Kategorie E-Sklepu

getProductPriceString():

Chłodziarka do wina/szampana, forma reprezentacyjnej beczki, plater, Francja/Niemcy – secesja

We have CMS-provided images

Chłodziarka do wina/szampana, forma reprezentacyjnej beczki, plater, Francja/Niemcy – secesja

Chłodziarka do wina/szampana, forma reprezentacyjnej beczki, plater, Francja/Niemcy – secesja

120-letnia chłodziarka/beczułka na wino/szampan. Wytworny plater srebrzony. Wspaniałe secesyjne zdobnictwo z aplikacji winorośli. Unikalna ozdoba stołu, gabinetu, winiarni. Luksusowy, użytkowy i piękny prezent dla konesera win i wyszukany antyk w jednym.

3-00313

3 960 zł



Zapoznałem się z Regulaminem Sklepu i w pełni akceptuję wszystkie jego postanowienia.

Do koszyka

KARTA PRZEDMIOTU

Nazwa przedmiotuChłodziarka do wina/szampana, forma reprezentacyjnej beczki, plater, Francja/Niemcy – secesja
Numer katalogowy3-00313
KategorieSrebra Antyczne; Środek stołu; Platery; Dla Niego; Dla Szefa
Ocena użytkowaSztuka użytkowa – do natychmiastowego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem.
Krótka charakterystyka120-letnia chłodziarka/beczułka na wino/szampan. Wytworny plater srebrzony. Wspaniałe secesyjne zdobnictwo z aplikacji winorośli. Unikalna ozdoba stołu, gabinetu, winiarni. Luksusowy, użytkowy i piękny prezent dla konesera win i wyszukany antyk w jednym.
Cena (waluta do wyboru)3.960,- PLN          /          966,- EUR
Kraj wytworzeniaFrancja
Najprawdopodobniej Francja lub Niemcy (brak cechy Twórcy)
Okres w sztuceSecesja
Data wytworzenia1890
Lata okresu (1890 – 1910)
Okres / WiekXIX wiek
Przełom XIX / XX wieku
MateriałPlater srebrzony, brak cechy Twórcy.
Technika kreacjiSrebrzenie galwaniczne.
Ręczne odlewanie, cyzelowanie, wyoblanie.
Stan zachowaniaBardzo dobry. Przedmiot oczyszczony z patyny.
Wysokość32 cm
Szerokość26 cm
Głębokość20 cm
Waga2.307 g (całość)
LokalizacjaSalon Ekspozycyjny – Partner Biznesowy Galerii Srebra i Światła R&R – "Saint" Bartosz Mikołajczyk Poznań, ul. Ułańska 21/2u

OPIS PRZEDMIOTU

Plater srebrzony, elegancka, secesyjna chłodziarka do wina / szampana, stylizowana na dużą, dębową beczułkę. Wspaniały reprezentant pełnej rozkwitu secesji. Osadzona pionowo na wyjątkowej, niezwykle zdobnej podstawie imitującej rozłożysty krzew winorośli. Aplikacje liści winorośli oplatają podstawę, a ucięte łodygi tworzą nóżki podstawy. Powierzchnia chłodziarki gładka zdobiona trzema poziomymi żebrowanymi pasami na wzór pasów stalowych dębowych beczek. Na bokach dwa uchwyty również stylizowane na ucięte łodygi winorośli ozdobione aplikacjami liści winogron. Wewnątrz ażurowy, srebrzony kosz na butelkę. Beczkę wieńczy gładki dekiel z otworem na szyjkę butelki. Przestrzeń między ścianką beczki a koszem służy do wypełnienia lodem i lodową wodą. Unikalna i luksusowa ozdoba środka stołu jadalnego, w gabinetach, salonach wypoczynkowych, piwnicach winnych. Znakomity, luksusowy i unikalny gadget, o mistrzowskim wykonaniu, elegancki prezent dla koneserów win. Wspaniały i nietuzinkowy prezent jubileuszowy dla Pana do męskiego salonu cygar i Pana Prezesa do gabinetu.

Historia:

Secesja – kierunek w sztuce ukształtowany na przełomie XIX i XX wieku. Secesja jako styl zrywała z dotychczas panującym historyzmem, uważając, że stanowi on tylko imitację wcześniejszych trendów. Artyści chcieli nowego stylu, którego wpływy widoczne byłyby również w sztuce użytkowej i zdobnictwie.

