Kategorie E-Sklepu

Patera reprezentacyjna, ażurowa, otwarty kwiat, srebrna, Włochy – klasycyzm.

Patera reprezentacyjna,  ażurowa, otwarty kwiat, srebrna, Włochy – klasycyzm.

Patera reprezentacyjna, ażurowa, otwarty kwiat, srebrna, Włochy – klasycyzm.

Srebrna pr.800,100-letnia, 0,5 kg ażurowa patera rozkwitniętego kwiatu. Mistrzowskie wykonanie. Luksusowa ozdoba stolika i salonu deserowego. Elegancka pamiątka dla dzieci i rodziców solenizantów z ceremonii kościelnych. Wytworny prezent dla Pani domu.

3-00025

3 240 zł



Zapoznałem się z Regulaminem Sklepu i w pełni akceptuję wszystkie jego postanowienia.

Do koszyka

KARTA PRZEDMIOTU

Nazwa przedmiotuPatera reprezentacyjna, ażurowa, otwarty kwiat, srebrna, Włochy – klasycyzm.
Numer katalogowy3-00025
KategorieSrebra Antyczne; Patery i żardiniery; Środek stołu; Wszystkie Przedmioty
Ocena użytkowaEgzemplarz kolekcjonerski i wystawienniczy.
Zdobniczy.
Sztuka użytkowa – do natychmiastowego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem.
Krótka charakterystykaSrebrna pr.800,100-letnia, 0,5 kg ażurowa patera rozkwitniętego kwiatu. Mistrzowskie wykonanie. Luksusowa ozdoba stolika i salonu deserowego. Elegancka pamiątka dla dzieci i rodziców solenizantów z ceremonii kościelnych. Wytworny prezent dla Pani domu.
Cena (waluta do wyboru)3.240,- PLN       /     772,- EUR
Pracownia / TwórcaV.M
ARGENTERIA VITTORIO MUGGIA
Kraj wytworzeniaWłochy
Mediolan
Okres w sztuceKlasycyzm
Klasycyzm w formistyce, nieomal ascetyczny, w wielu elementach wzorniczych.bardzo bliski wczesnemu modernizmowi.
Data wytworzenia1935
Lata (1935 – 1955) – okres działalności pracowni, najprawdopodobniej ścisły okres wytworzenia patery to lata przedwojenne (1935 – 1939)
Okres / WiekXX wiek
Pierwsza połowa XX wieku
MateriałSrebro, próba punca 800, V.M 119 / MI
Technika kreacjiRęczne wykonanie, srebro cyzelowane, repusowane, perełkowane.
Stan zachowaniaBardzo dobry. Srebro zostało oczyszczone z patyny.
Wysokość7 cm
Szerokość32 cm (średnica po kwiacie)
Głębokość5 cm (misa)
Waga487 g
LokalizacjaSalon Ekspozycyjny - Galeria Srebra i Światła R&R Łódź, ul. Nawrot 4/II
MiejsceSG: 13

OPIS PRZEDMIOTU

Srebrna pr. 800, 100-letnia ażurowa, włoska patera reprezentacyjna o kształcie rozwiniętego kielicha kwiatu , wsparta na trzech nóżkach typu rokokowego. Stabilna , mimo prawie 0,5 kg wagi sprawiająca wrażenie lekkiej i zwiewnej. Kielich składa się z 6 płatków połączonych ażurowymi motywami roślinnymi zwieńczonych elegancką dekoracją z łańcucha perełek. Dno kielicha patery jest gładkie. Całość jest pełna wdzięku i lekkości niepowtarzalnej formy. Patera może być przeznaczona na słodycze, orzechy, owoce itp. Istnieje możliwość indywidualnej okolicznościowej grawerki. Mistrzowska praca złotnika. Luksusowa ozdoba stolika kawowego i salonu deserowego. „Urocza i elegancka pamiątka” dla dzieci i rodziców solenizantów, urodziny, imieniny oraz ceremonie kościelne: chrzciny, Komunie Święte Wytworny prezent dla Pani i Pana domu na każdą okazję.

Historia:

Dekoracja ażurowa - sposób powstawania: na srebrnej blasze rysowany jest ornament, który następnie wycinany jest przy pomocy specjalnych narzędzi. Ważne, aby przy wycinaniu powstały prześwity. Jednym ze sposobów dekoracji ażurowej jest umieszczenie wyciętego fragmentu na gładkim tle co przypomina metalową koronkę. Najtrudniejszym elementem tej techniki jest obróbka krawędzi. Ornament należy otoczyć metalową taśmą. Tak przygotowaną formę można również umieścić na powierzchni danego przedmiotu, aby ażur odcinał się od tła.

