Kategorie E-Sklepu

Lampka cesarska stojąca, gabinetowa, 200-letnia, z brązu, Francja – empire

Biały Kruk. 200-letnia stojąca lampka gabinetowa z brązu zaadaptowana z oryginalnej lampki oliwnej XVIII w. empire na elektryczną. Trzy ramiona z muflonami. Na podstawie siedzący cesarski sokół. Luksusowa, unikalna, ponadczasowa, ozdoba gabinetu i salonu.

7-00094

6 450 zł



Zapoznałem się z Regulaminem Sklepu i w pełni akceptuję wszystkie jego postanowienia.

Do koszyka

KARTA PRZEDMIOTU

Nazwa przedmiotuLampka cesarska stojąca, gabinetowa, 200-letnia, z brązu, Francja – empire
Numer katalogowy7-00094
KategorieŚwiatła i lampy; Unikalne dzieła sztuki - lampy; Lampki - biuro, salon, nocne; Wszystkie Przedmioty
Ocena użytkowaBiały Kruk !!! Egzemplarz wystawienniczy.
Oryginalna lampka oliwna empire, przerobiona na elektryczną.
Sztuka użytkowa – do natychmiastowego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem
Krótka charakterystykaBiały Kruk. 200-letnia stojąca lampka gabinetowa z brązu zaadaptowana z oryginalnej lampki oliwnej XVIII w. empire na elektryczną. Trzy ramiona z muflonami. Na podstawie siedzący cesarski sokół. Luksusowa, unikalna, ponadczasowa, ozdoba gabinetu i salonu.
Cena (waluta do wyboru)6.450,- PLN           /            1.518,- EUR
Kraj wytworzeniaFrancja
Okres w sztuceNeo Empire
Data wytworzenia1790
Lata 1790-1820 – oryginalna cesarska lampka oliwna empire, z sokołem cesarskim należąca najprawdopodobniej do rodziny Bonapartego.
Lata po 1900 – przerobiona na oświetlenie elektryczne z kloszem 100-letnim wtórnym.
Okres / WiekXVIII wiek
MateriałBrąz, szkło.
Żarówka i oprawka: trzonek gwint B27, 1 punkt świetlny, żarówka dowolna, 25 – 60 W.
Technika kreacjiBrąz lany, ręcznie cyzelowany, gięty Szkło ręcznie szlifowane, gięte.
Stan zachowaniaBardzo dobry. Minimalne ślady użytkowania. Nowa elektryka z zachowaniem ebonitowej przedwojennej wtyczki.
Wysokość35 cm
Szerokość17 cm
LokalizacjaSalon Ekspozycyjny - Galeria Srebra i Światła R&R Łódź, ul. Nawrot 4/II
MiejsceSG: 50

OPIS PRZEDMIOTU

Biały kruk !!! Lampka stojąca gabinetowa, salonowa – niezwykła o nieznanych losach. Ponad 200-letnia z przełomu XVIII i XIX wieku. Oryginalnie lampka oliwna empire z czasów Cesarza Napoleone Bonaparte z rodzinnym cesarskim sokołem (w prezentacji zdjęć zaprezentowano najbardziej prawdopodobny wygląd z tamtych czasów) . Z brązu ręcznie lanego i cyzelowanego. Wtórnie zaadoptowana do oświetlenia elektrycznego. Zbudowana z trzech prostych, płaskich ramion zwężających się ku dołowi, każde ozdobione głową muflona. Osadzone na trójkątnej podstawie, wspartej na kopytach. Każde ramię stylizowane na postać muflona. Na podstawie pięknie wykonany siedzący sokół cesarski. Zwieńczenie ramiom w formie delikatnej kopuły z kloszem ze szkła szlifowanego. Klosz najprawdopodobniej wtórny z około 1900 roku, ręcznie szlifowany i wpasowywany w czarę oliwną.

Niezwykle rzadka lampka pełna tajemniczości o nieznanych losach, przeszła zawieruchy dziejowe i wojenne bez uszczerbku. Wyjątkowa i nietuzinkowa, luksusowa ozdoba gabinetu i saloniku, być może jedyna która pozostała; oświetlała jako lampka oliwna biurko Cesarza Bonapartego z z cesarskim znakiem - cesarskim sokołem.

Historia:

Empire – styl , który wywodzi się z pierwotnie z kierunku Empire: (styl cesarstwa) – odmiana późnego klasycyzmu powstała we Francji w latach 1800-1815, występująca w modzie, architekturze, malarstwie i sztuce użytkowej podczas panowania Napoleona w Europie, zwłaszcza na terenach obecnej Polski (Księstwo Warszawskie) i w Rosji). W Niemczech i Austrii empire współistniał ze stylem Biedermeier. Styl wzorował się na sztuce starożytnej Grecji, Rzymu i Egiptu. Twórcami stylu empire byli francuscy architekci Charles Percier oraz Pierre François Louis Fontaine zaprojektowali meble i wystrój wnętrz cesarza. Wydali oni również „Palaise maisons et autres edifices de Rome moderne” (1802, Paryż) oraz „Residences des souverains” (1833, Paryż), w których to zawarli założenia stylu. Przykładem zastosowania stylu empire są wnętrza pałacowe Luwru, Wersalu, Rueil-Malmaison i Fontainebleau, kościół La Madeleine oraz łuk triumfalny na Placu du Carrousel. Wielki powrót do tradycji antyku dał również Italii niezwykle korzystną pozycję ponieważ w tym właśnie kraju było największe skupisko zabytków architektury klasycznej oraz wykopaliska archeologiczne w Pompejach. W połowie wieku XX we Włoszech zapanował powtórnie styl empirowy w sztuce użytkowej potocznie zwany Neo Empir.

Źródło: Wikipedia, Dzieje wyrobów ze srebra od starożytności do lat 50-tych XX wieku, Arkady, str. 96