Kategorie E-Sklepu

getProductPriceString():

Cukiernica kryta, filigranowa, z figurami, srebrna, Włochy – Neo Empire

We have CMS-provided images

Cukiernica kryta, filigranowa,  z figurami, srebrna, Włochy – Neo Empire

Cukiernica kryta, filigranowa, z figurami, srebrna, Włochy – Neo Empire

Srebrna pr.800 filigranowa cukiernica z pokrywką. Budowa nawiązuje do epoki cesarstwa. Nietuzinkowe połączenie czary z podstawą. Urocza ozdoba stolika kawowego. Luksusowa i ponadczasowa. Na cukier i słodkości. Możliwość wykonania okolicznościowej grawerki.

3-00374

Przedmiot sprzedany

KARTA PRZEDMIOTU

Nazwa przedmiotuCukiernica kryta, filigranowa, z figurami, srebrna, Włochy – Neo Empire
Numer katalogowy3-00374
KategorieSrebra Antyczne; Cukiernice
Ocena użytkowaSztuka użytkowa – do natychmiastowego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem.
Krótka charakterystykaSrebrna pr.800 filigranowa cukiernica z pokrywką. Budowa nawiązuje do epoki cesarstwa. Nietuzinkowe połączenie czary z podstawą. Urocza ozdoba stolika kawowego. Luksusowa i ponadczasowa. Na cukier i słodkości. Możliwość wykonania okolicznościowej grawerki.
Kraj wytworzeniaWłochy
Okres w sztuceNeo Empire
Neo Empire z silną stylistyką barokową
Data wytworzenia1935
Lata okresu (1935 – 1971) - cechowanie puncą bardzo słabo czytelne, kształt puncy wskazuje na lata jak w opisie. Najprawdopodobniej lata przed drugą Wojną Światową (1935 – 1939).
Okres / WiekXX wiek
Pierwsza połowa XX wieku.
MateriałSrebro, punca próba 800
Technika kreacjiSrebro odlewane, ręcznie wyoblane, żłobkowane, perełkowane, cyzelowane, ciekawe i nietypowe śrubowanie.
Stan zachowaniaBardzo dobry. Srebro zostało oczyszczone z patyny.
Wysokość14 cm
Szerokość13 cm
Głębokość11 cm
Waga173 g

OPIS PRZEDMIOTU

Srebrna próby 800 filigranowa cukiernica. Włoska, Neo Empire z silnymi akcentami stylistyki barokowej. Lata 30-te przed drugą Wojną Światową. Czara w formie kopuły. Stylizowana na wazę rzymską. Głowy trzech półnagich mężczyzn unoszą czarę. Stopy połączone z podstawą śrubunkiem – rzadkie i nietypowe rozwiązanie techniczne. Po bokach dwa gięte uchwyty stylizowane na literę S.

Podstawa okrągła w formie postumentu.

Ścianki naczynia gładkie, zdobione wzdłuż krawędzi pasowym perełkowym ornamentem.

Pokrywka zdejmowana, lekko wysklepiona, zwieńczona finezyjnym uchwytem o ornamencie florystycznym.

Forma naczynia nawiązuje do epoki cesarstwa.

Urocza ozdoba stolika kawowego. Luksusowy i ponadczasowy prezent okolicznościowy i wizytowy. Na cukier i słodkości.

Możliwość indywidualnej okolicznościowej grawerki z dedykacja lub monogramem.

Piękny, dystyngowany i wytworny drobiazg, ładnie zapakowany upominek wizytowy dla wymagającej Pani Domu. Luksusowa i elegancka pamiątka dla dzieci i rodziców solenizantów, urodziny, imieniny oraz ceremonie kościelne: chrzciny, Komunie Święte. Słodki prezent okolicznościowy dla każdego i na każdą okazję.

Historia:

Neo Empire – styl , który wywodzi się z pierwotnie z kierunku Empire: (styl cesarstwa) – odmiana późnego klasycyzmu powstała we Francji w latach 1800-1815, występująca w modzie, architekturze, malarstwie i sztuce użytkowej podczas panowania Napoleona w Europie, zwłaszcza na terenach obecnej Polski (Księstwo Warszawskie) i w Rosji). W Niemczech i Austrii empire współistniał ze stylem Biedermeier. Styl wzorował się na sztuce starożytnej Grecji, Rzymu i Egiptu. Twórcami stylu empire byli francuscy architekci Charles Percier oraz Pierre François Louis Fontaine zaprojektowali meble i wystrój wnętrz cesarza. Wydali oni również „Palaise maisons et autres edifices de Rome moderne” (1802, Paryż) oraz „Residences des souverains” (1833, Paryż), w których to zawarli założenia stylu. Przykładem zastosowania stylu empire są wnętrza pałacowe Luwru, Wersalu, Rueil-Malmaison i Fontainebleau, kościół La Madeleine oraz łuk triumfalny na Placu du Carrousel. Wielki powrót do tradycji antyku dał również Italii niezwykle korzystną pozycję ponieważ w tym właśnie kraju było największe skupisko zabytków architektury klasycznej oraz wykopaliska archeologiczne w Pompejach. W połowie wieku XX we Włoszech zapanował powtórnie styl empirowy w sztuce użytkowej potocznie zwany Neo Empir. Źródło: Wikipedia, Dzieje wyrobów ze srebra od starożytności do lat 50-tych XX wieku, Arkady, str. 96

Barok - termin „barok”, którego geneza jest wciąż niewyjaśniona, najprawdopodobniej pochodzi od portugalskiego barroco, które oznacza perłę o nieregularnym kształcie. To główny kierunek w kulturze europejskiej, którego trwanie datuje się od końca XVI wieku do XVIII wieku. Nieoficjalny styl Kościoła katolickiego czasów potrydenckich, stąd pojawiające się jeszcze w połowie XX wieku zamienne określenia: „sztuka jezuicka” czy „sztuka kontrreformacyjna. Barok obejmował wszystkie przejawy działalności literackiej i artystycznej. U jego podstaw leżało twórcze przekształcenie renesansowego klasycyzmu w dążeniu do uzyskania maksymalnego oddziaływania na odbiorcę. Barok jest pojęciem bogatszym od manieryzmu, przede wszystkim dlatego, że konotuje tylko sam styl, ale jak dowodzą niektórzy badacze również procesy historyczne, spory filozoficzne i teologiczne oraz nastroje społeczne. Bogaty w zdobnictwo, pomysłowe rozwiązania i symbolikę styl architektoniczny, malarski i literacki baroku z założenia opierał się na ignacjańskiej zasadzie applicatio sensuum, polegającej na wykorzystaniu ludzkiej zmysłowości do przekazania określonych treści (stąd figury świętych w ekstazie czy wyrazy uczuć skierowane do Chrystusa).

Neobarok – nurt w ramach historyzmu nawiązujący formalnie do baroku rozpowszechniony pod koniec XIX w.

Źródło: Wikipedia