Srebrna próby 800 Ag taca / patera / wizytownik ok. 100-letnia ze słynnej niemieckiej pracowni Christoph Widmann z Phorzheim. Wizualnie lekka, ważąca jednak 241 g. Owalna, o gładkim, lśniącym polerowanym srebrze na lustro. Obrzeże szerokie, lekko wybrzuszone, gładkie. Dekorowane pasem pukli. Zdobione girlandami kwiatów przewiązanych wstążką i medalionami. Elegancka, luksusowa ozdoba stolika kawowego w domu i gabinecie. Na drobne przekąski, słodkości, wizytówki i do serowania trunków. Ponadczasowy, niepowtarzalny i użytkowy prezent na każdą okazję. Luksusowy, wytworny wizytownik na biurko Prezesa, do gabinetu, dla Ludzi Biznesu. Piękny i wyjątkowy prezent jubileuszowy oraz na każdą inną okoliczność. Ozdoba każdego stolika i biurka.

Historia:

Christoph Widmann - pracownia Christoph Widmann powstała w 1919 w Phorzeheim w Niemczech i istnieje do dziś jako firma rodzinna.

Dzięki bogatemu doświadczeniu i rzemiośle pracownia produkuje wysokiej jakości wyroby srebrne. Jest dostawcą zastaw dla hoteli w Berlinie, Sydney oraz wykonawcą indywidualnych zamówień na srebrne komplety, zastawy, komplety sztućców oraz upominków dla Pań i Panów.

Pracownia najbardziej zasłynęła jako jedna z pierwszych, która ozdobiła swoje przedmioty motywem Róży z Hildesheim. Legendarny krzew dzikiej róży rośnie jak mówi legenda już ponad 1000 lat i mimo wojennych zniszczeń zawsze odrastał ze zgliszczy. Uważany za najstarszy krzew różany na świece, symbolizuje siłę i pomyślność. Mówi się, że do 1970 nie było domu w Niemczech, który nie posiadał kompletu sztućców z „Różą z Hildesheim”.

Źródło Wikipedia

Klasycyzm - styl w muzyce, sztuce, literaturze oraz architekturze odwołujący się do kultury starożytnych Rzymian i Greków. Styl ten nawiązywał głównie do antyku. W Europie tzw. „powrót do źródeł” (klasycznych) pojawił się już w renesansie – jako odrodzenie kultury wielkiego Rzymu. Jako styl dominujący epoki wpływał na kształt innych nurtów kulturowych okresu jak manieryzm, barok, rokoko. Trwał do końca wieku XVIII, w niektórych krajach do lat 30. następnego stulecia, a nawet dłużej. Zmodyfikowany klasycyzm przeradzał się czasem w eklektyzm końca XIX wieku. Zauroczenie klasyczną harmonią pojawiało się wielokrotnie, także w XX wieku, pod postacią neoklasycyzmu (w literaturze, w architekturze), a następnie wśród artystów awangardowych, np. u Picassa. Klasycyzm w Polsce bywa też zwany stylem stanisławowskim (od króla Stanisława Augusta Poniatowskiego).

Źródło : Wikipedia