Kategorie E-Sklepu

Łopata z winoroślą, filigranowa, srebrna,Niemcy – sztuka świata

Łopata z winoroślą, filigranowa,  srebrna,Niemcy – sztuka świata

Łopata z winoroślą, filigranowa, srebrna,Niemcy – sztuka świata

Srebrna pr.800 łopata/łyżeczka z winoroślą. Rękojeść z nutą secesji, piękny design winorośli. Misternie wykonana z najwyższą precyzją mistrza złotnika. Możliwość monogramu. Tradycyjna i wytworna do cukiernicy oraz jako  pamiątka z okazji Chrztu Świętego.

3-00266-02

Przedmiot sprzedany

KARTA PRZEDMIOTU

Nazwa przedmiotuŁopata z winoroślą, filigranowa, srebrna,Niemcy – sztuka świata
Numer katalogowy3-00266-02
KategorieSrebra Antyczne; Sztućce; Wszystkie Przedmioty
Ocena użytkowaSztuka użytkowa – do natychmiastowego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem.
Krótka charakterystykaSrebrna pr.800 łopata/łyżeczka z winoroślą. Rękojeść z nutą secesji, piękny design winorośli. Misternie wykonana z najwyższą precyzją mistrza złotnika. Możliwość monogramu. Tradycyjna i wytworna do cukiernicy oraz jako  pamiątka z okazji Chrztu Świętego.
Kraj wytworzeniaNiemcy
Najprawdopodobniej: Niemcy lub Francja
Okres w sztuceSztuka świata
Sztuka świata ze wspaniałą stylistyka secesyjną.
Okres / WiekXIX wiek
Prawdopodobnie przełom XIX i XX wieku
MateriałSrebro, punca próba 800, bardzo słabo czytelna
Technika kreacjiSrebro ręcznie cyzelowane, odlewane, gięte.
Stan zachowaniaBardzo dobry. Srebro zostało oczyszczone z patyny.
Wysokość1 cm
Szerokość10 cm
Głębokość2 cm
Waga8 g

OPIS PRZEDMIOTU

Srebrna próby 800, filigranowa łopata / łyżeczka. Czerpak w formie łopatki / szufelki. Rękojeść z nutą secesji. Delikatna, misternie wykonana, design wijącej się winorośli.

Niezwykła praca i precyzja mistrza złotnika.

Możliwość indywidualnej okolicznościowej grawerki / monogramu.

Wspaniała jako wytworne i luksusowe uzupełnienie do srebrnej cukiernicy. Piękny i elegancki prezent wizytowy dla Pani Domu. Urocza, tradycyjna i ponadczasowa pamiątka z okazji Chrztu Świętego i innych uroczystości.

Historia:

Secesja – kierunek w sztuce ukształtowany na przełomie XIX i XX wieku. Secesja jako styl zrywała z dotychczas panującym historyzmem, uważając, że stanowi on tylko imitację wcześniejszych trendów. Artyści chcieli nowego stylu, którego wpływy widoczne byłyby również w sztuce użytkowej i zdobnictwie.

Za podstawowe cechy secesji uważa się charakterystyczną linię - giętką, płynną i ruchliwą oraz bogatą ornamentykę, zwłaszcza roślinno-zwierzęcą. Artyści secesyjni sięgali też chętnie po elementy typowe dla sztuki orientalnej.

W dziełach zwracała uwagę fantazja, a twórcy prześcigali się z kreowaniu nowych i bardziej wyróżniających się form.

Secesja znalazła podatny grunt w całej Europie, a jej główne ośrodki znajdowały się w Anglii, Francji, Austrii, Niemczech, Hiszpanii i Włoszech.

Źródło: Wikipedia

Secesja w Niemczech (Jugendstil): Niemcy były jednym z ważniejszych ośrodków sztuki secesyjnej, mimo że ten styl dotarł do tego kraju dość późno, po Anglii, Francji czy Belgii. Styl niemieckiej secesji uchodzi za najbardziej eklektyczny.

Za moment początkowy Jugendstil uważa się rok 1896, kiedy to powstało pismo „Jugend”, które było głosem młodzieży oraz ich buntu przeciwko utartym i nudnym formom klasycystycznym. W magazynie ilustrowane były nowe formy i techniki zdobień. Pismo było wydawane w Monachium. W tym samym mieście znajduje się zrekonstruowany budynek zbombardowanego w czasie wojny zakładu fotograficznego „Elvira” – perły niemieckiej secesji, którego główna fasada nawiązuje do motywu fal morskich lub smoka. Jego projektantem był August Endell.

Po Monachium Jugendstil przeniósł się do Berlina - drugiego ośrodka kulturalnego Niemiec.

Nowe idee były uwielbiane przez społeczeństwo i wkrótce dzieła niemieckich twórców secesyjnych stały się widoczne w całym kraju.

Ślady niemieckiej secesji architektonicznej widoczne są także w Polsce: w Trzebiechowie znajduje się sanatorium "fizjoterapeutyczno-dietetyczne", zaprojektowane w malowniczym stylu historyzującym przez architekta z Zwickau Maxa Schindlera z wnętrzami zaplanowanymi przez Henry’ego van de Velde, przebywającego na dworze księcia von Sachsen-Weimar-Eisenach w Weimarze jako eksperta w sprawach sztuk pięknych.

Secesyjny styl w architekturze wkrótce został zaadaptowany również przez ówczesnych niemieckich artystów sztuki zarówno użytkowej jak i wystawienniczej.

Źródło: Wirtualne Muzeum Secesji : http://www.muzeumsecesji.pl/przewodnik55.html

Secesja we Francji - Głównymi ośrodkami francuskiej secesji były: Paryż i Nancy. W stolicy działał czołowy architekt francuskiego Art Nouveau - Hector Guimard, znany przede wszystkim jako twórca wejść do stacji paryskiego metra. Wykonane fabrycznie z żelaza pomalowanego na zielono, oparte są na bujnych, płynnych liniach. Wznosił także kamienice i pałace (np. Castel Béranger, 1894-8) i budynki publiczne (np. sala w Humbert de Romans, 1902, z wyeksponowaną stalową konstrukcją). W Paryżu działał również najwybitniejszy złotnik i jubiler secesyjny, René Lalique. Okres secesji przyniósł szczególny rozkwit sztuki plakatu. Jednym z ojców współczesnego plakatu był Jules Chéret, operujący żywą kolorystyką, niezwykłymi krojami pisma i uproszczonym rysunkiem, drugim - Henri de Toulouse-Lautrec. Natomiast w Nancy tworzył Émile Gallé, działający na polu meblarstwa i szklarstwa. Szczególnym zainteresowaniem darzył przyrodę, a zwłaszcza rośliny. Zbierał je i hodował, czerpiąc z nich inspirację do tworzonych dzieł. W swoich wyrobach szklarskich stosował różne techniki i kształty naczyń. Dzięki własnym metodom barwienia szkła uzyskał szeroką gamą kolorów, stosując przede wszystkim odcienie mleczne i matowe.

Źródło: Wikipedia