Za podstawowe cechy secesji uważa się charakterystyczną linię - giętką, płynną i ruchliwą oraz bogatą ornamentykę, zwłaszcza roślinno-zwierzęcą. Artyści secesyjni sięgali też chętnie po elementy typowe dla sztuki orientalnej.

W dziełach zwracała uwagę fantazja, a twórcy prześcigali się z kreowaniu nowych i bardziej wyróżniających się form.

Secesja znalazła podatny grunt w całej Europie, a jej główne ośrodki znajdowały się w Anglii, Francji, Austrii, Niemczech, Hiszpanii i Włoszech.

Źródło: Wikipedia

Secesja w Niemczech (Jugendstil): Niemcy były jednym z ważniejszych ośrodków sztuki secesyjnej, mimo że ten styl dotarł do tego kraju dość późno, po Anglii, Francji czy Belgii. Styl niemieckiej secesji uchodzi za najbardziej eklektyczny.

Za moment początkowy Jugendstil uważa się rok 1896, kiedy to powstało pismo „Jugend”, które było głosem młodzieży oraz ich buntu przeciwko utartym i nudnym formom klasycystycznym. W magazynie ilustrowane były nowe formy i techniki zdobień. Pismo było wydawane w Monachium. W tym samym mieście znajduje się zrekonstruowany budynek zbombardowanego w czasie wojny zakładu fotograficznego „Elvira” – perły niemieckiej secesji, którego główna fasada nawiązuje do motywu fal morskich lub smoka. Jego projektantem był August Endell.

Po Monachium Jugendstil przeniósł się do Berlina - drugiego ośrodka kulturalnego Niemiec. Nowe idee były uwielbiane przez społeczeństwo i wkrótce dzieła niemieckich twórców secesyjnych stały się widoczne w całym kraju. Ślady niemieckiej secesji architektonicznej widoczne są także w Polsce: w Trzebiechowie znajduje się sanatorium "fizjoterapeutyczno-dietetyczne", zaprojektowane w malowniczym stylu historyzującym przez architekta z Zwickau Maxa Schindlera z wnętrzami zaplanowanymi przez Henry’ego van de Velde, przebywającego na dworze księcia von Sachsen-Weimar-Eisenach w Weimarze jako eksperta w sprawach sztuk pięknych.

Secesyjny styl w architekturze wkrótce został zaadaptowany również przez ówczesnych niemieckich artystów sztuki zarówno użytkowej jak i wystawienniczej.

Źródło: Wirtualne Muzeum Secesji : http://www.muzeumsecesji.pl/przewodnik55.html

Secesja we Francji - Głównymi ośrodkami francuskiej secesji były: Paryż i Nancy. W stolicy działał czołowy architekt francuskiego Art Nouveau - Hector Guimard, znany przede wszystkim jako twórca wejść do stacji paryskiego metra. Wykonane fabrycznie z żelaza pomalowanego na zielono, oparte są na bujnych, płynnych liniach. Wznosił także kamienice i pałace (np. Castel Béranger, 1894-8) i budynki publiczne (np. sala w Humbert de Romans, 1902, z wyeksponowaną stalową konstrukcją). W Paryżu działał również najwybitniejszy złotnik i jubiler secesyjny, René Lalique. Okres secesji przyniósł szczególny rozkwit sztuki plakatu. Jednym z ojców współczesnego plakatu był Jules Chéret, operujący żywą kolorystyką, niezwykłymi krojami pisma i uproszczonym rysunkiem, drugim - Henri de Toulouse-Lautrec. Natomiast w Nancy tworzył Émile Gallé, działający na polu meblarstwa i szklarstwa. Szczególnym zainteresowaniem darzył przyrodę, a zwłaszcza rośliny. Zbierał je i hodował, czerpiąc z nich inspirację do tworzonych dzieł. W swoich wyrobach szklarskich stosował różne techniki i kształty naczyń. Dzięki własnym metodom barwienia szkła uzyskał szeroką gamą kolorów, stosując przede wszystkim odcienie mleczne i matowe.

Źródło: Wikipedia