Źródło: Źródło: Dzieje wyrobów ze srebra od starożytności do lat 50-tych XX wieku, Arkady, str. 83

Klasycyzm - styl w muzyce, sztuce, literaturze oraz architekturze odwołujący się do kultury starożytnych Rzymian i Greków. Styl ten nawiązywał głównie do antyku. W Europie tzw. „powrót do źródeł” (klasycznych) pojawił się już w renesansie – jako odrodzenie kultury wielkiego Rzymu. Jako styl dominujący epoki wpływał na kształt innych nurtów kulturowych okresu jak manieryzm, barok, rokoko. Trwał do końca wieku XVIII, w niektórych krajach do lat 30. następnego stulecia, a nawet dłużej. Zmodyfikowany klasycyzm przeradzał się czasem w eklektyzm końca XIX wieku. Zauroczenie klasyczną harmonią pojawiało się wielokrotnie, także w XX wieku, pod postacią neoklasycyzmu (w literaturze, w architekturze), a następnie wśród artystów awangardowych, np. u Picassa. Klasycyzm w Polsce bywa też zwany stylem stanisławowskim (od króla Stanisława Augusta Poniatowskiego).

Źródło : Wikipedia

Modernizm − to ogólne określenie prądów w architekturze światowej rozwijających się w latach ok. 1918-1975, zakładających całkowite odejście nie tylko od stylów historycznych, ale również od wszelkiej stylizacji. Architektura modernistyczna opierała się w założeniu na nowej metodzie twórczej, wywodzącej formę, funkcję i konstrukcję budynku niemal wyłącznie z istniejących uwarunkowań materialnych .To również początek sztuki nowoczesnej okresu powojennego. Jest to czas ożywienia wszelkiej aktywności twórczej. W Europie nastąpił proces odbudowy po wojnach światowych, a Ameryka była na drodze do osiągnięcia potęgi światowej. Produkcja złotnicza nadal pozostała tradycyjna, ale również powstały i rozwinęły się nowe firmy kształcące nowych i wybitnych projektantów. Jednak po II wojnie światowej nadal ogromne wpływy pozostały w rękach burżuazji co sprawiło, że wyroby złotnicze naśladowały wzór klasycystyczny nieraz niemal stanowiły kopię pierwowzoru. Główny okres rozwoju modernizmu to lata międzywojenne, dojrzały okres to lata 50-60 te XX wieku. W Anglii początki datuje się na lata 30-te XX wieku , swoje apogeum stylistyczne osiągnął w latach 50-tych XX wieku.

Źródło: Wikipedia.

Rokoko - nurt stylistyczny, obecny zwłaszcza w architekturze wnętrz, ornamentyce, rzemiośle artystycznym i malarstwie, występujący w sztuce europejskiej w latach ok. 1720-1790. Nurt rokokowy wyróżnia się także w dziejach literatury. Uważane czasem za końcową fazę baroku, w rzeczywistości zajęło wobec niego pozycję przeciwstawną. Sprzeciwiło się pompatycznemu ceremoniałowi, monumentalizmowi i oficjalnemu charakterowi stylu Ludwika XIV, skłaniając się ku większej kameralności, zmysłowości, wyrafinowaniu i pewnej sentymentalności. Odznaczało się lekkością i dekoracyjnością form, swobodną kompozycją, asymetrią i płynnością linii oraz motywami egzotycznymi (np. chińskimi). Styl rokokowy najsilniej rozwinął się we Francji i związany był głównie z życiem dworskim.

Wstępem do rokoka był okres regencji Filipa Orleańskiego we Francji (1715-1723), podczas której powstawały dzieła charakteryzujące się większą swobodą i dekoracyjnością. Jego rozkwit nastąpił za Ludwika XV; wówczas też rokoko rozpowszechniło się w Europie, zwłaszcza w Bawarii, Prusach, Austrii, Czechach, Saksonii, na Śląsku, w Polsce i w Rosji. Rokoko wyrosło ze sprzeciwu wobec tego, z czym wiązały się rządy Ludwika XIV. Wiek XVII, zwany przez historyków „grand siècle” kończył się pod znakiem zachwiania potęgi Francji, która do niedawna była właściwie arbitrem Europy, mocarstwem dyktującym swą wolę dzięki sile militarnej, ekonomicznej i kulturalnej. Zniesienie edyktu nantejskiego doprowadziło do emigracji z Francji ok. pół miliona hugenotów, a w efekcie do osłabienia gospodarczego kraju; byli to bowiem w dużej mierze rzemieślnicy, bankierzy i specjaliści pracujący w manufakturach. Wydarzenia te oraz kolejne wojny doprowadziły do krytyki Króla-Słońce.

Po okresie wyniszczającej państwo wojnie domowej nastał czas stabilizacji politycznej i gospodarczej, w związku z czym zaczęto większą rolę zwracać na nową sztukę. Za pierwszy przejaw rokoko w Rzeczypospolitej należy uznać zamówienie między rokiem 1732 a 1735 przez Zofię Sieniawską i jej męża Augusta Czartoryskiego u Juste-Aurèle Meissonniera wykonanie dekoracji, plafonu, boazerii, supraportów i mebli do Złotego Salonu w swoim Pałacu w Puławach (zachowane fragmenty są w muzeum w Jędrzejowie).

Źródło: Wikipedia