Kategorie E-Sklepu

Cukiernica FABBRICA ARGENTERIA FIORENTINA di B.BARTOLOZZI &C. srebrna, Włochy – neo empire.

Cukiernica FABBRICA ARGENTERIA FIORENTINA di B.BARTOLOZZI &C. srebrna, Włochy – neo empire.

Cukiernica FABBRICA ARGENTERIA FIORENTINA di B.BARTOLOZZI &C. srebrna, Włochy – neo empire.

Srebrna pr.800 filigranowa, włoska cukiernica z pokrywką, gładka z delikatnymi zdobnymi aplikacjami/uchwytami. Delikatna i elegancka ozdoba stolika kawowego oraz saloniku wypoczynkowego. Elegancka na luksusowy i ponadczasowy prezent wizytowy dla Pani domu

3-00042

756 zł



Zapoznałem się z Regulaminem Sklepu i w pełni akceptuję wszystkie jego postanowienia.

Do koszyka

KARTA PRZEDMIOTU

Nazwa przedmiotuCukiernica FABBRICA ARGENTERIA FIORENTINA di B.BARTOLOZZI &C. srebrna, Włochy – neo empire.
Numer katalogowy3-00042
KategorieSrebra Antyczne; Cukiernice; Wszystkie Przedmioty
Ocena użytkowaSztuka użytkowa – do natychmiastowego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem
Krótka charakterystykaSrebrna pr.800 filigranowa, włoska cukiernica z pokrywką, gładka z delikatnymi zdobnymi aplikacjami/uchwytami. Delikatna i elegancka ozdoba stolika kawowego oraz saloniku wypoczynkowego. Elegancka na luksusowy i ponadczasowy prezent wizytowy dla Pani domu
Cena (waluta do wyboru)756,- PLN         /        180,- EUR
Pracownia / TwórcaFABBRICA ARGENTERIA FIORENTINA di BARTOLINI BARTOLOZZI & C. S.A.S.
Punca bardzo słabo czytelna, najprawdopodobniej : FABBRICA ARGENTERIA FIORENTINA di B.BARTOLOZZI &C.
Kraj wytworzeniaWłochy
Mediolan
Okres w sztuceNeo Empire
Neo empire z elementami włoskiej moderny
Data wytworzenia1949
Lata (1949 – 1971) - lata działalności pracowni, najprawdopodobniej około 1950
Okres / WiekXX wiek
Połowa XX wieku
MateriałSrebro, punca próba 800
Technika kreacjiSrebro ręcznie cyzelowane, odlewane, wyoblane
Stan zachowaniaBardzo dobry. Srebro zostało oczyszczone z patyny.
Wysokość16 cm
Szerokość10 cm
Głębokość8 cm
Waga103 g
LokalizacjaSalon Ekspozycyjny - Galeria Srebra i Światła R&R Łódź, ul. Nawrot 4/II
MiejsceSG: 04

OPIS PRZEDMIOTU

Srebrna próby 800 włoska, filigranowa gładka cukiernica ze zdejmowaną pokrywką na nóżce o kolistej podstawie i charakterystycznym dla empire kształcie wazy/pucharu. Zdobienia typu aplikacje florystyczne oraz woluty na obrzeżu czary służące również jako chwyty. Filigranowy, ozdobny uchwyt na deklu .

Słodka i delikatna cukiernica, elegancka ozdoba stolika kawowego i deserowego oraz saloniku wypoczynkowego. Wspaniała na elegancki i sympatyczny prezent dla Pana i Pani domu. „Urocza i elegancka pamiątka” dla dzieci i rodziców solenizantów, urodziny, imieniny oraz ceremonie kościelne: chrzciny, Komunie Święta.

Historia:

Fabbrica Argenteria Fiorentina di B.BARTOLOZZI &C- pracownia złotnicza powstała w Mediolanie w XX wieku około 1949 roku. Usytuowana była w centrum miasta przy Via Podgora 11. Punca 215 MI została zarejestrowana w 6 września 1949, a wygasła z dniem 31 grudnia 1971. Punce używane we Włoszech w latach (1944 – 1970) miały kształt wieloboku i zawierały numer identyfikujący złotnika oraz nazwę prowincji, oznaczoną dwoma literami.

Źródło: www.silvercollection.it

Neo Empire – styl , który wywodzi się z pierwotnie z kierunku Empire: (styl cesarstwa) – odmiana późnego klasycyzmu powstała we Francji w latach 1800-1815, występująca w modzie, architekturze, malarstwie i sztuce użytkowej podczas panowania Napoleona w Europie, zwłaszcza na terenach obecnej Polski (Księstwo Warszawskie) i w Rosji). W Niemczech i Austrii empire współistniał ze stylem Biedermeier. Styl wzorował się na sztuce starożytnej Grecji, Rzymu i Egiptu. Twórcami stylu empire byli francuscy architekci Charles Percier oraz Pierre François Louis Fontaine zaprojektowali meble i wystrój wnętrz cesarza. Wydali oni również „Palaise maisons et autres edifices de Rome moderne” (1802, Paryż) oraz „Residences des souverains” (1833, Paryż), w których to zawarli założenia stylu. Przykładem zastosowania stylu empire są wnętrza pałacowe Luwru, Wersalu, Rueil-Malmaison i Fontainebleau, kościół La Madeleine oraz łuk triumfalny na Placu du Carrousel. Wielki powrót do tradycji antyku dał również Italii niezwykle korzystną pozycję ponieważ w tym właśnie kraju było największe skupisko zabytków architektury klasycznej oraz wykopaliska archeologiczne w Pompejach. W połowie wieku XX we Włoszech zapanował powtórnie styl empirowy w sztuce użytkowej potocznie zwany Neo Empir. Źródło: Wikipedia, Dzieje wyrobów ze srebra od starożytności do lat 50-tych XX wieku, Arkady, str. 96

Modernizm − to ogólne określenie prądów w architekturze światowej rozwijających się w latach ok. 1918-1975, zakładających całkowite odejście nie tylko od stylów historycznych, ale również od wszelkiej stylizacji. Architektura modernistyczna opierała się w założeniu na nowej metodzie twórczej, wywodzącej formę, funkcję i konstrukcję budynku niemal wyłącznie z istniejących uwarunkowań materialnych .To również początek sztuki nowoczesnej okresu powojennego. Jest to czas ożywienia wszelkiej aktywności twórczej. W Europie nastąpił proces odbudowy po wojnach światowych, a Ameryka była na drodze do osiągnięcia potęgi światowej. Produkcja złotnicza nadal pozostała tradycyjna, ale również powstały i rozwinęły się nowe firmy kształcące nowych i wybitnych projektantów. Jednak po II wojnie światowej nadal ogromne wpływy pozostały w rękach burżuazji co sprawiło, że wyroby złotnicze naśladowały wzór klasycystyczny nieraz niemal stanowiły kopię pierwowzoru. Główny okres rozwoju modernizmu to lata międzywojenne, dojrzały okres to lata 50-60 te XX wieku. W Angli początki datuje się na lata 30-te XX wieku , swoje apogeum stylistyczne osiągnął w latach 50-tych XX wieku.

Źródło: Wikipedia.