Kategorie E-Sklepu

Kałamarz figuralny z dzwonkiem z Panem z epoki, srebrny, Francja – neorokokowy

Kałamarz figuralny z dzwonkiem z Panem z epoki, srebrny, Francja  – neorokokowy

Kałamarz figuralny z dzwonkiem z Panem z epoki, srebrny, Francja – neorokokowy

Srebrny pr. 800, ponad 150-letni kałamarz neorokokowy bogato zdobiony. Duży i przestrzenny, ozdoba kancelarii, gabinetu i biurka Prezesa, Ludzi Nauki i Pióra. Luksusowa oznaka pozycji i osiągnięć. Czarujący i bogaty męski prezent i upominek rocznicowy.

3-00206

16 800 zł



Zapoznałem się z Regulaminem Sklepu i w pełni akceptuję wszystkie jego postanowienia.

Do koszyka

KARTA PRZEDMIOTU

Nazwa przedmiotuKałamarz figuralny z dzwonkiem z Panem z epoki, srebrny, Francja – neorokokowy
Numer katalogowy3-00206
KategorieSrebra Antyczne; Kałamarze i galanteria biurowa; Wszystkie Przedmioty
Ocena użytkowaSztuka użytkowa – do natychmiastowego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem.
Egzemplarz kolekcjonerski.
Krótka charakterystykaSrebrny pr. 800, ponad 150-letni kałamarz neorokokowy bogato zdobiony. Duży i przestrzenny, ozdoba kancelarii, gabinetu i biurka Prezesa, Ludzi Nauki i Pióra. Luksusowa oznaka pozycji i osiągnięć. Czarujący i bogaty męski prezent i upominek rocznicowy.
Cena (waluta do wyboru)16.800 ,- PLN          /            4.000,- EUR
Kraj wytworzeniaFrancja
Okres w sztuceNeorokoko
Neorokoko z nutką baroku.
Data wytworzenia1878
Lata od 1878
Okres / WiekXIX wiek
Druga połowa XIX wieku
MateriałSrebro, punca próba 925 Minerwa
Technika kreacjiRęcznie wykonane, srebro repusowane, cyzelowane, odlewane, grawerowany, perełkowany.
Stan zachowaniaBardzo dobry. Srebro zostało oczyszczone z patyny.
Wysokość26 cm
Szerokość29 cm
Głębokość16 cm
Waga821 g
LokalizacjaSalon Ekspozycyjny - Galeria Srebra i Światła R&R Łódź, ul. Nawrot 4/II
MiejsceSG: 7

OPIS PRZEDMIOTU

Srebrny, ok.150-letni niemiecki kałamarz neorokokowy ze zdobnym dzwonkiem na służbę na podstawce o czterech, ozdobnych rozmieszczonych w narożach rokokowych nóżkach. Niezwykle zdobny, W podstawie znajdują się wyżłobione miejsca na przybory do pisania natomiast po środku znajdują się trzy ozdobne kielichy. Kielichy boczne są przeznaczone na atrament, piasek i nakryte są ruchomymi wieczkami z uchwytami w formie kiści winogron. Środkowy kielich nakryty jest dzwonkiem na służbę, którego uchwyt stanowi postać stojącego, młodego eleganckiego pana z epoki. Z dwóch stron podstawy znajdują się kartusze w jednej z nich umieszczono monogramy. Cały kałamarz jest bogato zdobiony motywami roślinnymi i geometrycznymi wskazującymi styl neorokokowy z wpływami barokowymi. Wszystkie części mają powtarzające się zdobienia dokumentujące tym samym oryginalność wyrobu.

Wspaniałe bogate zdobnictwo i cypelka każdego detalu i szczegółu.

Wspaniały i luksusowy prezent na biurko Prezesa, ludzi pióra i nauki. Jedyna taka pamiątka rocznicowa, unikalna i bogata. Ozdoba każdego gabinetu, kancelarii i biura. Niepowtarzalny przedmiot z dusza i historią.

Historia:

Kałamarze - historia kałamarzy sięga początków XVIII wieku. Z czasem stały się one niezbędne na dworach wśród przedstawicieli arystokracji i wyższych klas społeczeństwa, bowiem umiejętność pisania listów i spisywania myśli była dość rozpowszechniona. Zazwyczaj kałamarz składał się podstawki na której ustawione były pojemniki na atrament, piasek do osuszania, pieczęcie do zamykania listów i gęsie pióra. Niektóre kałamarze były dodatkowo wzbogacone o dzwonek na służbę i lampkę oliwną lub lichtarz. Z czasem kałamarze przybierały coraz bardziej różnorodne i bogate formy w tym zdobnicze i reprezentacyjne. Często wykorzystywane jako eleganckie prezenty ze srebra i złota.

