Kategorie E-Sklepu

Cukiernica Louis Coignet, kryta z pokrywką, złocona, srebro, Francja – neobarok

Cukiernica Louis Coignet, kryta z pokrywką, złocona,  srebro, Francja – neobarok

Cukiernica Louis Coignet, kryta z pokrywką, złocona, srebro, Francja – neobarok

Srebrna pr.950 Minerwa cukiernica ze słynnej paryskiej pracowni Mistrza Louis Coignet. 125-letnia, złocona, duża, reprezentacyjna. Luksusowa ozdoba środa stołu, na cukier i słodkości. Wytworny, elegancki prezent dla domu. Ponadczasowa pamiątka.

3-00349

3 480 zł



Zapoznałem się z Regulaminem Sklepu i w pełni akceptuję wszystkie jego postanowienia.

Do koszyka

KARTA PRZEDMIOTU

Nazwa przedmiotuCukiernica Louis Coignet, kryta z pokrywką, złocona, srebro, Francja – neobarok
Numer katalogowy3-00349
KategorieSrebra Antyczne; Cukiernice; Wszystkie Przedmioty
Ocena użytkowaSztuka użytkowa- do natychmiastowego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem
Krótka charakterystykaSrebrna pr.950 Minerwa cukiernica ze słynnej paryskiej pracowni Mistrza Louis Coignet. 125-letnia, złocona, duża, reprezentacyjna. Luksusowa ozdoba środa stołu, na cukier i słodkości. Wytworny, elegancki prezent dla domu. Ponadczasowa pamiątka.
Cena (waluta do wyboru)3.480,- PLN           /                 828,- EUR
Pracownia / TwórcaLouis Coignet
Kraj wytworzeniaFrancja
Paryż
Okres w sztuceNeobarok
Neobarok z silnymi wpływami klasycyzmu.
Data wytworzenia1889
Lata okresu (1889-1893)
Okres / WiekXIX wiek
MateriałSrebro, punca próba Minerwa 950
Technika kreacjiSrebro ręcznie wyoblane, odlewane, repusowane, żłobkowane.
Złocone.
Stan zachowaniaBardzo dobry. Srebro zostało oczyszczone z patyny.
Wysokość17 cm
Szerokość15 cm
Głębokość12 cm
Waga430 g
LokalizacjaSalon Ekspozycyjny – Partner Biznesowy Galerii Srebra i Światła R&R – "Saint" Bartosz Mikołajczyk Poznań, ul. Ułańska 21/2u

OPIS PRZEDMIOTU

Srebrna próby 950 Minerwa, reprezentacyjna, XIX-wieczna, ok. 125-letnia cukiernica ze słynnej paryskiej pracowni Mistrza Złotnika Louis Coignet. Wewnątrz złocona, kryta z pokrywką. Duża, ważąca 430 g. Wspaniała symbioza neobaroku i klasycyzmu. Forma wybrzuszona. Osadzona na kolistej podstawie, lekko wysklepionej. Po bokach dwa uchwyty w kształcie litery C. Miejsca połączeń uchwytów z czarą zdobione aplikacjami liści akantu. Pokrywka ruchoma, wysklepiona, zwieńczona gałką stylizowaną na owoc jeżyny. Całość gładka.

Krawędzie podstawy, nasady, środka czary i uchwytów zdobione motywem wiązki trzcin przewiązanych wstążkami.

Luksusowa ozdoba środa stołu, na cukier i słodkości.

Wyrafinowany, a zarazem elegancki prezent dla Pani Domu. Ponadczasowa pamiątka i inwestycja dla pokoleń.

Historia:

Louis Coignet – pracownia założona w 1889. W 1893 przekształciła się w Maitre Orfevre (Mistrz Złotnik).

Punca: Romb z literami L i C, ze skrzyżowanym nożem i widelcem.

Źródło: 925-1000.com

Barok - termin „barok”, którego geneza jest wciąż niewyjaśniona, najprawdopodobniej pochodzi od portugalskiego barroco, które oznacza perłę o nieregularnym kształcie. To główny kierunek w kulturze europejskiej, którego trwanie datuje się od końca XVI wieku do XVIII wieku. Nieoficjalny styl Kościoła katolickiego czasów potrydenckich, stąd pojawiające się jeszcze w połowie XX wieku zamienne określenia: „sztuka jezuicka” czy „sztuka kontrreformacyjna. Barok obejmował wszystkie przejawy działalności literackiej i artystycznej. U jego podstaw leżało twórcze przekształcenie renesansowego klasycyzmu w dążeniu do uzyskania maksymalnego oddziaływania na odbiorcę. Barok jest pojęciem bogatszym od manieryzmu, przede wszystkim dlatego, że konotuje tylko sam styl, ale jak dowodzą niektórzy badacze również procesy historyczne, spory filozoficzne i teologiczne oraz nastroje społeczne. Bogaty w zdobnictwo, pomysłowe rozwiązania i symbolikę styl architektoniczny, malarski i literacki baroku z założenia opierał się na ignacjańskiej zasadzie applicatio sensuum, polegającej na wykorzystaniu ludzkiej zmysłowości do przekazania określonych treści (stąd figury świętych w ekstazie czy wyrazy uczuć skierowane do Chrystusa).

Neobarok – nurt w ramach historyzmu nawiązujący formalnie do baroku rozpowszechniony pod koniec XIX w.

Źródło: Wikipedia

Klasycyzm - styl w muzyce, sztuce, literaturze oraz architekturze odwołujący się do kultury starożytnych Rzymian i Greków. Styl ten nawiązywał głównie do antyku. W Europie tzw. „powrót do źródeł” (klasycznych) pojawił się już w renesansie – jako odrodzenie kultury wielkiego Rzymu. Jako styl dominujący epoki wpływał na kształt innych nurtów kulturowych okresu jak manieryzm, barok, rokoko. Trwał do końca wieku XVIII, w niektórych krajach do lat 30. następnego stulecia, a nawet dłużej. Zmodyfikowany klasycyzm przeradzał się czasem w eklektyzm końca XIX wieku. Zauroczenie klasyczną harmonią pojawiało się wielokrotnie, także w XX wieku, pod postacią neoklasycyzmu (w literaturze, w architekturze), a następnie wśród artystów awangardowych, np. u Picassa. Klasycyzm w Polsce bywa też zwany stylem stanisławowskim (od króla Stanisława Augusta Poniatowskiego).

Źródło : Wikipedia