Kategorie E-Sklepu

Bomboniera, Wielka Bombetta, Szkatuła Pałacowa, złocona, srebrna, Niemcy – eklektyczna.

We have CMS-provided images

Bomboniera, Wielka Bombetta, Szkatuła Pałacowa, złocona, srebrna, Niemcy – eklektyczna.

Bomboniera, Wielka Bombetta, Szkatuła Pałacowa, złocona, srebrna, Niemcy – eklektyczna.

Biały Kruk! Srebrna pr.800 wielka Bombetta, Szkatuła Pałacowa, pozłacana ogniowo. Niespotykana staranność i precyzja Mistrza Złotnika. Przebogate zdobienia. Luksusowy, antyczny i ponadczasowy prezent na każdą okazję. Jedyna taka inwestycja dla pokoleń.

3-00595

26 800 zł



Zapoznałem się z Regulaminem Sklepu oraz Polityką Prywatności i w pełni akceptuję wszystkie ich postanowienia.

Do koszyka

KARTA PRZEDMIOTU

Nazwa przedmiotuBomboniera, Wielka Bombetta, Szkatuła Pałacowa, złocona, srebrna, Niemcy – eklektyczna.
Numer katalogowy3-00595
KategorieSrebra Antyczne; Unikalne dzieła sztuki - srebra; Patery i żardiniery; Dla Niej; Na Jubileusz
Ocena użytkowaBiały Kruk !!! Egzemplarz kolekcjonerski. Zdobniczy. Wystawienniczy.
Sztuka użytkowa – do natychmiastowego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem.
Krótka charakterystykaBiały Kruk! Srebrna pr.800 wielka Bombetta, Szkatuła Pałacowa, pozłacana ogniowo. Niespotykana staranność i precyzja Mistrza Złotnika. Przebogate zdobienia. Luksusowy, antyczny i ponadczasowy prezent na każdą okazję. Jedyna taka inwestycja dla pokoleń.
Cena (waluta do wyboru)26.800,- PLN          /          6.090,- EUR
Kraj wytworzeniaNiemcy
Okres w sztuceEklektyzm
Całość formy barokowej z elementami rokokowymi, renesansowymi (klasycystycznymi), ślady wczesnej niemieckiej secesji Jugendstil.
Data wytworzenia1884
Po roku 1884 tj. po Reformie Znakowania Przedmiotów z Metali Szlachetnych Bismarcka. Wspaniała maniera eklektyczna przed secesyjna, wskazuje że najprawdopodobniej są to lata przełomu 1890/1900
Okres / WiekXIX wiek
Najprawdopodobniej przełom XIX / XX wieku
MateriałSrebro, punca próba 800, półksiężyc w koronie, X z ramionami kulowymi, 26A
Technika kreacjiSrebro ręcznie odlewane, repusowane, cyzelowane, moletowane, złocone ogniowo na zewnątrz wokół scen rodzajowych oraz całościowo wewnątrz 24 karatowym złotem, jednocześnie moletowane od wewnątrz na design złotej macicy perłowej. Wyjątkowo precyzyjna i unikalna ręczna praca złotnicza.
Stan zachowaniaBardzo dobry. Srebro i złoto zostały oczyszczone z patyny.
Wysokość12 cm
Szerokość33 cm
Głębokość27 cm
Waga1.844 g
LokalizacjaSalon Ekspozycyjny - Galeria Srebra i Światła R&R Łódź, ul. Nawrot 4/II
MiejsceSG: 24

