Kategorie E-Sklepu

Żyrandol typ „Tulipan”, plater srebrzony, szkło warstwowe - eklektyczny.

Żyrandol typ „Tulipan”,  plater srebrzony, szkło warstwowe - eklektyczny.

Żyrandol typ „Tulipan”, plater srebrzony, szkło warstwowe - eklektyczny.

Reprezentacyjny, ok.100-letni niemiecki żyrandol, platerowany- metal srebrzony. Design tulipana o lekkiej i urokliwej konstrukcji. Niezwykle rzadka mieszanka baroku i secesji niemieckiej. Zdobi salony, gabinety nadając im uroku, tajemniczości i ciepła.

5-00144

Przedmiot sprzedany

KARTA PRZEDMIOTU

Nazwa przedmiotuŻyrandol typ „Tulipan”, plater srebrzony, szkło warstwowe - eklektyczny.
Numer katalogowy5-00144
KategorieŚwiatła i lampy; Żyrandole; Wszystkie Przedmioty
Ocena użytkowaEgzemplarz kolekcjonerski i zdobniczy.
Sztuka użytkowa – do natychmiastowego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem.
Krótka charakterystykaReprezentacyjny, ok.100-letni niemiecki żyrandol, platerowany- metal srebrzony. Design tulipana o lekkiej i urokliwej konstrukcji. Niezwykle rzadka mieszanka baroku i secesji niemieckiej. Zdobi salony, gabinety nadając im uroku, tajemniczości i ciepła.
Kraj wytworzeniaNiemcy
Okres w sztuceEklektyzm
Połączenie wzornictwa i elementów baroku i secesji niemieckiej Jugendstil.
Data wytworzenia1910
Okres / WiekXX wiek
Pierwsza połowa XX wieku
MateriałKlosze wykonane ręcznie ze szkła warstwowo barwionego
Metaloplastyka – plater – metal srebrzony.
Żarówka i oprawka: trzonek gwint B22, 3 punkty świetlne, żarówka kształt świeczka, 25 – 60 W.
Technika kreacjiMetaloplastyka: srebrzenie galwaniczne.
Klosze: szkło warstwowo barwione.
Stan zachowaniaBardzo dobry. Nowa elektryka, żyrandol gotowy do podłączenia.
Wysokość58 cm
Szerokość36 cm

OPIS PRZEDMIOTU

Żyrandol typ „Tulipan”, ok. 100-letni, reprezentacyjny, salonikowy, platerowany - metal srebrzony czystym srebrem próby 925/950 z 3 punktami świetlnymi o niezwykle lekkiej i urokliwej konstrukcji. Niezwykła mieszanka stylów baroku i Jugendstil (niemieckiej secesji)

Zbudowany z trzech plastycznie giętych, odlewanych ramion osadzonych w sześciobocznej zdobnej rozecie. Rozetę zdobi od dołu odlana, platerowana ampla. Design ampli i kloszy symbolizują tulipany. Na uwagę zasługują klosze ze szkła warstwowo barwionego w niespotykanych i trudnych do osiągnięcia odcieniach trawiastej zieleni, winnej czerwieni, bursztynu i brązu - wzajemnie się przenikające. Całość zamocowana na lekkim, ruchomym łańcuchu osadzonym w sześciobocznej, zdobnej rozecie o designie tulipana.

Ze względu na swoją pełną uroku wyjątkowość i niepowtarzalne piękno, żyrandol zdobi salony, gabinety nadając im pełen ciepła i tajemniczości klimat.

Historia:

Eklektyzm - W sztuce to twórczość kompilacyjna, łącząca różne elementy i treści z różnych stylów, epok i kierunków artystycznych, nie prowadząca do nowej syntezy, nieoryginalna; w architekturze eklektyzm oznacza jeden z odłamów historyzmu (zob. eklektyzm w architekturze)

W filozofii to łączenie różnych teorii, pojęć, koncepcji i tez w jedną całość, zwłaszcza eklektyzm starożytny i eklektyzm niemiecki z XVIII wieku.

Źródło: Wikipedia

Secesja – kierunek w sztuce ukształtowany na przełomie XIX i XX wieku. Secesja jako styl zrywała z dotychczas panującym historyzmem, uważając, że stanowi on tylko imitację wcześniejszych trendów. Artyści chcieli nowego stylu, którego wpływy widoczne byłyby również w sztuce użytkowej i zdobnictwie.

