Kategorie E-Sklepu

getProductPriceString():

Żardiniera filigranowa, srebrna ze srebrzonym wsadem, ok.150-letnia – eklektyczna.

We have CMS-provided images

Żardiniera filigranowa, srebrna ze srebrzonym wsadem, ok.150-letnia – eklektyczna.

Żardiniera filigranowa, srebrna ze srebrzonym wsadem, ok.150-letnia – eklektyczna.

Srebrna pr.800 filigranowa żardiniera typ gondola. Ok. 150-letnia,  mistrzowska praca złotnika. Unikalna, luksusowa ozdoba środka stołu zarówno obiadowego jak i deserowego. Ponadczasowy prezent na każdą okazję. Pewna lokata kapitału dla kolejnych pokoleń.

3-00195

4 700 zł



Zapoznałem się z Regulaminem Sklepu i w pełni akceptuję wszystkie jego postanowienia.

Do koszyka

KARTA PRZEDMIOTU

Nazwa przedmiotuŻardiniera filigranowa, srebrna ze srebrzonym wsadem, ok.150-letnia – eklektyczna.
Numer katalogowy3-00195
KategorieSrebra Antyczne; Patery i żardiniery; Środek stołu; Dla Niej; Na Ślub
Ocena użytkowaEgzemplarz kolekcjonerski i wystawienniczy.
Zdobniczy.
Sztuka użytkowa – do natychmiastowego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem
Krótka charakterystykaSrebrna pr.800 filigranowa żardiniera typ gondola. Ok. 150-letnia,  mistrzowska praca złotnika. Unikalna, luksusowa ozdoba środka stołu zarówno obiadowego jak i deserowego. Ponadczasowy prezent na każdą okazję. Pewna lokata kapitału dla kolejnych pokoleń.
Cena (waluta do wyboru)4.700,- PLN          /          1.119,- EUR
Kraj wytworzeniaFrancja
Z odczytu puncy najprawdopodobniej pracownia w Paryżu
Okres w sztuceEklektyzm
Eklektyzm - przewaga neobaroku i końcówki rokoka
Data wytworzenia1864
Okres lat (1864 – 1893) – okres obowiązywania puncy
Okres / WiekXIX wiek
MateriałSrebro, punca próba 800 / 925, 4 punce i jedna Wkład miedziany srebrzony.
Technika kreacjiSrebro ręcznie cyzelowane, wytłaczane, odlewane.
Stan zachowaniaBardzo dobry. Srebro zostało oczyszczone z patyny.
Wysokość12 cm
Szerokość23 cm
Głębokość14 cm
Waga290 g (srebro) ,
432 g (żardiniera)
LokalizacjaSalon Ekspozycyjny - Galeria Srebra i Światła R&R Łódź, ul. Nawrot 4/II
MiejsceSG: 11

OPIS PRZEDMIOTU

Srebrna próby 800 / 925, francuska, ok.150-letnia ,filigranowa żardiniera typ gondola ze srebrzonym wkładem i dekoracyjnym zwieńczeniem pełniącym również funkcję uchwytu. Korpus srebrny bogato zdobiony, wybrzuszony z dekoracją repusowaną i cyzelowaną przedstawiającą sceny rodzajowe bawiących się aniołków oraz motywy florystyczne. Całość osadzona na czterech giętych nóżkach przypominających gałązki / woluty z liśćmi.

Wkład żardiniery elegancko gięty z gładkiego plateru (miedź posrebrzana), idealnie dopasowany do kosza głównego. Przeznaczenie na słodycze, owoce, wytworna dekoracja środka stołu . Luksusowy i elegancki prezent okolicznościowy na każda okazję dla dystyngowanej Pani domu. Rzucający się w oczy przedmiot wyróżniający się na tle każdej zastawy stołowej. Uroczy i ponadczasowy praktyczny upominek środka stołu zarówno obiadowego jak i deserowego. Ozdoba każdego salonu i pomieszczenia.

Historia:

Żardiniera- (fr. jardinière) – pierwotnie półka lub wydłużony stolik z zagłębionym blatem przeznaczone na rośliny / kwiaty doniczkowe, popularna we Francji od 2. połowy XVIII wieku do połowy XX wieku.

Źródło : Wikipedia

Eklektyzm - W sztuce to twórczość kompilacyjna, łącząca różne elementy i treści z różnych stylów, epok i kierunków artystycznych, nieprowadząca do nowej syntezy, nieoryginalna; w architekturze eklektyzm oznacza jeden z odłamów historyzmu (zob. eklektyzm w architekturze)

W filozofii to łączenie różnych teorii, pojęć, koncepcji i tez w jedną całość, zwłaszcza eklektyzm starożytny i eklektyzm niemiecki z XVIII wieku.

