Kategorie E-Sklepu

Patera szklano-srebrna, Francja – eklektyzm

Patera szklano-srebrna,  Francja – eklektyzm

Patera szklano-srebrna, Francja – eklektyzm

Srebrno–szklana wytworna patera, srebro pr.950 Minerwa. Oryginalna. Luksusowa. Wyrafinowana stylistyka klasyczna i Biedermeier. Ponadczasowa, luksusowa ozdoba salonu, wytwornego pomieszczenia i stołu. Wspaniała na owoce, ciasto, słodycze. Piękna i jedyna.

3-00386

Przedmiot sprzedany

KARTA PRZEDMIOTU

Nazwa przedmiotuPatera szklano-srebrna, Francja – eklektyzm
Numer katalogowy3-00386
KategorieSrebra Antyczne; Patery i żardiniery; Środek stołu; Wszystkie Przedmioty; Upominki
Ocena użytkowaEgzemplarz kolekcjonerski i zdobniczy.
Sztuka użytkowa – do natychmiastowego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem
Krótka charakterystykaSrebrno–szklana wytworna patera, srebro pr.950 Minerwa. Oryginalna. Luksusowa. Wyrafinowana stylistyka klasyczna i Biedermeier. Ponadczasowa, luksusowa ozdoba salonu, wytwornego pomieszczenia i stołu. Wspaniała na owoce, ciasto, słodycze. Piękna i jedyna.
Kraj wytworzeniaFrancja
Okres w sztuceEklektyzm
Eklektyzm – wspaniała mieszanka klasycyzmu i Biedermeier.
Data wytworzenia1891
Około roku 1891
Okres / WiekXIX wiek
Przełom XIX / XX wieku
MateriałSrebro punca próba 950 Minerwa,
Szkło zakute w srebrze.
Technika kreacjiSrebro ręcznie cyzelowane, repusowane, perełkowane, polerowane. Złocone.
Szkło ręcznie lane, szlifowane, cięte.
Stan zachowaniaBardzo dobry. Srebro zostało oczyszczone z patyny.
Wysokość14 cm
Szerokość24 cm
Głębokość24 cm
Waga1.130 g (waga całości)
102 g (waga srebra)

OPIS PRZEDMIOTU

Srebrno–szklana XIX wieczna patera francuska, próby 950 Minerwa. Zbudowana z okrągłej, lekko wgłębionej czary ze szkła ręcznie lanego, szlifowanego i ciętego zdobniczo. Spód zdobiony florystycznym ornamentem pasowym w kształcie koła, wyżej szeroki w zdobny, promieniście cięty pas podkreślający zdobniczo ścianki czary.

Brzeg czary okuty srebrem, ze zdobnym, florystycznym rantem i pełnym ornamentem.

Podstawa okrągła, delikatnie i kaskadowo wyniesiona ku górze. Brzeg zdobiony ornamentem perełkowym oraz pasowym, repusowanym ornamentem florystycznym. Zwieńczenie podstawy wysokim uchwytem wewnątrz złoconym służącym do osadzenia czary. Luksusowa i ponadczasowa, wyrafinowana Biedermeierowska stylistyka, wspaniała ozdoba salonu, wytwornego pomieszczenia i stołu. Jedyna taka na owoce, ciasto, słodycze. Całość wykwintna i ekskluzywna. Niepowtarzalna.

Historia:

Biedermeier - styl w sztuce, literaturze, muzyce i architekturze wnętrz rozwinięty w Europie Środkowej, głównie w Niemczech i Austrii oraz w krajach z tego kręgu kultury, w okresie pomiędzy 1815 (Kongres wiedeński) a 1848 (Wiosna Ludów). Styl ten jest odpowiednikiem stylu regencji w Anglii, stylu federalnego w Stanach Zjednoczonych oraz stylu Empire (styl cesarstwa) we Francji. Głównym założeniem stylu było stwierdzenie, że jest to sztuka mieszczan dla mieszczan. Styl ten nigdy nie był dokładnie zdefiniowany, nie było żadnych manifestów programowych itp., dlatego zaliczenia dzieł sztuki do biedermeier w niektórych przypadkach jest problematyczne. Najbardziej wyraziście i powszechnie przejawiał się we wzornictwie wyposażenia wnętrz, sprzętów domowych, w tym w meblach. W tym przypadku nacisk położony był na użyteczność i wygodę projektowanych przedmiotów. Preferowano jasne, pogodne barwy, zarówno w doborze gatunków drewna jak i ozdób. Zdobnictwo było umiarkowane, podporządkowane użytkowości sprzętu. Często wykonywano stoły o zaokrąglonych kształtach i opierające się na jednej nodze. Charakter wnętrz mieszkalnych w typie biedermeier cechowała intymność i zaciszność, częste użycie jasnych, zdobionych rysunkiem kwiatów lub pasami tapet. Na malowidłach typowa była duża dokładność i wierność realizmowi, motywy przyrodnicze i wnętrz domowych. W stylu biedermeier tworzyli tacy malarze jak: Georg Friedrich Kersting, Carl Spitzweg, Rudolf Wasmann i Ernst Resch. Nazwa stylu pochodzi od nazwiska literackiego bohatera tomu wierszy pt. Biedermaiers Liederlust, którego autorem był Ludwig Eichrodt. Biedermeier był tam przedstawiony jako skarykaturowana wersja filistra niemieckiego (człowieka bez wyższych aspiracji, ograniczonego, o ciasnych poglądach). Źródło : Wikipedia

Klasycyzm - styl w muzyce, sztuce, literaturze oraz architekturze odwołujący się do kultury starożytnych Rzymian i Greków. Styl ten nawiązywał głównie do antyku. W Europie tzw. „powrót do źródeł” (klasycznych) pojawił się już w renesansie – jako odrodzenie kultury wielkiego Rzymu. Jako styl dominujący epoki wpływał na kształt innych nurtów kulturowych okresu jak manieryzm, barok, rokoko. Trwał do końca wieku XVIII, w niektórych krajach do lat 30. następnego stulecia, a nawet dłużej. Zmodyfikowany klasycyzm przeradzał się czasem w eklektyzm końca XIX wieku. Zauroczenie klasyczną harmonią pojawiało się wielokrotnie, także w XX wieku, pod postacią neoklasycyzmu (w literaturze, w architekturze), a następnie wśród artystów awangardowych, np. u Picassa. Klasycyzm w Polsce bywa też zwany stylem stanisławowskim (od króla Stanisława Augusta Poniatowskiego).

Źródło : Wikipedia