Kategorie E-Sklepu

Cukiernica kryta, srebrna, Włochy – postmodernistyczna.

Cukiernica kryta, srebrna, Włochy – postmodernistyczna.

Cukiernica kryta, srebrna, Włochy – postmodernistyczna.

Srebrna pr.800 cukiernica z pokrywką. Ciekawy kształt i wzornictwo postmoderny. Ozdoba saloniku wypoczynkowego, elegancki i luksusowy prezent okolicznościowy. Urocza pamiątka dla dzieci na urodziny, ceremonie kościelne i uroczystości ślubne, rodzinne.

3-00652

1 400 zł



Zapoznałem się z Regulaminem Sklepu i w pełni akceptuję wszystkie jego postanowienia.

Do koszyka

KARTA PRZEDMIOTU

Nazwa przedmiotuCukiernica kryta, srebrna, Włochy – postmodernistyczna.
Numer katalogowy3-00652
KategorieSrebra Antyczne; Cukiernice; Wszystkie Przedmioty
Ocena użytkowaSztuka użytkowa – do natychmiastowego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem.
Krótka charakterystykaSrebrna pr.800 cukiernica z pokrywką. Ciekawy kształt i wzornictwo postmoderny. Ozdoba saloniku wypoczynkowego, elegancki i luksusowy prezent okolicznościowy. Urocza pamiątka dla dzieci na urodziny, ceremonie kościelne i uroczystości ślubne, rodzinne.
Cena (waluta do wyboru)1.400,- PLN           /             314,- EUR
Kraj wytworzeniaWłochy
Alessandria
Okres w sztucePostmodernizm
Postmodernizm z elementami empire i nutą klasycyzmu.
Data wytworzenia1960
Najprawdopodobniej po roku 1960
Okres / WiekXX wiek
MateriałSrebro punca próba 800
Technika kreacjiSrebro ręcznie wyoblane i skręcane, cyzelowane, żłobkowane, odlewane i żebrowane
Stan zachowaniaBardzo dobry. Srebro zostało oczyszczone z patyny.
Wysokość13 cm
Szerokość12 cm
Głębokość9 cm
Waga182 g
LokalizacjaSalon Ekspozycyjny - Galeria Srebra i Światła R&R Łódź, ul. Nawrot 4/II
MiejsceSG: 04

OPIS PRZEDMIOTU

Srebrna próby 800, cukiernica z pokrywką zdejmowaną charakterystyczna dla włoskiej postmoderny łamiącej różne style sztuki. Ciekawa budowa czary głównej i pokrywki ze skręconych spiralnie i żebrowanych powierzchni. 4 delikatne nóżki odlane i gięte w formie aplikacji zdobniczych oraz 2 miękko gięte ucha o fantazyjnie profilowanym kształcie litery S łączonych wolut, dodatkowo poprzecznie drobno żłobkowanych – zahaczających o styl emipirowy Pokrywka zwieńczona eleganckim i zdobnym uchwytem. Zwiewna i elegancka ozdoba stolika kawowego natychmiast rzucająca się w oczy gości. Luksusowa i ponadczasowa na prezent okolicznościowy. Urocza pamiątka dla dzieci na urodziny, ceremonie kościelne i uroczystości rodzinne. Wytworny i nietuzinkowy prezent ślubny dla Pary Młodych.

Historia:

Postmodernizm – lata 60/80-te XX wieku: nazywany powszechnie w Europie postmoderna, narodził się we Włoszech, styl ten opierał się na kwestionowaniu założeń dotyczących logiki, prostoty i porządku. Powszechne było odwoływanie się do symbolizmu, co wynikało z przekonania, że ludzie lepiej odbiorą wzornictwo jeśli przedmioty będą niosły za sobą symboliczną treść. Często forma wyrobów użytkowych nie podążała za ich funkcją. W latach 80-tych postmodernizm włoski przyjął nazwę transavanguardia.

Źródło: Wikipedia

Neo Empire – styl , który wywodzi się z pierwotnie z kierunku Empire: (styl cesarstwa) – odmiana późnego klasycyzmu powstała we Francji w latach 1800-1815, występująca w modzie, architekturze, malarstwie i sztuce użytkowej podczas panowania Napoleona w Europie, zwłaszcza na terenach obecnej Polski (Księstwo Warszawskie) i w Rosji). W Niemczech i Austrii empire współistniał ze stylem Biedermeier. Styl wzorował się na sztuce starożytnej Grecji, Rzymu i Egiptu. Twórcami stylu empire byli francuscy architekci Charles Percier oraz Pierre François Louis Fontaine zaprojektowali meble i wystrój wnętrz cesarza. Wydali oni również „Palaise maisons et autres edifices de Rome moderne” (1802, Paryż) oraz „Residences des souverains” (1833, Paryż), w których to zawarli założenia stylu. Przykładem zastosowania stylu empire są wnętrza pałacowe Luwru, Wersalu, Rueil-Malmaison i Fontainebleau, kościół La Madeleine oraz łuk triumfalny na Placu du Carrousel. Wielki powrót do tradycji antyku dał również Italii niezwykle korzystną pozycję ponieważ w tym właśnie kraju było największe skupisko zabytków architektury klasycznej oraz wykopaliska archeologiczne w Pompejach. W połowie wieku XX we Włoszech zapanował powtórnie styl empirowy w sztuce użytkowej potocznie zwany Neo Empir. Źródło: Wikipedia, Dzieje wyrobów ze srebra od starożytności do lat 50-tych XX wieku, Arkady, str. 96

Klasycyzm - styl w muzyce, sztuce, literaturze oraz architekturze odwołujący się do kultury starożytnych Rzymian i Greków. Styl ten nawiązywał głównie do antyku. W Europie tzw. „powrót do źródeł” (klasycznych) pojawił się już w renesansie – jako odrodzenie kultury wielkiego Rzymu. Jako styl dominujący epoki wpływał na kształt innych nurtów kulturowych okresu jak manieryzm, barok, rokoko. Trwał do końca wieku XVIII, w niektórych krajach do lat 30. następnego stulecia, a nawet dłużej. Zmodyfikowany klasycyzm przeradzał się czasem w eklektyzm końca XIX wieku. Zauroczenie klasyczną harmonią pojawiało się wielokrotnie, także w XX wieku, pod postacią neoklasycyzmu (w literaturze, w architekturze), a następnie wśród artystów awangardowych, np. u Picassa. Klasycyzm w Polsce bywa też zwany stylem stanisławowskim (od króla Stanisława Augusta Poniatowskiego).

Źródło : Wikipedia