OPIS PRZEDMIOTU

Srebrna próby 800 Wielka Bomboniera / Bombetta / Szkatuła Pałacowa, pozłacana ogniowo na całej powierzchni wewnątrz wraz z moletowaniem na wzór złotej macicy perłowej oraz również ogniowo na zewnątrz wokół napawanych i cyzelowanych scen rodzajowych. Wspaniały przedstawiciel przełomu XIX i XX wiecznego niemieckiego eklektycznego neobaroku i rokoka łamiącego sztywne zasady sztuki poszczególnych nurtów.  Złoto 24-karatowe nakładane ręcznie, ogniowo, moletowane wewnątrz na design perły. Forma owalu. Korpus lekko wybrzuszony dołem, wsparty na 4 odlewanych, giętych rokokowych nóżkach dekorowanych półplastycznymi liśćmi akantu, muszlami i wolutami. Pokrywa ruchoma na zawiasie, zamykana na zatrzask, lekko wyniesiona ku górze. Na środku scenka rodzajowa bawiących się aniołków w otoczeniu przyrody.  Brzeg pokrywy i korpus zdobiony muszlami i ornamentem florystycznym. Bogactwo dekoracji. Niespotykana staranność i precyzja Mistrza Złotnika. Wspaniałe i niespotykane bogate zdobnictwo. Luksusowy, antyczny i ponadczasowy ale ciągle użytkowy prezent na każdą okazję. Najprawdopodobniej wykonany na indywidualne pałacowe zlecenie. Pewna i nieprzemijająca inwestycja na lata dla pokoleń i rodziny. Biały Kruk – Jedyny Taki.

 

Historia:

Eklektyzm - W sztuce to twórczość kompilacyjna, łącząca różne elementy i treści z różnych stylów, epok i kierunków artystycznych, nie prowadząca do nowej syntezy, nieoryginalna; w architekturze eklektyzm oznacza jeden z odłamów historyzmu (zob. eklektyzm w architekturze)             W filozofii to łączenie różnych teorii, pojęć, koncepcji i tez w jedną całość, zwłaszcza eklektyzm starożytny i eklektyzm niemiecki z XVIII wieku.                                           Źródło: Wikipedia

 

 

Barok - termin „barok”, którego geneza jest wciąż niewyjaśniona, najprawdopodobniej pochodzi od portugalskiego barroco, które oznacza perłę o nieregularnym kształcie. To główny kierunek w kulturze europejskiej, którego trwanie datuje się od końca XVI wieku do XVIII wieku. Nieoficjalny styl Kościoła katolickiego czasów potrydenckich, stąd pojawiające się jeszcze w połowie XX wieku zamienne określenia: „sztuka jezuicka” czy „sztuka kontrreformacyjna. Barok obejmował wszystkie przejawy działalności literackiej i artystycznej. U jego podstaw leżało twórcze przekształcenie renesansowego klasycyzmu w dążeniu do uzyskania maksymalnego oddziaływania na odbiorcę. Barok jest pojęciem bogatszym od manieryzmu, przede wszystkim dlatego, że konotuje tylko sam styl, ale jak dowodzą niektórzy badacze również procesy historyczne, spory filozoficzne i teologiczne oraz nastroje społeczne. Bogaty w zdobnictwo, pomysłowe rozwiązania i symbolikę styl architektoniczny, malarski i literacki baroku z założenia opierał się na ignacjańskiej zasadzie applicatio sensuum, polegającej na wykorzystaniu ludzkiej zmysłowości do przekazania określonych treści (stąd figury świętych w ekstazie czy wyrazy uczuć skierowane do Chrystusa).                  Neobarok – nurt w ramach historyzmu nawiązujący formalnie do baroku rozpowszechniony pod koniec XIX w.     Źródło: Wikipedia

 

 

