Kategorie E-Sklepu

Cukiernica kryta, ażurowa, filigranowa, srebro, Włochy – eklektyczna.

Cukiernica kryta, ażurowa, filigranowa, srebro, Włochy – eklektyczna.

Cukiernica kryta, ażurowa, filigranowa, srebro, Włochy – eklektyczna.

Srebrna pr.800 Ag filigranowa cukiernica z eleganckim ażurowym kołnierzem, uchwyty o designie gryfów. Całość w stylistyce eklektycznej. Wytworna ozdoba środka stołu, stolika deserowego. Srebrny prezent dla domu na każdą okazję. Ponadczasowa pamiątka.

3-01018

1 430 zł



Zapoznałem się z Regulaminem Sklepu i w pełni akceptuję wszystkie jego postanowienia.

Do koszyka

KARTA PRZEDMIOTU

Nazwa przedmiotuCukiernica kryta, ażurowa, filigranowa, srebro, Włochy – eklektyczna.
Numer katalogowy3-01018
KategorieSrebra Antyczne; Cukiernice; Wszystkie Przedmioty
Ocena użytkowaSztuka użytkowa – do natychmiastowego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem.
Krótka charakterystykaSrebrna pr.800 Ag filigranowa cukiernica z eleganckim ażurowym kołnierzem, uchwyty o designie gryfów. Całość w stylistyce eklektycznej. Wytworna ozdoba środka stołu, stolika deserowego. Srebrny prezent dla domu na każdą okazję. Ponadczasowa pamiątka.
Cena (waluta do wyboru)1.430,-PLN           /               332,- EUR
Kraj wytworzeniaWłochy
Okres w sztuceEklektyzm
Eklektyzm oparty na silnych wpływach klasycznych i barokowych.
Data wytworzenia1918
Lata około wojenne okresu (1918 – 1939) – Pierwszej i Drugiej Wojny Światowej
Okres / WiekXX wiek
Pierwsza połowa XX wieku.
MateriałSrebro, punca próba 800 Ag, punca pracowni nieczytelna.
Technika kreacjiSrebro ręcznie odlewane, wyoblane, żłobkowane, ażurowane, ryflowane, puncowane
Stan zachowaniaBardzo dobry. Srebro zostało oczyszczone z patyny.
Wysokość10 cm
Szerokość12 cm
Głębokość10 cm
Waga147 g
LokalizacjaSalon Ekspozycyjny - Galeria Srebra i Światła R&R Łódź, ul. Nawrot 4/II
MiejsceSG: 09

OPIS PRZEDMIOTU

Srebrna próby 800 Ag cukiernica włoska, filigranowa, wizualnie lekka ważąca jednak ok. 150 g. Czara w formie okrągłej wazy. Osadzona na czterech giętych, przestrzennie ułożonych nóżkach. Nóżki zakończone zwierzęcymi łapami. Miejsca połączeń nóżek z czarą dekorowane aplikacjami liści. Czara dołem zdobiona promieniście rozchodzącymi się żłobkami tworzącymi pukle. Zwieńczenie efektownym kołnierzem, ażurowym, rozszerzającym się na zewnątrz. Po bokach dwa eleganckie ucha o złożone z połączonych ze sobą wolut, zakończone głowami gryfów. Pokrywka zdejmowana. Brzeg pokrywki gładki, a następnie kaskadowo wyniesiony ku górze o formie stożka dekorowanego również puklami. Uchwyt w formie gałki. Delikatna i elegancka ozdoba stolika kawowego, deserowego oraz saloniku wypoczynkowego. Na cukier i słodkości. Piękny, luksusowy i praktyczny prezent. Wytworny i ponadczasowy przedmiot do codziennego użytkowania. Wyjątkowa pamiątka okolicznościowa.

Historia:

Eklektyzm - W sztuce to twórczość kompilacyjna, łącząca różne elementy i treści z różnych stylów, epok i kierunków artystycznych, nie prowadząca do nowej syntezy, nieoryginalna; w architekturze eklektyzm oznacza jeden z odłamów historyzmu (zob. eklektyzm w architekturze)

W filozofii to łączenie różnych teorii, pojęć, koncepcji i tez w jedną całość, zwłaszcza eklektyzm starożytny i eklektyzm niemiecki z XVIII wieku.