Źródło: Wikipedia

Barok - termin „barok”, którego geneza jest wciąż niewyjaśniona, najprawdopodobniej pochodzi od portugalskiego barroco, które oznacza perłę o nieregularnym kształcie. To główny kierunek w kulturze europejskiej, którego trwanie datuje się od końca XVI wieku do XVIII wieku. Nieoficjalny styl Kościoła katolickiego czasów potrydenckich, stąd pojawiające się jeszcze w połowie XX wieku zamienne określenia: „sztuka jezuicka” czy „sztuka kontrreformacyjna. Barok obejmował wszystkie przejawy działalności literackiej i artystycznej. U jego podstaw leżało twórcze przekształcenie renesansowego klasycyzmu w dążeniu do uzyskania maksymalnego oddziaływania na odbiorcę. Barok jest pojęciem bogatszym od manieryzmu, przede wszystkim dlatego, że konotuje tylko sam styl, ale jak dowodzą niektórzy badacze również procesy historyczne, spory filozoficzne i teologiczne oraz nastroje społeczne. Bogaty w zdobnictwo, pomysłowe rozwiązania i symbolikę styl architektoniczny, malarski i literacki baroku z założenia opierał się na ignacjańskiej zasadzie applicatio sensuum, polegającej na wykorzystaniu ludzkiej zmysłowości do przekazania określonych treści (stąd figury świętych w ekstazie czy wyrazy uczuć skierowane do Chrystusa).

Neobarok – nurt w ramach historyzmu nawiązujący formalnie do baroku rozpowszechniony pod koniec XIX w.

Źródło: Wikipedia

Rokoko - nurt stylistyczny, obecny zwłaszcza w architekturze wnętrz, ornamentyce, rzemiośle artystycznym i malarstwie, występujący w sztuce europejskiej w latach ok. 1720-1790. Nurt rokokowy wyróżnia się także w dziejach literatury. Uważane czasem za końcową fazę baroku, w rzeczywistości zajęło wobec niego pozycję przeciwstawną. Sprzeciwiło się pompatycznemu ceremoniałowi, monumentalizmowi i oficjalnemu charakterowi stylu Ludwika XIV, skłaniając się ku większej kameralności, zmysłowości, wyrafinowaniu i pewnej sentymentalności. Odznaczało się lekkością i dekoracyjnością form, swobodną kompozycją, asymetrią i płynnością linii oraz motywami egzotycznymi (np. chińskimi). Styl rokokowy najsilniej rozwinął się we Francji i związany był głównie z życiem dworskim.

Wstępem do rokoka był okres regencji Filipa Orleańskiego we Francji (1715-1723), podczas której powstawały dzieła charakteryzujące się większą swobodą i dekoracyjnością. Jego rozkwit nastąpił za Ludwika XV; wówczas też rokoko rozpowszechniło się w Europie, zwłaszcza w Bawarii, Prusach, Austrii, Czechach, Saksonii, na Śląsku, w Polsce i w Rosji. Rokoko wyrosło ze sprzeciwu wobec tego, z czym wiązały się rządy Ludwika XIV. Wiek XVII, zwany przez historyków „grand siècle” kończył się pod znakiem zachwiania potęgi Francji, która do niedawna była właściwie arbitrem Europy, mocarstwem dyktującym swą wolę dzięki sile militarnej, ekonomicznej i kulturalnej. Zniesienie edyktu nantejskiego doprowadziło do emigracji z Francji ok. pół miliona hugenotów, a w efekcie do osłabienia gospodarczego kraju; byli to bowiem w dużej mierze rzemieślnicy, bankierzy i specjaliści pracujący w manufakturach. Wydarzenia te oraz kolejne wojny doprowadziły do krytyki Króla-Słońce.

Po okresie wyniszczającej państwo wojnie domowej nastał czas stabilizacji politycznej i gospodarczej, w związku z czym zaczęto większą rolę zwracać na nową sztukę. Za pierwszy przejaw rokoko w Rzeczypospolitej należy uznać zamówienie między rokiem 1732 a 1735 przez Zofię Sieniawską i jej męża Augusta Czartoryskiego u Juste-Aurèle Meissonniera wykonanie dekoracji, plafonu, boazerii, supraportów i mebli do Złotego Salonu w swoim Pałacu w Puławach (zachowane fragmenty są w muzeum w Jędrzejowie).

Źródło: Wikipedia