane czasem za końcową fazę baroku, w rzeczywistości zajęło wobec niego pozycję przeciwstawną. Sprzeciwiło się pompatycznemu ceremoniałowi, monumentalizmowi i oficjalnemu charakterowi stylu Ludwika XIV, skłaniając się ku większej kameralności, zmysłowości, wyrafinowaniu i pewnej sentymentalności. Odznaczało się lekkością i dekoracyjnością form, swobodną kompozycją, asymetrią i płynnością linii oraz motywami egzotycznymi (np. chińskimi). Styl rokokowy najsilniej rozwinął się we Francji i związany był głównie z życiem dworskim.

Wstępem do rokoka był okres regencji Filipa Orleańskiego we Francji (1715-1723), podczas której powstawały dzieła charakteryzujące się większą swobodą i dekoracyjnością. Jego rozkwit nastąpił za Ludwika XV; wówczas też rokoko rozpowszechniło się w Europie, zwłaszcza w Bawarii, Prusach, Austrii, Czechach, Saksonii, na Śląsku, w Polsce i w Rosji. Rokoko wyrosło ze sprzeciwu wobec tego, z czym wiązały się rządy Ludwika XIV. Wiek XVII, zwany przez historyków „grand siècle” kończył się pod znakiem zachwiania potęgi Francji, która do niedawna była właściwie arbitrem Europy, mocarstwem dyktującym swą wolę dzięki sile militarnej, ekonomicznej i kulturalnej. Zniesienie edyktu nantejskiego doprowadziło do emigracji z Francji ok. pół miliona hugenotów, a w efekcie do osłabienia gospodarczego kraju; byli to bowiem w dużej mierze rzemieślnicy, bankierzy i specjaliści pracujący w manufakturach. Wydarzenia te oraz kolejne wojny doprowadziły do krytyki Króla-Słońce.

Po okresie wyniszczającej państwo wojnie domowej nastał czas stabilizacji politycznej i gospodarczej, w związku z czym zaczęto większą rolę zwracać na nową sztukę. Za pierwszy przejaw rokoko w Rzeczypospolitej należy uznać zamówienie między rokiem 1732 a 1735 przez Zofię Sieniawską i jej męża Augusta Czartoryskiego u Juste-Aurèle Meissonniera wykonanie dekoracji, plafonu, boazerii, supraportów i mebli do Złotego Salonu w swoim Pałacu w Puławach (zachowane fragmenty są w muzeum w Jędrzejowie).

Źródło: Wikipedia