Źródło: Dzieje wyrobów ze srebra od starożytności do lat 50-tych XX wieku, Arkady, str. 83

Rokoko - nurt stylistyczny, obecny zwłaszcza w architekturze wnętrz, ornamentyce, rzemiośle artystycznym i malarstwie, występujący w sztuce europejskiej w latach ok. 1720-1790. Nurt rokokowy wyróżnia się także w dziejach literatury. Uważane czasem za końcową fazę baroku, w rzeczywistości zajęło wobec niego pozycję przeciwstawną. Sprzeciwiło się pompatycznemu ceremoniałowi, monumentalizmowi i oficjalnemu charakterowi stylu Ludwika XIV, skłaniając się ku większej kameralności, zmysłowości, wyrafinowaniu i pewnej sentymentalności. Odznaczało się lekkością i dekoracyjnością form, swobodną kompozycją, asymetrią i płynnością linii oraz motywami egzotycznymi (np. chińskimi). Styl rokokowy najsilniej rozwinął się we Francji i związany był głównie z życiem dworskim.

Wstępem do rokoka był okres regencji Filipa Orleańskiego we Francji (1715-1723), podczas której powstawały dzieła charakteryzujące się większą swobodą i dekoracyjnością. Jego rozkwit nastąpił za Ludwika XV; wówczas też rokoko rozpowszechniło się w Europie, zwłaszcza w Bawarii, Prusach, Austrii, Czechach, Saksonii, na Śląsku, w Polsce i w Rosji. Rokoko wyrosło ze sprzeciwu wobec tego, z czym wiązały się rządy Ludwika XIV. Wiek XVII, zwany przez historyków „grand siècle” kończył się pod znakiem zachwiania potęgi Francji, która do niedawna była właściwie arbitrem Europy, mocarstwem dyktującym swą wolę dzięki sile militarnej, ekonomicznej i kulturalnej. Zniesienie edyktu nantejskiego doprowadziło do emigracji z Francji ok. pół miliona hugenotów, a w efekcie do osłabienia gospodarczego kraju; byli to bowiem w dużej mierze rzemieślnicy, bankierzy i specjaliści pracujący w manufakturach. Wydarzenia te oraz kolejne wojny doprowadziły do krytyki Króla-Słońce.

Po okresie wyniszczającej państwo wojnie domowej nastał czas stabilizacji politycznej i gospodarczej, w związku z czym zaczęto większą rolę zwracać na nową sztukę. Za pierwszy przejaw rokoko w Rzeczypospolitej należy uznać zamówienie między rokiem 1732 a 1735 przez Zofię Sieniawską i jej męża Augusta Czartoryskiego u Juste-Aurèle Meissonniera wykonanie dekoracji, plafonu, boazerii, supraportów i mebli do Złotego Salonu w swoim Pałacu w Puławach (zachowane fragmenty są w muzeum w Jędrzejowie).

Źródło: Wikipedia

Barok - termin „barok”, którego geneza jest wciąż niewyjaśniona, najprawdopodobniej pochodzi od portugalskiego barroco, które oznacza perłę o nieregularnym kształcie. To główny kierunek w kulturze europejskiej, którego trwanie datuje się od końca XVI wieku do XVIII wieku. Nieoficjalny styl Kościoła katolickiego czasów potrydenckich, stąd pojawiające się jeszcze w połowie XX wieku zamienne określenia: „sztuka jezuicka” czy „sztuka kontrreformacyjna. Barok obejmował wszystkie przejawy działalności literackiej i artystycznej. U jego podstaw leżało twórcze przekształcenie renesansowego klasycyzmu w dążeniu do uzyskania maksymalnego oddziaływania na odbiorcę. Barok jest pojęciem bogatszym od manieryzmu, przede wszystkim dlatego, że konotuje tylko sam styl, ale jak dowodzą niektórzy badacze również procesy historyczne, spory filozoficzne i teologiczne oraz nastroje społeczne. Bogaty w zdobnictwo, pomysłowe rozwiązania i symbolikę styl architektoniczny, malarski i literacki baroku z założenia opierał się na ignacjańskiej zasadzie applicatio sensuum, polegającej na wykorzystaniu ludzkiej zmysłowości do przekazania określonych treści (stąd figury świętych w ekstazie czy wyrazy uczuć skierowane do Chrystusa).

Neobarok – nurt w ramach historyzmu nawiązujący formalnie do baroku rozpowszechniony pod koniec XIX w.

Źródło: Wikipedia