Kategorie E-Sklepu

Żyrandol typu parasol, gondola, Austro-Węgry, brąz złocony – klasycystyczny

Oryginalny żyrandol ze złoconego brązu o formie parasola  na sztywnym ramieniu - 8 punktów świetlnych. Punkty świetlne - samodzielne żarówki umieszczone na ozdobnych podkloszach również ze złoconego brązu dopełniające wyjątkowy oryginalny design

5-00088

4 128 zł



Zapoznałem się z Regulaminem Sklepu i w pełni akceptuję wszystkie jego postanowienia.

Do koszyka

KARTA PRZEDMIOTU

Nazwa przedmiotuŻyrandol typu parasol, gondola, Austro-Węgry, brąz złocony – klasycystyczny
Numer katalogowy5-00088
KategorieŚwiatła i lampy; Żyrandole; Wszystkie Przedmioty
Ocena użytkowaEgzemplarz wystawienniczy i kolekcjonerski. Zdobniczy.
Sztuka użytkowa – do natychmiastowego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem
Krótka charakterystykaOryginalny żyrandol ze złoconego brązu o formie parasola  na sztywnym ramieniu - 8 punktów świetlnych. Punkty świetlne - samodzielne żarówki umieszczone na ozdobnych podkloszach również ze złoconego brązu dopełniające wyjątkowy oryginalny design
Cena (waluta do wyboru)4.128,- PLN      /        960,- EUR
Najprawdopodobniej Wiedeń.
Okres w sztuceKlasycyzm
Mocny klasycyzm z wpływami secesji.
Data wytworzenia1910
Przełom lat 1910 / 20
Okres / WiekXX wiek
Pierwsza połowa XX wieku
MateriałBrąz odlewany i złocony.
Żarówka i oprawka: trzonek gwint E27, 8 punktów świetlnych, żarówka bańka lub świeczka, moc (15-40) W.
Technika kreacjiMetaloplastyka - szkielet żyrandola odlany z brązu, złocony – całość ręcznie cyzelowana, żłobkowana.
Stan zachowaniaDoskonały, oryginalny. Minimalne przetarcia na złoceniu wynikające z normalnego użytkowania. Elektryka nowa, żyrandol gotowy do podłączenia.
Wysokość107 cm
Szerokość73 cm
LokalizacjaSalon Ekspozycyjny - Galeria Srebra i Światła R&R Łódź, ul. Nawrot 4/II
Miejscew magazynie

OPIS PRZEDMIOTU

Wyjątkowy żyrandol ze złoconego brązu bez elementów szklanych. Zbudowany ze sztywnego ramienia i ampli w kształcie kopuły. Całość symbolizuje parasol zawieszony na ozdobnej rozecie.

Amplę tworzą gięte pręty przewiązane węzłami. Górna krawędź wykończona trzema spiralnie żłobkowanymi prętami imitującymi sznury i zakończona fantazyjną dekoracją. Z czterech stron ampli, na ozdobnych sznurach zamocowane gięte liście akantu, od których odchodzą ramiona zakończone podkloszami z punktami świetlnymi.

Dół ampli zwieńczony odwróconą ku dołowi ręcznie kutą, pięknie cyzelowaną szyszką.

Dodatkowe cztery punkty świetlne znajdują się wewnątrz ampli.

Wprawne oko patrzące z dołu na rozświetlony żyrandol dostrzeże perfekcyjnie technicznie opracowane refleksy świetlne imitujące kształt szyszek.

Historia:

Klasycyzm - styl w muzyce, sztuce, literaturze oraz architekturze odwołujący się do kultury starożytnych Rzymian i Greków. Styl ten nawiązywał głównie do antyku. W Europie tzw. „powrót do źródeł” (klasycznych) pojawił się już w renesansie – jako odrodzenie kultury wielkiego Rzymu. Jako styl dominujący epoki wpływał na kształt innych nurtów kulturowych okresu jak manieryzm, barok, rokoko. Trwał do końca wieku XVIII, w niektórych krajach do lat 30. następnego stulecia, a nawet dłużej. Zmodyfikowany klasycyzm przeradzał się czasem w eklektyzm końca XIX wieku. Zauroczenie klasyczną harmonią pojawiało się wielokrotnie, także w XX wieku, pod postacią neoklasycyzmu (w literaturze, w architekturze), a następnie wśród artystów awangardowych, np. u Picassa. Klasycyzm w Polsce bywa też zwany stylem stanisławowskim (od króla Stanisława Augusta Poniatowskiego).

Źródło : Wikipedia

Secesja – kierunek w sztuce ukształtowany na przełomie XIX i XX wieku. Secesja jako styl zrywała z dotychczas panującym historyzmem, uważając, że stanowi on tylko imitację wcześniejszych trendów. Artyści chcieli nowego stylu, którego wpływy widoczne byłyby również w sztuce użytkowej i zdobnictwie.

Za podstawowe cechy secesji uważa się charakterystyczną linię - giętką, płynną i ruchliwą oraz bogatą ornamentykę, zwłaszcza roślinno-zwierzęcą. Artyści secesyjni sięgali też chętnie po elementy typowe dla sztuki orientalnej.

W dziełach zwracała uwagę fantazja, a twórcy prześcigali się z kreowaniu nowych i bardziej wyróżniających się form.

Secesja znalazła podatny grunt w całej Europie, a jej główne ośrodki znajdowały się w Anglii, Francji, Austrii, Niemczech, Hiszpanii i Włoszech.

Źródło: Wikipedia

Klasycyzm - styl w muzyce, sztuce, literaturze oraz architekturze odwołujący się do kultury starożytnych Rzymian i Greków. Styl ten nawiązywał głównie do antyku. W Europie tzw. „powrót do źródeł” (klasycznych) pojawił się już w renesansie – jako odrodzenie kultury wielkiego Rzymu. Jako styl dominujący epoki wpływał na kształt innych nurtów kulturowych okresu jak manieryzm, barok, rokoko. Trwał do końca wieku XVIII, w niektórych krajach do lat 30. następnego stulecia, a nawet dłużej. Zmodyfikowany klasycyzm przeradzał się czasem w eklektyzm końca XIX wieku. Zauroczenie klasyczną harmonią pojawiało się wielokrotnie, także w XX wieku, pod postacią neoklasycyzmu (w literaturze, w architekturze), a następnie wśród artystów awangardowych, np. u Picassa. Klasycyzm w Polsce bywa też zwany stylem stanisławowskim (od króla Stanisława Augusta Poniatowskiego).

Źródło : Wikipedia

Secesja – kierunek w sztuce ukształtowany na przełomie XIX i XX wieku. Secesja jako styl zrywała z dotychczas panującym historyzmem, uważając, że stanowi on tylko imitację wcześniejszych trendów. Artyści chcieli nowego stylu, którego wpływy widoczne byłyby również w sztuce użytkowej i zdobnictwie.

Za podstawowe cechy secesji uważa się charakterystyczną linię - giętką, płynną i ruchliwą oraz bogatą ornamentykę, zwłaszcza roślinno-zwierzęcą. Artyści secesyjni sięgali też chętnie po elementy typowe dla sztuki orientalnej.

W dziełach zwracała uwagę fantazja, a twórcy prześcigali się z kreowaniu nowych i bardziej wyróżniających się form.

Secesja znalazła podatny grunt w całej Europie, a jej główne ośrodki znajdowały się w Anglii, Francji, Austrii, Niemczech, Hiszpanii i Włoszech.

Źródło: Wikipedia