Rokoko w Niemczech - wyrazem nowego stylu życia była sztuka. Zamiast dostojności i pompatyczności pojawia się wyrafinowanie i lekkość, zarówno w dziedzinie architektury, malarstwa, jak i rzemiosła. Rokoko silnie oddziałało na rzemiosło artystyczne, a zwłaszcza na meble, elementy wyposażenia wnętrz i porcelanę. Rokoko to okres niezwykłej popularności porcelany, z której wyrabiano przedmioty codziennego użytku (np. guziki), zastawy stołowe oraz figurki. W XVII i na początku XVIII wieku porcelanę sprowadzano z Chin, co decydowało o jej wysokiej cenie. Próby wytworzenia porcelany na gruncie europejskim zostały uwieńczone sukcesem Johanna Friedricha Böttgera w 1709 roku i założeniem rok później manufaktury porcelany w Miśni. Jej produkty nazywane były porcelaną saską lub miśnieńską. Po Böttgerze fabryką kierował malarz Höroldt, a od 1731 roku Johann Joachim Kändler (1706-1775). Kändler wprowadził wiele zmian i doprowadził manufakturę do szczytu rozwoju. W krajach niemieckich architektura rokokowa rozwinęła się bujnie. W Saksonii zaraz na początku XVIII wieku, w latach 1711-1722, architekt Matthäus Daniel Pöppelmann (1662-1736) wzniósł pałac Zwinger (Drezno). Jest to założenie na planie zbliżonym do kwadratu, z dostawionymi do dwóch boków mniejszymi prostokątami zakończonymi półkoliście. Tak ukształtowany plac otaczają niskie galerie; jedynie od strony północnej w XIX wieku dostawiono nową budowlę. Galerie przeprute są dużymi oknami i bogato zdobione rzeźbiarsko. Styl ten przez długie lata nie był ceniony przez historyków, uważany za okres przejściowy między barokiem a klasycyzmem. Wyraźnie osłabła wtedy potrzeba stosowania wyszukanych technik i monumentalnych form. Kompozytorzy nie rezygnowali wprawdzie z innowacyjności – jest to okres bardzo wielu nowości, ale twórczość ich nie zajęła miejsca zbyt prestiżowego w tradycyjnej historii „muzyki poważnej”, gdyż miała popularniejszy, a czasem wręcz rozrywkowy charakter[20]. W ostatnich dekadach te właśnie cechy stały się jej walorem i muzyka „rokokowa” stała się wielką atrakcją repertuarową.                             Źródło : Wikipedia

 

 

 

Klasycyzm - styl w muzyce, sztuce, literaturze oraz architekturze odwołujący się do kultury starożytnych Rzymian i Greków. Styl ten nawiązywał głównie do antyku. W Europie tzw. „powrót do źródeł” (klasycznych) pojawił się już w renesansie – jako odrodzenie kultury wielkiego Rzymu. Jako styl dominujący epoki wpływał na kształt innych nurtów kulturowych okresu jak manieryzm, barok, rokoko. Trwał do końca wieku XVIII, w niektórych krajach do lat 30. następnego stulecia, a nawet dłużej. Zmodyfikowany klasycyzm przeradzał się czasem w eklektyzm końca XIX wieku. Zauroczenie klasyczną harmonią pojawiało się wielokrotnie, także w XX wieku, pod postacią neoklasycyzmu (w literaturze, w architekturze), a następnie wśród artystów awangardowych, np. u Picassa. Klasycyzm w Polsce bywa też zwany stylem stanisławowskim (od króla Stanisława Augusta Poniatowskiego).                           Źródło : Wikipedia

 

 

 

Secesja – kierunek w sztuce ukształtowany na przełomie XIX i XX wieku. Secesja jako styl zrywała z dotychczas panującym historyzmem, uważając, że stanowi on tylko imitację wcześniejszych trendów. Artyści chcieli nowego stylu, którego wpływy widoczne byłyby również w sztuce użytkowej i zdobnictwie.

Za podstawowe cechy secesji uważa się charakterystyczną linię - giętką, płynną i ruchliwą oraz bogatą ornamentykę, zwłaszcza roślinno-zwierzęcą. Artyści secesyjni sięgali też chętnie po elementy typowe dla sztuki orientalnej.

W dziełach zwracała uwagę fantazja, a twórcy prześcigali się z kreowaniu nowych i bardziej wyróżniających się form.

Secesja znalazła podatny grunt w całej Europie, a jej główne ośrodki znajdowały się w Anglii, Francji, Austrii, Niemczech, Hiszpanii i Włoszech.

Źródło: Wikipedia