Za podstawowe cechy secesji uważa się charakterystyczną linię - giętką, płynną i ruchliwą oraz bogatą ornamentykę, zwłaszcza roślinno-zwierzęcą. Artyści secesyjni sięgali też chętnie po elementy typowe dla sztuki orientalnej.

W dziełach zwracała uwagę fantazja, a twórcy prześcigali się z kreowaniu nowych i bardziej wyróżniających się form.

Secesja znalazła podatny grunt w całej Europie, a jej główne ośrodki znajdowały się w Anglii, Francji, Austrii, Niemczech, Hiszpanii i Włoszech.

Źródło: Wikipedia

Secesja w Niemczech (Jugendstil): Niemcy były jednym z ważniejszych ośrodków sztuki secesyjnej, mimo że ten styl dotarł do tego kraju dość późno, po Anglii, Francji czy Belgii. Styl niemieckiej secesji uchodzi za najbardziej eklektyczny.

Za moment początkowy Jugendstil uważa się rok 1896, kiedy to powstało pismo „Jugend”, które było głosem młodzieży oraz ich buntu przeciwko utartym i nudnym formom klasycystycznym. W magazynie ilustrowane były nowe formy i techniki zdobień. Pismo było wydawane w Monachium. W tym samym mieście znajduje się zrekonstruowany budynek zbombardowanego w czasie wojny zakładu fotograficznego „Elvira” – perły niemieckiej secesji, którego główna fasada nawiązuje do motywu fal morskich lub smoka. Jego projektantem był August Endell.

Po Monachium Jugendstil przeniósł się do Berlina - drugiego ośrodka kulturalnego Niemiec.

Nowe idee były uwielbiane przez społeczeństwo i wkrótce dzieła niemieckich twórców secesyjnych stały się widoczne w całym kraju.

Ślady niemieckiej secesji architektonicznej widoczne są także w Polsce: w Trzebiechowie znajduje się sanatorium "fizjoterapeutyczno-dietetyczne", zaprojektowane w malowniczym stylu historyzującym przez architekta z Zwickau Maxa Schindlera z wnętrzami zaplanowanymi przez Henry’ego van de Velde, przebywającego na dworze księcia von Sachsen-Weimar-Eisenach w Weimarze jako eksperta w sprawach sztuk pięknych.

Secesyjny styl w architekturze wkrótce został zaadaptowany również przez ówczesnych niemieckich artystów sztuki zarówno użytkowej jak i wystawienniczej.

Źródło: Wirtualne Muzeum Secesji : http://www.muzeumsecesji.pl/przewodnik55.html

Barok - termin „barok”, którego geneza jest wciąż niewyjaśniona, najprawdopodobniej pochodzi od portugalskiego barroco, które oznacza perłę o nieregularnym kształcie. To główny kierunek w kulturze europejskiej, którego trwanie datuje się od końca XVI wieku do XVIII wieku. Nieoficjalny styl Kościoła katolickiego czasów potrydenckich, stąd pojawiające się jeszcze w połowie XX wieku zamienne określenia: „sztuka jezuicka” czy „sztuka kontrreformacyjna. Barok obejmował wszystkie przejawy działalności literackiej i artystycznej. U jego podstaw leżało twórcze przekształcenie renesansowego klasycyzmu w dążeniu do uzyskania maksymalnego oddziaływania na odbiorcę. Barok jest pojęciem bogatszym od manieryzmu, przede wszystkim dlatego, że konotuje tylko sam styl, ale jak dowodzą niektórzy badacze również procesy historyczne, spory filozoficzne i teologiczne oraz nastroje społeczne. Bogaty w zdobnictwo, pomysłowe rozwiązania i symbolikę styl architektoniczny, malarski i literacki baroku z założenia opierał się na ignacjańskiej zasadzie applicatio sensuum, polegającej na wykorzystaniu ludzkiej zmysłowości do przekazania określonych treści (stąd figury świętych w ekstazie czy wyrazy uczuć skierowane do Chrystusa).

Neobarok – nurt w ramach historyzmu nawiązujący formalnie do baroku rozpowszechniony pod koniec XIX w.

Źródło: Wikipedia