Źródło: Wikipedia

Klasycyzm - styl w muzyce, sztuce, literaturze oraz architekturze odwołujący się do kultury starożytnych Rzymian i Greków. Styl ten nawiązywał głównie do antyku. W Europie tzw. „powrót do źródeł” (klasycznych) pojawił się już w renesansie – jako odrodzenie kultury wielkiego Rzymu. Jako styl dominujący epoki wpływał na kształt innych nurtów kulturowych okresu jak manieryzm, barok, rokoko. Trwał do końca wieku XVIII, w niektórych krajach do lat 30. następnego stulecia, a nawet dłużej. Zmodyfikowany klasycyzm przeradzał się czasem w eklektyzm końca XIX wieku. Zauroczenie klasyczną harmonią pojawiało się wielokrotnie, także w XX wieku, pod postacią neoklasycyzmu (w literaturze, w architekturze), a następnie wśród artystów awangardowych, np. u Picassa. Klasycyzm w Polsce bywa też zwany stylem stanisławowskim (od króla Stanisława Augusta Poniatowskiego).

Źródło : Wikipedia

Barok - termin „barok”, którego geneza jest wciąż niewyjaśniona, najprawdopodobniej pochodzi od portugalskiego barroco, które oznacza perłę o nieregularnym kształcie. To główny kierunek w kulturze europejskiej, którego trwanie datuje się od końca XVI wieku do XVIII wieku. Nieoficjalny styl Kościoła katolickiego czasów potrydenckich, stąd pojawiające się jeszcze w połowie XX wieku zamienne określenia: „sztuka jezuicka” czy „sztuka kontrreformacyjna. Barok obejmował wszystkie przejawy działalności literackiej i artystycznej. U jego podstaw leżało twórcze przekształcenie renesansowego klasycyzmu w dążeniu do uzyskania maksymalnego oddziaływania na odbiorcę. Barok jest pojęciem bogatszym od manieryzmu, przede wszystkim dlatego, że konotuje tylko sam styl, ale jak dowodzą niektórzy badacze również procesy historyczne, spory filozoficzne i teologiczne oraz nastroje społeczne. Bogaty w zdobnictwo, pomysłowe rozwiązania i symbolikę styl architektoniczny, malarski i literacki baroku z założenia opierał się na ignacjańskiej zasadzie applicatio sensuum, polegającej na wykorzystaniu ludzkiej zmysłowości do przekazania określonych treści (stąd figury świętych w ekstazie czy wyrazy uczuć skierowane do Chrystusa).

Neobarok – nurt w ramach historyzmu nawiązujący formalnie do baroku rozpowszechniony pod koniec XIX w.

Źródło: Wikipedia

Srebro a zdrowie ! - zdrowotne działanie srebra na organizm ludzki doskonale obrazuje stary angielski zwyczaj obdarowywania nowo narodzonych dzieci srebrną łyżeczką. Korzenie tej tradycji sięgają XIV wieku kiedy to podczas epidemii dżumy odkryto, że liczba zgonów wśród ludzi zamożnych jest znacznie niższa niż wśród ubogich. Okazało się, że używanie srebrnej zastawy stołowej powoduje przenikanie do organizmu cząsteczek srebra niszczących ewentualne zarazki dżumy, chroniąc tym samym przed zakażeniem. Srebrne łyżeczki stały się zatem antidotum na epidemię – rodzice, których tylko było na to stać, kupowali je swoim dzieciom jako swego rodzaju antybiotyk. Dziś epidemia dżumy nam nie grozi, ale pamięć tamtych wydarzeń przetrwała w tradycji kupowania srebrnych łyżeczek jako prezentu na chrzest i w angielskim powiedzeniu „born with a silver spoon in your mouth” / “urodzony ze srebrną łyżeczką w ustach”, ale nie tylko. Całe zastawy i sprzęty środka stołu miały i mają lecznicze i odkażające znaczenie dla jedzenia i zdrowia ich użytkowników. Słynna angielska czarna herbata “5 o’clock” podawana obowiązkowo w srebrnych dzbankach / czajniczkach / bulierach zawsze inaczej smakowała i smakuje do dzisiaj, aniżeli w zwykłym metalu, warto się o tym przekonać.

W XIX wieku rozpowszechniła się metoda zakraplania oczu noworodków roztworem azotanu srebra, co zapobiegało zapaleniu spojówek i rozwojowi trwałej ślepoty u dzieci. O skuteczności tej metody świadczy fakt, że wkrótce po jej pierwszym zastosowaniu została ona wprowadzona, jako obowiązek ustawowy.

Źródło: wypisy z różnych stron internetowych oraz przekazów pisemnych książkowych o srebrze