Kategorie E-Sklepu

Paterka „Gondola Wenecka”, srebro – neorokokowa.

Paterka „Gondola Wenecka”, srebro – neorokokowa.

Paterka „Gondola Wenecka”, srebro – neorokokowa.

Srebrna pr.800 głęboka paterka o designie „Gondoli Weneckiej”. Ażurowe ścianki. Praktyczny, luksusowy i elegancki prezent środka stołu dla wymagającej Pani Domu. Możliwość własnej indywidualnej grawerki. Piękny i nietuzinkowy upominek na każdą okazję.

3-00520

980 zł



Zapoznałem się z Regulaminem Sklepu i w pełni akceptuję wszystkie jego postanowienia.

Do koszyka

KARTA PRZEDMIOTU

Nazwa przedmiotuPaterka „Gondola Wenecka”, srebro – neorokokowa.
Numer katalogowy3-00520
KategorieSrebra Antyczne; Patery i żardiniery; Środek stołu; Wszystkie Przedmioty; Dla Niej
Ocena użytkowaSztuka użytkowa – do natychmiastowego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem.
Krótka charakterystykaSrebrna pr.800 głęboka paterka o designie „Gondoli Weneckiej”. Ażurowe ścianki. Praktyczny, luksusowy i elegancki prezent środka stołu dla wymagającej Pani Domu. Możliwość własnej indywidualnej grawerki. Piękny i nietuzinkowy upominek na każdą okazję.
Cena (waluta do wyboru)980,- PLN           /             230,- EUR
Pracownia / TwórcaNie rozpoznany, punca ze znacznikiem RK - bardzo skromna, najprawdopodobniej inicjały Twórcy.
Kraj wytworzeniaNiemcy / Włochy
Okres w sztuceNeorokoko
Data wytworzeniaNajprawdopodobniej lata około wojenne Pierwszej i Drugiej Wojny Światowej
Okres / WiekXX wiek
Pierwsza połowa XX wieku
MateriałSrebro, punca próba 800, inicjały RK
Technika kreacjiSrebro ręcznie gięte, ażurowane, cyzelowane, żłobkowane, perełkowane.
Stan zachowaniaBardzo dobry. Srebro zostało oczyszczone z patyny.
Wysokość10 cm
Szerokość24 cm
Głębokość10 cm
Waga153 g
LokalizacjaSalon Ekspozycyjny - Galeria Srebra i Światła R&R Łódź, ul. Nawrot 4/II
MiejsceSG: 11

OPIS PRZEDMIOTU

Srebrna próby 800 głęboka paterka „Gondola Wenecka” ze znacznikiem RK. Filigranowa. Kształt gondoli wspartej na 4 pięknych rokokowych nóżkach w formie liści akantu. Czara prostokątna, zakończona falistą krawędzią, perełkowaną od wewnątrz. Powierzchnia gładka, zdobiona dwiema ażurowymi dekoracjami. Na dłuższych bokach florystyczna, a na krótszych geometryczna. Zwieńczona dwoma uchwytami zdobionych wolutami i kwiatową aplikacją. Na drobne przekąski oraz stolik deserowy. Praktyczny, luksusowy i elegancki prezent środka stołu dla wymagającej Pani Domu. Niespotykana forma oraz lekkość przedmiotu idące w parze z praktycznym i codziennym użytkowaniem. Wspaniała na prezent okolicznościowy i upominek wizytowy.

Historia:

Rokoko - nurt stylistyczny, obecny zwłaszcza w architekturze wnętrz, ornamentyce, rzemiośle artystycznym i malarstwie, występujący w sztuce europejskiej w latach ok. 1720-1790. Nurt rokokowy wyróżnia się także w dziejach literatury. Uważane czasem za końcową fazę baroku, w rzeczywistości zajęło wobec niego pozycję przeciwstawną. Sprzeciwiło się pompatycznemu ceremoniałowi, monumentalizmowi i oficjalnemu charakterowi stylu Ludwika XIV, skłaniając się ku większej kameralności, zmysłowości, wyrafinowaniu i pewnej sentymentalności. Odznaczało się lekkością i dekoracyjnością form, swobodną kompozycją, asymetrią i płynnością linii oraz motywami egzotycznymi (np. chińskimi). Styl rokokowy najsilniej rozwinął się we Francji i związany był głównie z życiem dworskim.

Wstępem do rokoka był okres regencji Filipa Orleańskiego we Francji (1715-1723), podczas której powstawały dzieła charakteryzujące się większą swobodą i dekoracyjnością. Jego rozkwit nastąpił za Ludwika XV; wówczas też rokoko rozpowszechniło się w Europie, zwłaszcza w Bawarii, Prusach, Austrii, Czechach, Saksonii, na Śląsku, w Polsce i w Rosji. Rokoko wyrosło ze sprzeciwu wobec tego, z czym wiązały się rządy Ludwika XIV. Wiek XVII, zwany przez historyków „grand siècle” kończył się pod znakiem zachwiania potęgi Francji, która do niedawna była właściwie arbitrem Europy, mocarstwem dyktującym swą wolę dzięki sile militarnej, ekonomicznej i kulturalnej. Zniesienie edyktu nantejskiego doprowadziło do emigracji z Francji ok. pół miliona hugenotów, a w efekcie do osłabienia gospodarczego kraju; byli to bowiem w dużej mierze rzemieślnicy, bankierzy i specjaliści pracujący w manufakturach. Wydarzenia te oraz kolejne wojny doprowadziły do krytyki Króla-Słońce. Przedmioty w tym stylu często miały ozdobny ornament zaczerpnięty z charakterystycznych dla rokoka giętych linii układających się spiralnie -„rocaille”. Dwie litery C łączyły się w taki sposób, że jedna była ustawiona zwyczajnie druga zaś odwrócona. W ten sposób otrzymywało się stylizowane „S”.

Po okresie wyniszczającej państwo wojnie domowej nastał czas stabilizacji politycznej i gospodarczej, w związku z czym zaczęto większą rolę zwracać na nową sztukę. Za pierwszy przejaw rokoko w Rzeczypospolitej należy uznać zamówienie między rokiem 1732 a 1735 przez Zofię Sieniawską i jej męża Augusta Czartoryskiego u Juste-Aurèle Meissonniera wykonanie dekoracji, plafonu, boazerii, supraportów i mebli do Złotego Salonu w swoim Pałacu w Puławach (zachowane fragmenty są w muzeum w Jędrzejowie).

Źródło: Wikipedia

Dekoracja ażurowa - sposób powstawania: na srebrnej blasze rysowany jest ornament, który następnie wycinany jest przy pomocy specjalnych narzędzi. Ważne, aby przy wycinaniu powstały prześwity. Jednym ze sposobów dekoracji ażurowej jest umieszczenie wyciętego fragmentu na gładkim tle co przypomina metalową koronkę. Najtrudniejszym elementem tej techniki jest obróbka krawędzi. Ornament należy otoczyć metalową taśmą. Tak przygotowaną formę można również umieścić na powierzchni danego przedmiotu, aby ażur odcinał się od tła.

Źródło: Dzieje wyrobów ze srebra od starożytności do lat 50-tych XX wieku, Arkady, str. 83